Göz Göze AŞK

Bölüm 1: İlk Bakış

Şarkı: Zeynep Bastık- Uslanmıyor Bu

29 Temmuz 2023, Cumartesi

Yıllardır gitmediğim bir mekana, sıradan bir akşam geçirmek için gittim. Yanımda sadece eski dostum Emre vardı. Rakılarımızı yudumluyor, gülüp oynuyor, felekten bir gece çalıyorduk. Her şey sıradan başlamıştı. Ta ki, sağ tarafımda oturan o adamı görene dek…

Yüzünde hafif, ama kendinden emin bir gülümseme vardı. Gözleri gözlerime değdiğinde, sanki zaman birkaç saniyeliğine durdu. Yanımda bir erkek olduğu için yanlış anlaşılabileceğini düşündüm ve hemen Emre’nin sadece arkadaşım olduğunu belli ettim.

O gece, sık sık birbirimize baktık. Dans ederken bile farkında olmadan onun bulunduğu tarafa yöneliyordum. Ayaklarım ona gidiyor, bakışlarım ona takılıyor, gülümsemem onunla çoğalıyordu. İçimde garip bir kıpırtı vardı. Azıcık cesaret, biraz alkol ve bolca heyecanla Emre’ye döndüm:

“Kanka… sanırım aşık oldum.”

Güldü. Alaycı bir ses tonuyla, “Hevestir o, sen kolay kolay aşık olmazsın,” dedi. Hâlâ onu görmemişti. Parmakla gösterdim: “Solundaki esmer çocuk…”

Bir kahkaha daha attı ve ekledi: “Yine buldun kroyu. Senin güzelliğine yazık. Mekanda tanıştığın adamdan ne çıkar?” dedi. Kendi mantığında haklıydı belki ama kalp… kalbin mantığı yoktu.

Söyledikleri hiçbir şeyi değiştirmedi. Ben o gözlerde bir şey gördüm. Ve o gece oradan kalkmadım. Oturdum, baktım, güldüm, oynadım. Kalbim sanki çocuk olmuştu, yaramazca heyecanlanıyordu.

Lavaboya gitmek için ayağa kalktım. Giderken ona bir kez daha baktım. O an, peşimden geldi. Yanıma yaklaşıp tanışmak istediğini söyledi. Numaramı aldı. Ardından masama bir çiçek gönderdi. Küçücük bir jestti ama kalbimde kocaman bir iz bıraktı.

Teras katında oturan kız arkadaşlarımın yanına uğradım, sohbet ettik. O arada, onu anlatmaya başladım. Daha yeni tanıdığım bir adamı, yıllardır kalbimdeymiş gibi anlattım. Gözüm parlıyor, içim kıpır kıpırdı. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi.

Yanımıza geldi, oturdu. Sohbet ettik. Sesini, bakışlarını, konuşurken yüzümde beliren tebessümü unutamıyorum. O anlarda kendimi bir başkasına dönüşmüş gibi hissettim. Hafif, uçucu, deli doluydum…

Gece bitti. Emre’yle birlikte eve döndüm. Ama uyumak ne mümkün… Gözümün önünde hâlâ o gülümseme, o gözler. Yorganın altında kendime fısıldadım:

“Geçmiş olsun kızım… sen aşık oldun.”