Konağın Yolunda

Fadime heyecanla konuştu

"Hadi ula koçari konağu bizu bekler!"

İso çaresizce pikaba bindi ve direksiyonun başına geçti

Pikap konağın yoluna girerken Fadime camdan dışarı baktı.

Bir anda konuştu:

“İso”

“Ha?”

“Sen çok yavaş süriysun da azcuk hızlan”

İso kaşını kaldırdı.

“Ula ben yavaş değilum, sen sabırsuzsun.”
Fadime döndü:
“Hayır yavaşsun. Keçiler bile senden hızlı gider.”
İso anlık sustu.
Sonra hafif güldü.
“Maşallah karucum evlenduk biz böyle mi konuşacaksun?”
Fadime omzunu silkti.
“Evet. Alışsan iyi olur.”
İso başını salladı.
“Ben zaten alışmaya başladum!"
Fadime bir an durdu.
“Ne?”
İso göz ucuyla baktı.
“Hiç”
Ama gülüyordu.
Konağa vardıklarında Fadime inerken İso kapıyı açtı.
“Buyur koçari kızu.”
Fadime gözlerini devirdi.
“Sus ula iç güveysu.”
İso gülümsedi.
“İç güveysu olmaktan memnunum benda anam bunu duyunca ne olacak çok merak ediyrum.”
Fadime bir an durdu.
Sonra istemsiz güldü.
“Delirmişsun sen.”
İso da güldü:
“Seninle beraber oldum zaten.”
O an kısa bir sessizlik oldu.
Ama bu sessizlik kötü değildi.
İlk kez kavga yoktu.
Sadece… alışmaya çalışan iki insan vardı
Onlar gülerken bir de furtuna konağa bakalım
Zarife derin bir nefes aldı ve konuştu
"Ula bu bizum gaybana nerelerda kaldu?"
Şerif her zamanki gibi yaylanarak konuştu
"Ula nerda olacak koçari konaktadur karusuyla!"
Zarife pişmanlık ve korkuyla konuştu
"Ulaa koçariye gitmuş olmasun bunlar!"
Hemen telefonu aldı ve İso'yu aradı.
Koçariye dönelim
İso Fadime'yle gülüşüyordu,o sırada telefondan gelen aramayı gördüler
Fadime kısa bi gülüş attı
"Haha!Ula sen ananı abimun anası diyemi kaydediysun!"
İso Fadime kadar neşeli değildi
"Benu ailede biraz önemsemiylarduda o yuzden öyle kaydettum boşver takulma"
İso bi anda yüzündeki korkuyla Fadime'ye baktı
"Ula anam benu niye arar bu saatte!?"
İkisi aynı anda konuştu
"Koçaride olduğumuzu biliyi!"
"Eyvah!Anam şimdu öldürecak bizu!"
Fadime bir o kadar sakindi aslında
"Merak etma İso!Ben canum kaynanamu sakinleştirmesunu bilirum telaşlanma!"