20

leyla:
deniz selam
ya telaşlandırmak istemiyorum
ama
teoyla en son ne zaman konuştun?

deniz:
okuldan sonra
antrenmana gideceğini söyledi
ne oldu ki?

leyla:
ulaşamadıkta
belki biliyorsundur diye sordum
neyse
haber alırsan yazabilir misin

deniz:
nasıl neyse ya
ne zaman konuştunuz en son siz
kutay bilmiyor mu?
bi şey mi oldu?

leyla:
konuştuk o da antrenman sonrası görmemiş

------

deniz teoman ile mesajlarına giriş yaptı ve bir süredir cevap alamadığını fark etti ve bu durumun ona garip gelmemesine kızdı.

teomal:
ben şimdi antrenmana kaçıyorum
özle beni deniz kızımm😝
(17:30)

denden:
yılışık
kolay gelsin yaz bana bitince

teomal:
anlaşıldı çitlembik🫰🏻
(17:34)

denden:
ilysm
(17:35)
tete ne yaptın
çok sıkıldım ya
(18:17)
aşkım????
(19:07)
allloooo
nerdesin geleyim yanına
(20:30)
teoman
iyi misin
(21:07)

son mesajı yeni göndermişti, teoman'ı arıyordu ama telefonu kapalıydı. panikle kendine kızdı, nasıl bir kere bile onu aramamıştı? aras'ı aradı ama açmadı, leyla haber vermiştir diye düşündü ama yine de ona mesaj attı.

notubırakanadamıbulmayaçalışanlar

deniz:
ÇOK ACİL
TEOMAN'I GÖREN OLDU MU
en son kaçta ve nerede

aras:
noluyo

deniz:
ulaşamıyoruz
başına bi şry mi geldi
acaba

aras:
panik yapma
leyla ile konuştun mu

deniz:
o dedi bana ulaşamıyorum diye
biz konuşmuştuk ama
uzun süredir cevap vermiyor
telefonu kapalı

barış:
arayalım
gerekirse sokak sokak

deniz:
barış

aras:
barış

barış:
barış
barış
ne var
ne yaptı barış

deniz:
teşekkür ederim
ne kadar sevmesen bile
arkadaşın için yardım ediyorsun

barış:
np
hadi işe koyulalım

aras:
deniz sen hep gittiğiniz yerlere bak
nasıldı morali
üzgün müydü
belki kafa dinlemek içindir

