5.BÖLÜM

5.Bölüm:Sıra

Ertesi gün Defne okula adımını attığında koridorlar her zamankinden sessizdi. Öğrenciler yanından geçerken fısıldaşıyor, bazıları telefon ekranlarına Defne'nin gözlerinin içine baka baka bakıyordu. Hissediyordu... Bir şey olmuştu. Yine.

Sınıf kapısını açtığında herkesin bakışları ona çevrildi. Sandalyesine yaklaştı ve orada gördüğü şey karşısında yutkundu.

Sırasının üzerine kırmızı rujla tek bir cümle yazılmıştı:

> “Geldiğin Çöplüğe geri dön.”

Sınıf sessizdi ama gözler, nefesler, gülüşler içten içe uğulduyordu. Bu kez duvara değil, doğrudan yüzüne yazılmış gibiydi her şey. Defne sırasına oturmadan sınıftan çıktı.

Tuvaletin aynasında yüzüne baktı. Elini yumruk yaptı. Nefesi titriyordu ama bu titreme artık korkudan değildi. Öfkeydi. Sessizce gelen ama yakan türden.

O sırada kapı aralandı. Emir içeri girdi, ardından Mert.

"Bak artık bunun sadece laf olmadığını biliyoruz," dedi Emir.

Mert ciddiyetle ekledi: “Seni içeri sızdırmak isteyen biri var. Bilerek hedef yapıyorlar. O defteri bulduğumuzu biliyorlar.”

“Beni korkutacaklarını sanıyorlar,” dedi Defne.

Emir ona baktı, gözleri ciddiydi. “Hayır. Seni susturacaklarını düşünüyorlar.”

O günün ilerleyen saatlerinde, okul çıkışında Defne yalnız yürürken arkasından adımlar duydu. Döndü. Selin'di.

“Sen sandığın kadar güçlü değilsin,” dedi soğuk bir sesle.

Defne, ona ilk kez dik dik baktı. “Ben güçlüyüm. Sadece artık bakmayı bırakmayanlardan sıkıldım.”

“Görünen o ki sadece bakmakla kalmıyorlar,” dedi Selin gülümseyerek. “Birileri videolarını da paylaşmaya başlamış.”

Defne'nin içi buz gibi oldu.

O gece telefonuna gizli bir numaradan bir mesaj geldi.
📩 “Seninle ilgili her şeyi biliyoruz. Susmazsan geçmişini açığa çıkarırız.”

Altında bir video vardı. Henüz açmadı.

Defne derin bir nefes aldı.
Sonra mesajı sildi.
Ve tek bir cümle yazdı:
📩 “O hâlde çıkın, Yüzünüzü görelim.”