HER ŞEY NORMALDİ ~1

###

KIYAMETTEN ÖNCE SON GÜN

08.17 — Pazartesi

Okulun bahçesi her zamanki gibi kalabalıktı. Birileri kantinden aldığı tostunu yiyor, birileri sınava çalışıyor, bazılarıysa zilin çalmasını bekliyordu.

Kumsal, okulun kapısından girerken telefonuna bakıyordu.

Masal: KUMSAL! BİR DAKİKA BEKLESENE!

Kumsal: Kızım bağırma, sağır değilim!

Masal nefes nefese yanına geldi. Kısa saçlarını eliyle düzeltti.

Masal: Gece nerede?

Kumsal: Benden ne istiyorsun, ben mi taşıyorum kızı?

Tam o sırada arkalarından bir ses duyuldu.

Gece: İkiniz de sabah sabah benim dedikodumu mu yapıyorsunuz?

Masal: Sonunda geldi prenses.

Gece: Sus, otobüs bekledim.

Üçü birlikte merdivenlere yöneldi.

Kumsal: Bugün fizik var mıydı?

Gece: Var.

Masal: Of! O adamın dersinde uyuyacağım artık.

Kumsal: Geçen hafta da uyudun zaten.

Masal: O zaman bugün devam edeceğim.

Üçü gülerek sınıfa girdi.

09.35 — Fizik Laboratuvarı

Öğretmen masanın üzerine bazı malzemeler yerleştirmişti. Masanın yanında üstü örtülü küçük bir kafes vardı.

Öğretmen: Çocuklar, bugün biraz farklı bir deney yapacağız.

Arka sıralardan biri fısıldadı.

Öğrenci: Kesin yine bir şey patlatacak.

Birkaç kişi güldü.

Öğretmen duymazdan geldi.

Öğretmen: Sessiz olun. Deney için getirdiğim canlı üzerinde gözlem yapacağız. Kimse kafese izinsiz yaklaşmayacak. Anlaşıldı mı?

Kumsal, Masal'a doğru eğildi.

Kumsal: Ne deneyiymiş bu?

Masal: Ben nereden bileyim kızım?

Gece ise kafese bakıyordu.

Kafesin içinden hafif bir ses gelmişti.

10.42 — Okul Koridoru

Ders bitmiş, öğrenciler sınıflarına dağılmıştı.

Aynı sırada laboratuvarın kapısı aralandı.

İçeri giren üç öğrenci etraflarına bakındı.

Öğrenci 1: Hadi çabuk, hoca gelmeden bakalım.

Öğrenci 2: Oğlum tavşan işte, ne olacak?

Kafesin yanına yaklaştılar.

Fakat tavşan normal görünmüyordu.

Bir anda kafesten gelen sert bir hareketle hepsi geriye çekildi.

Öğrenci 1: LAN! ELİMİ ISIRDI!

Diğer ikisi de panikle kafese yaklaştı.

Birkaç dakika sonra laboratuvardan çıktılar.

Kimse ne olduğunu tam anlamamıştı.

11.18 — 4. Kat

Kumsal sırasına oturmuş telefonuyla uğraşıyordu.

Masal, yanındaki sıraya ters oturmuştu.

Masal: Kızlar, kantine inelim mi?

Kumsal: Daha yeni çıktık.

Masal: Eee? Acıktım.

Gece telefonundan başını kaldırdı.

Gece: Siz ikinizin tek derdi yemek.

Masal: Hayatta kalma içgüdüsü.

Üçü güldü.

Tam o sırada koridordan bir bağırış duyuldu.

Ardından hızlı ayak sesleri...

Sınıfın kapısı açıldı.

İçeri giren öğrenci nefes nefeseydi.

Öğrenci: Aşağıda... aşağıda bir şey oluyor!

Kumsal: Ne oluyor?

Öğrenci: Bilmiyorum! İnsanlar birbirine saldırıyor!

Sınıfta birkaç kişi ayağa kalktı.

Masal: Şaka mı bu?

Dışarıdan bir çığlık daha duyuldu.

Sonra koşuşturmalar başladı.

Bir öğrenci koridordan geçerken yere düştü. Arkasından gelenler durmadan koşuyordu.

Gece: Kızlar, çıkıyoruz. Hemen!

Üçü çantalarını bile almadan kapıya yöneldi.

11.21 — Koridor

Koridor tam anlamıyla karışmıştı.

Masal: KUMSAL, ELİMİ BIRAKMA!

Kumsal: BIRAKMIYORUM, KOŞ!

Gece önlerinde ilerliyordu.

Bir grup öğrenci merdivenlerden yukarı çıkarken diğerleri aşağıya kaçıyordu.

Gece: ŞU SINIFA GİRİN!

