SON KİŞİ~8

###

Kapının önündeki sıra her darbede biraz daha geriye kayıyordu. Dışarıdaki sesler çoğalmıştı. Artık kapının arkasında kaç kişi olduğunu anlamak mümkün değildi.

Doruk: Bu kapı daha fazla dayanmaz!

Atlas: Pencereden çıkacağız. Yan sınıfın penceresi açık mı, bakın!

Kumsal hemen pencereye koştu. Perdeyi aralayıp yan sınıfa baktı. İki sınıfın pencereleri birbirine oldukça yakındı. Arada küçük bir mesafe vardı ama geçmek mümkündü.

Kumsal: Açık! Pencere açık!

Batu: Tamam, önce sen geç.

Atlas pencereyi sonuna kadar açtı. Kumsal dikkatlice pencere pervazına çıktı, karşı tarafa tutunup kendini diğer sınıfa geçirdi. İçeri girince hemen arkasını döndü.

Kumsal: Geçebilirsiniz, sorun yok!

Masal hiç beklemeden pencereye çıktı. Bir an aşağıya baktı, sonra derin bir nefes alıp karşı sınıfa geçti.

Masal: Tamam, geldim!

Ardından Batu geçti. Pencerenin kenarına tutunarak kendini karşı tarafa çekti.

Batu: Sıra sizde!

Doruk pencereye yaklaştı. Tam geçecekken kapıdan çok sert bir ses geldi. Sıra neredeyse devrilecekti.

Doruk: Hadi ama!

Doruk da karşı sınıfa geçti. Şimdi geriye yalnızca Gece ve Atlas kalmıştı.

Gece pencereye yöneldi ama tam o sırada kapının önündeki sıra yana kaydı. Kapı aralandı. Aralıktan bir el uzandı.

Gece: Atlas!

Atlas hızla kapıya döndü. Zombi kapıyı iterek sınıfa girmeye çalışıyordu. Atlas, Gece'ye baktı ve eliyle hemen pencereye gitmesini işaret etti.

Atlas: Git!

Gece pencereye doğru koştu. Tam pervaza çıkacağı sırada zombi kapıyı tamamen açıp içeri girdi. Atlas önündeki sırayı kavradı ve bütün gücüyle zombiye doğru itti. Sıra zombiye çarpınca zombi geriye doğru sendeledi.

Atlas: Hadi, Gece!

Gece karşı sınıfa geçmek için hamle yaptı. Atlas da arkasından pencereye yöneldi. Ancak zombi yeniden toparlanıp ona doğru ilerliyordu. Atlas son bir kez arkasına baktı, ardından pencereye çıktı.

Gece karşı tarafa geçerken ayağı pencerenin kenarına takıldı.

Gece: Ah!

Dengesini kaybedip geriye doğru düşeceği sırada Atlas kolundan tuttu. Bir an ikisi de pencerenin arasında asılı kaldı. Atlas diğer eliyle pencerenin kenarına tutunmuştu.

Atlas: Dikkat etsene!

Gece şaşkınlıkla ona baktı.

Atlas hafifçe gülümsedi.

Atlas: Ne oldu? Daha düşmedin.

Gece istemsizce gülümsedi ama hemen ardından sınıftan gelen sesle ikisi de irkildi.

Doruk: ATLAS! ÇABUK!

Atlas Gece'yi dikkatlice yukarı çekti. Onu pencerenin kenarından tutarak karşı sınıfa geçirdi.

Atlas: Hadi, içeri gir. Ben arkandan geliyorum.

Gece hemen içeri geçti. Atlas da son bir hamleyle kendini karşı sınıfa attı. Ardından pencereyi çekip kapattı.

Batu: Geldiniz mi sonunda!

Masal: İyi misiniz? Gece, ayağın takıldı mı?

Gece: İyiyim. Sadece biraz korktum.

Kumsal: Atlas, sen iyi misin?

Atlas: İyiyim.

Doruk pencerenin yanındaki perdeyi kapattı. Herkes bir anlığına rahatladığını düşündü ama bu sefer de diğer sınıfın kapısından sesler gelmeye başladı.

Batu: Şaka yapıyorsunuz...

Masal: Daha yeni geldik buraya!

Atlas kapının önüne gidip dikkatlice dinledi.

Dışarıda ayak sesleri vardı.

Birden kapı kolu aşağı indi.

Doruk: Bence burası da pek güvenli değil.

Atlas: O zaman fazla oyalanmayacağız. Başka bir çıkış bulmamız lazım.

Gece, az önce Atlas'ın kendisini tuttuğu koluna baktı. Sonra başını kaldırıp ona döndü.

Gece: Bu arada... Teşekkür ederim.

Atlas: Ne için?

Gece: Düşmemi engellediğin için.

Atlas omuz silkti.

Atlas: Bir dahakine ayağına dikkat et yeter.

Gece cevap verecekti ki kapı bir kez daha sarsıldı.

Bu kez herkes aynı anda kapıya döndü.

İçeride olduklarını anlamışlardı.