- BÖLÜM 5 -YASAK BİR HİS

Ertesi gün Jack, Asher'ı okulun arka bahçesinde bekliyordu.
Asher onu gördüğünde geri dönmeyi düşündü.
Sonra Jack başını kaldırdı.
"Kaçmayı bırak."
Asher durdu.
"Senden kaçmıyorum."
"Tabii. Sadece beni görünce yön değiştiriyorsun."
"Çünkü sinir bozucusun!"
Jack başını salladı.
"Peki. Gel buraya."
Asher isteksizce yanına gitti. Jack onu okul binasının arkasındaki sakin bir banka götürdü. Etrafta kimse yoktu.
Bir süre ikisi de konuşmadı.
Sonunda Asher sabrını kaybetti.
"Ne söyleyecektin?"
Jack ellerini ceplerine soktu.
"Son zamanlarda sana karşı davranışlarımın değiştiğini fark ettin mi?"
Asher hemen cevap verdi.
"Hayır."
Jack kaşını kaldırdı.
"Asher."
"...Belki."
"Seninle uğraşmayı seviyorum."
Asher'ın yüzü düştü.
"Bunu söylemek için mi çağırdın beni?"
"Ama artık sadece seni kızdırmak istediğim için yanına gelmiyorum."
Asher sustu.
Jack gözlerini ondan kaçırdı. Bu, Asher'ın daha önce hiç görmediği bir şeydi. Jack Draven, ilk kez ne söyleyeceğini bilmiyor gibiydi.
"Seninle konuşmak istiyorum," dedi Jack. "Seni gördüğümde günümün nasıl geçtiğini anlatmak istiyorum. Başkalarıyla gülerken seni izlediğimi fark ediyorum. Sonra kendime bunun neden umurumda olduğunu soruyorum."
Asher'ın parmakları montunun kollarına sıkıca tutundu.
"Jack..."
"Henüz bitirmedim."
Asher sustu.
Asher'ın masmavi gözleri büyüdü. Yanaklarına sıcaklık yayıldı ve dudakları aralandı ama tek bir kelime bile çıkaramadı.
Jack acı bir gülümsemeyle ona baktı.
"Bir şey söylemeyecek misin?"
Asher başını eğdi.
"B-ben..."
"Bak, hemen cevap vermek zorunda değilsin."
"Hayır, mesele o değil."
Jack bekledi.
Asher sonunda başını kaldırdı.
"Ben bir omega'yım. Sen bir alfasın. Üstelik seninle sürekli kavga ediyoruz. Herkes bizden nefret ettiğimizi düşünüyor."
"Biz de öyle düşünüyorduk."
"Jack, ciddi ol!"
"Gayet ciddiyim."
Asher'ın gözleri dolmadı ama yüzündeki ifade değişti. Korkuyordu. Jack'ten değil; bu yeni duygunun hayatında yaratabileceği değişikliklerden."Ya insanlar öğrenirse?" diye fısıldadı.
Jack'in bakışları yumuşadı.
"Ne öğrenirse?"
"Aslında birbirimizden nefret etmediğimizi."
Jack ona biraz yaklaştı ama aralarında mesafe bıraktı.
"O zaman onlara açıklama yapmak zorunda kalmayız."
Asher şaşkınlıkla ona baktı.
"Bu kadar basit mi?"
"Hayır," dedi Jack. "Ama senin ne hissettiğine başkaları karar veremez."
Asher uzun süre sessiz kaldı.
Sonra neredeyse duyulmayacak bir sesle konuştu.
"Ben de senden hoşlanıyorum."
Jack'in yüzündeki ifade değişti.
Asher hemen devam etti:
"Ama bu, senden nefret etmeyi bıraktığım anlamına gelmiyor!"
Jack güldü.
"Elbette, küçük omega."
"Jack!"
"Tamam. Bir şey demedim."
O gün aralarında bir anlaşma yaptılar.
Okulda birbirlerine düşman gibi davranmaya devam edeceklerdi. Kimse onların birlikte vakit geçirdiğini, gizlice konuştuklarını veya birbirlerine karşı hisler beslediklerini bilmeyecekti.
Bu, ikisinin de kabul ettiği bir sırdı.
Ama sırlar bazen onları saklayan insanlardan daha hızlı büyürdü.
Ve Asher, Jack'in elini ilk kez tuttuğunda, bunun yalnızca başlangıç olduğunu bilmiyordu.