deniz:
o kafayı öyle bi kırarım ki
iyiydi mutsuz olduğunu sanmıyorum

aras:
bi bulalım da
anlarız ne olduğunu

-----

deniz her zaman gittikleri yerlere bakmıştı ama teoman ortalıkta yoktu. barış hiçbir yerde olmadığına dair mesaj attığında deniz iyice korkmaya başlamıştı. gözlerinde yaşlarla bodrum'un sokaklarında yürüyordu. aras ile belirledikleri yerde buluştuklarında arkadaşının bu halini gören aras deniz'in gerçekten teoman'a değer verdiğini görebiliyordu.
"deniz sakin ol, sen teoman'ı bilmiyor musun? çıkar bi yerlerden o." deniz burukça gülümsedi. aras o gülümsemeyi görünce tek elini kızın omuzuna attı ve sıkıca sardı.
"hem ne bu ağlamalar? bak kırılıyorum ama. ben kaybolduğumda beni dövüyordun."
"sen teoman'ı dövmeyeceğimi nereden çıkardın? bi iyi olduğunu göreyim de."
o sıra aras'ın telefonu çaldı arayan metin'di.
"efendim metin, ne inşaatı ya dur tamam tamam geliyoruz."
"ne olmuş?" dedi deniz, aras kısa özet geçtiğinde onlar çoktan metin'in attığı adrese geçiyorlardı. kim olduğunu bilmedikleri insanlar teoman'ı antrenman çıkışı alıkoymuş üzerine canını yakmış ve bu inşaata tabiri caizse bir çöp gibi atmışlardı.
deniz merdivenleri nasıl çıktığını hatırlamıyordu, aras hemen peşindeydi telefonda metin'in dediği son şeyi deniz'e söylemediği için kızın önüne geçme gereği duymuştu.
teoman her zamanki atışmalarda olduğu gibi değildi çünkü karşısındaki aras değildi. aras olsa ona vurmaktan kaçınırdı ama onu kaçırıp hiçbir sebep yokken vuranlar hiç insaflı davranmamıştı. deniz sevgilisini yerde kanlar içinde görünce ne yapacağını bilemedi, dizleri üzerine çöküp sadece iyi mi diye görebildiği her yerini kontrol etti.
"aras ambulans! bu şekilde bir şey yapamayız sağlık ekipleri baksın!"
"ben hallediyorum." dedi metin telefonla konuşmak için uzaklaşırken. aras ve deniz teoman'ın başında bekliyorlardı.
teoman sanki deniz kızının geldiğini hissetmiş gibi gözlerini araladı, araladı ama bedenine giren sancı sızlanmasına sebep oldu.
"deniz kızı darılıyorum ama," dedi yüzünde sanki hiç dayak yememiş gibi bir gülümsemeyle, deniz kafasını kaldırıp karşısında sırıtan teoman'a öyle bir sinirle baktı ki teo bir an gülmeyi kesti.
"iyiyim, korkma."
"görebiliyorum ne kadar iyi olduğunu. kimlerdi? gördün mü bir şey?"
"deniz bi dur, çocuk bi kendine gelsin baksana haline." dedi aras beklenmedik bir şekilde. "sonra zaten kim yaptıysa bulur çaresine bakarız." bu sefer gözler ona çevrilmişti. umursamazca omuz silkti aras.
"iyiyim ya ne kadar abarttınız." diyerek doğrulmaya çalıştı teoman, deniz bir yanında aras bir yanında olduğu yerden kalktı ve karnının yanını tuttu.
"şerefsizler hiçbir şey de göremedim, gözlerimi bağladılar."
"kim ya, ne işleri var seninle?" dedi aras.
"sence biliyor gibi miyim?" diye yakındı teoman. metin geldi o sırada.
"akkaya bebesi ya bu, ortalık ayaklanmasın diye ambulansı aramadım. yurda gidelim orada hallederiz."
deniz kafa salladığında teoman durdu.
"yok ben gelmem oraya."
"korkma aras varken sana kimse bi şey yapamaz." dedi metin dalga geçer gibi.
"ondan değil zaten metincim. iyiyim hadi beni rahat bırakın."
huysuzluğu deniz'in umurunda olmamıştı.
"bana bak, kırarım o kafanı senin. böyle mızmızlık yapacak bi durumda değilsin. bir an önce bakılacak sana sonra da evine bırakacağız."
"yurda gitmicem diyorum deniz allah allah!"
"tamam, nereye gitmek istiyorsun?" dedi aras atışma devam etmesin diye. bu tavırlara anlam veremiyordu deniz ama gözlemliyordu. son zamanlarda onun kaçırdığı ne olabilirdi demir ile ilgili? nedense bu konu ona bağlı gibi hissediyordu. yine de önemli olan teoman olduğu için düşünmeyi kesti. teoman sırıtarak deniz'e bakıyordu.
"deniz'e gideceğim. o bakar bana."
"sen kafana darbe mi aldın? arasko ne diyo bu?" dedi metin.
"sana ne lan." dedi teo.
"uzun hikaye." dedi aras teoman ile aynı anda. deniz ise evin boş olduğunu biliyordu ama teoman'ın o boşluğu değerlendireceğini de biliyordu.
bu yüzden aklına şahane bir fikir geldi.
"leyla'yu arasana aras, bizim evi biliyor zaten, gelsin."
"leyla niye ya?" dedi teoman ama kimse onu umursamadı.
metin'in çağırdığı taksiye binip deniz'in evine doğru yol aldılar.

--

teoman'ın pansumanı yapılmış gerekli kontrolleri sağlanmıştı. leyla, deniz ve aras mutfaktayken elinde ilaç ve su bardağı ile odayı terk etti deniz. teoman o kadar yorgundu ki koltukta uyuyup kalmıştı. gülmeden edemedi bu manzara karşısında deniz. sevgilisinin saçlarına öpücük kondurdu ve üzerini örttü.
"size bir şey göstermem lazım." dedi leyla ve aras'a, ardından salona yürüdü. üçü birlikte koltuğun karşısına dikilmiş uyuyan teoman'a bakıyorlardı. bir anda leyla gülmeye başladı. aras ona eşlik ederken deniz'de dayanamayıp güldü.
"ne oluyo ya?" dedi deniz.
"şu sarı kafa hep bir şekilde bizi bir araya topluyor."
düşününce haklıydı. aras bile hak verdiği için kafa salladı.
"e hadi siz yatın ben de yurda geçeyim."
"kal istersen?" dedi deniz gülerek ve ekledi "yani teoman ile aynı odada kalacaksın ama."
"bir şey olmaz, uyumam zaten."
deniz ve leyla ona baktığında iki kızın aklından geçenler benzerdi. kardeşini bulduğu zaman rahat bir uyku uyuyacaktı.
deniz teoman'a döndü,
"sayıklarsa korkma." bilinçsizce kurduğu cümleyi toparlayabilme şansı yoktu artık.
"sen nerden biliyosun ki?"
"söyledi çünkü." dedi deniz hemen. leyla'yı da alıp kendi odasına geçti.
"garip bir şekilde sana çok değer veriyor, teoman kimseye kolay kolay güvenmez ama sen istisnasın onun hayatında."
kafa salladı deniz, bir şey diyemedi. sadece bunu başkasından duymak onu mutlu etmişti.
"iyi geceler leyla."
"iyi geceler deniz."
deniz'e aylar önce akkaya kardeşler ve aras ile aynı çatı altında kalacaksın deseler gülerdi. o çatı senin kendi evin olacak deseler de gülerdi. hayat gerçekten sürprizlerle doluydu ve teoman bu sürprizler aradında en bomba olanıydı.

----

BUYURSUNLAR EFENDİM🙂
TEOMANI DÖVDÜREN SİZCE KİM OLABİLİR👀
BİR SONRAKİ BÖLÜM YARALI VE NAZLI TEOMAN İÇEREN TEXTING DOLU BİR BÖLÜM OLACAK FYI🫰🏻
IYI OKUMALARRRR💗