Üçü açık olan sınıfa daldı.

Kumsal kapıyı kapattı.

Kumsal: Masal, şunları çek!

Masal bir sırayı kapının önüne itti. Kumsal da diğer sırayı sürükleyerek kapıya dayadı.

Masal: NE OLUYOR LAN?!

Gece: Bilmiyorum, bağırma!

Tam o sırada sınıfın arka tarafından bir ses geldi.

Bir erkek: Bir dakika... Siz kimsiniz?

Üçü aynı anda arkasını döndü.

Sınıfın en arkasında üç erkek vardı.

Atlas, Doruk ve Batu.

Kumsal bir an duraksadı.

Kumsal: Siz burada ne yapıyorsunuz?

Doruk: Biz de ders çalışmaya gelmiştik, belli olmuyor mu?

Batu: Oğlum, şimdi sırası mı?

Gece hemen öne çıktı.

Gece: Isırıldınız mı?

Üçü birbirine baktı.

Atlas: Ne?

Gece: ISIRILDINIZ MI DİYORUM!

Doruk: Hayır, sakin ol.

Atlas kollarını iki yana açtı.

Atlas: Bak, hiçbir şey yok.

Batu da kollarını gösterdi.

Batu: Biz iyiyiz. Siz iyi misiniz?

Kumsal: Şimdilik.

Doruk, kızlara baktı.

Doruk: Bu arada ben Doruk.

Masal: Şu an tanışma sırası mı gerçekten?

Doruk: Haklısın. Pardon.

Batu hafifçe güldü.

Batu: Ben de Batu. Bu da Atlas.

Atlas: Memnun olduk diyemeyeceğim ama...

Kumsal gözlerini devirdi.

Kumsal: Çok komiksin.

Gece ise onların konuşmalarına katılmıyordu.

Yavaşça pencereye doğru yürüdü.

Dışarı baktığında bahçede öğrencilerin koşuşturduğunu gördü.

Bir öğretmen kapının önünde birilerini durdurmaya çalışıyordu.

Gece biraz daha yaklaştı.

Sonra başını yukarı kaldırdı.

Üst kattaki pencerelerden birinde biri vardı.

Gece: Ne...

Bir anda o kişi aşağı doğru düştü.

Gece istemsizce küçük bir çığlık attı ve geriye sıçradı.

Düşen kişi tam önündeki cama çarpmıştı.

Gece: AAAAA!

Kumsal: GECE?!

Gece titreyen elleriyle perdeyi çekti.

Bir kez daha dışarı bakmaya cesaret edemedi.

Atlas: Ne gördün?

Gece cevap vermedi.

Masal: Gece, iyi misin?

Gece: Biri... biri aşağı düştü.

Sınıfa sessizlik çöktü.

Doruk: Nasıl yani?

Gece: Camın önüne... Tam önüme düştü.

Kumsal hemen Gece'nin yanına gitti.

Kumsal: Tamam, gel buraya. Otur biraz.

Gece kızların yanına geçti.

Atlas kapıya yaklaştı ve dışarıdaki sesleri dinledi.

Bir şey kapının önünden sürtünerek geçti.

Ardından boğuk bir ses duyuldu.

Batu: O neydi?

Kimse cevap vermedi.

Kapının kolu yavaşça aşağı indi.

Altı kişi aynı anda kapıya baktı.

Kumsal: Sakın...

Kapı bir kez sertçe sarsıldı.

Sonra bir kez daha.

Doruk: İçeride olduğumuzu biliyor.

Atlas: Hayır. Bence bizi görmüyor bile.

Kapının arkasından tırmalama sesleri gelmeye başladı.

Masal, Kumsal'ın kolunu tuttu.

Masal: Biz buradan nasıl çıkacağız?

Gece'nin gözleri dolmuştu.

Gece: Bilmiyorum...

Telefonlar aynı anda titredi.

Altı kişi de ekranlarına baktı.

ACİL DUYURU

OKUL YÖNETİMİ

Tüm öğrencilerin sınıflarında kalmaları ve kapılarını kilitlemeleri önemle rica olunur. Koridorlara kesinlikle çıkmayın.

Batu: Ne oluyor lan burada?

Atlas telefonunu cebine koydu.

Atlas: Bence bu mesajın da bir açıklaması yok.

Kumsal kapıya baktı.

Kumsal: Bir şey söyleyeceğim...

Herkes ona döndü.

Kumsal: Ya bu daha başlangıçsa?

Kapının arkasındaki sesler bir anda kesildi.

Ve tam o sessizlikte...

Sınıfın içindeki dolaptan üç kez vurma sesi geldi.

TAK. TAK. TAK.

Altı kişi yavaşça dolaba döndü.

BÖLÜM SONU.