Sakin Ol Kaynana!

Fadime hızla telefonu aldı ve sakince açtı aramayı
"Alo!Kaynana napaysun?"
"Ula siz nerdesunuz gelmedunuz furtuna konağa!"
Fadime ufak bir telaş rolü yaparak konuşmaya devam etti
"Eee,şimdu kaynana!Ben senun oğlunu aldum,eee sonra koçariye geturdum"
Zarife bir hışımla hızlıca konuştu
"Ula koçariyemi gittunuz siz çabuk o koçariden çıkup furtunaya geliysunuz yoksa Oruç'a Eleni'yi alurum baştan söyleyeyum!"
Oruç arkadan konuşmaları dinlerken bir anda buruk ve bıkmış bir şekilde annesine baktı
"Ana bi sal benu da!Bi sal da!Git İso'ya sar ama benu sal artuk bıktum!"
"Sen sus be gaybana!"
Zarife Oruç'u da bir küçük azarladıktan sonra telefona geri döndü
Zarife konuşmadan Fadime konuştu
"Kaynana şimdi azarlama senun oğlun iç güveysu gelmeyu kabul ettu deduki ben furtunaya dönmem!"
İso atladı hemen
"Anacum karum nerdeyse oraya karum koçarideyse bende koçaride kalurum hayde görüşürüz!"
Kapattı telefonu hızla
Fadime İso'ya şaşkın şaşkın baktı
"Karum nerdeyse oraya mu dedun sen?"
"Ula heycanlanma hemen!Anamun diline düşmemek içun öyle dedum senu sevduğumden değul ha!"
Küçük bir kahkaha attı ve içeri girdi
Fadime ise homurdandı
"Kılçuk!"
İso sanki dinliyormuş gibi yorum yaptı
"Kılçuk değul!Canum kocam!"
Fadime yine homurdandı bu sefer onun duyabileceği seviyedeydi
"Allahım sen sabur ver ya sen şu kılçuğu benden uzaklaştur!"
"Uzaklaşamayuz artuk evlenduk biz canum karum!"
"Furtunaya gitsen da anan senu bi dövse keşke!"
İso gülerek salona girdi