BAŞLANGIÇ..

Bundan sonra hayatımı düzene sorucaktım herşeyi geride bırakıp kendime bembeyaz temiz bir sayfa açmaya karar verdim. Yeni evimin kapısını açtım ve içeriye ilk adımı attığımda tuhaf hissetmiştim evden dolayımı yoksa hislerimden dolayımı bilmiyordum.İçeriye eşyalarımı taşıyan insanları bir süre izledim biri yanıma geldiğinde

"Efendim eşyalarınızın hepsini çıkarttık başka bir arzunuz varmı? "

Samimi bir şekilde gülümsedim
"Teşekkür ederim, başka bir şey yok gidebilirsiniz gerisini kendim halledicem"

"Tamam efendim iyi günler"

"İyi günler"
Hepsi evden çıktığında kapıyı kapattım evi incelemeye başladım bütün camları açtım.
Eşyaları kolilerden çıkarttım
düzenledim, oturma odasını düzelttikten sonra odama geldi sıra kendi tarzıma göre düzenledim yerleştirdim hiç kimsenin beni yönetmediği bir şekilde kendi zevkime göre herşeyi yerleştirdim. Evimin arka tarafında oldukça geniş olan bir balkonu vardı bu hoşuma gitmişti akşama doğru yavaştan acıkmaya başlamıştım mutfağa gittim dolap bomboştu normaldi telefonumu elime aldım bütün ihtiyaçlarımı sipariş ettim.Siparişlerimi beklerken balkona çıktım manzarası denize bakıyordu eşsizdi telefonum çalmaya başladı umursamadım manzaranın tadını çıkarmak istiyordum,arayan ısrarcıydı

"2 dakika tadını çıkatmadınız ha"
Arayan babamdı merakla açmamı bekliyordu açmak istemedim ama açtım.

"Efendim" sesim yorgun çıkıyordu

"Kızım naptınız yerleşebildinmi? "

"Evet babacım yerleştim merak etme birkaç aldık var onlarda az sonra gelicek"

"Tamamdır birşeye ihtiyacın olursa ara kızım"

"Tamam iyi akşamlar"

"İyi akşamlar " telefonu kapattım zil çalmıştı koşar adımlarla cüzdanımı elime aldım kapıya çıktım
"Merabalar efendim siparişlerinizi getirdim, buyrun"

"Teşekkürler" poşetleri elime tutuşturdu
Post cihazını bana doğru uzattı kartı okuttum kendine çekti
"İşlem tamamdır afiyet olsun iyi akşamlar"derken fişi bana verdi

"Teşekkürler sizede iyi akşamlar " poşetleri mutfağa götürdüm teker teker yerleştirdim şu anda açta değildim evim çok güzel oldu hayatımı kendim kurucak kendi kararlarımı kendim vericektim.Oturma odasına gittim koltuğa uzandım şu anda nasıl hissediyordum bilmiyorum iyi miydim kötü müydüm tavanı izlerken bir şey dikkatimi çekti balkonda birşey parlıyordu sakin adımlarla balkona çıktım aşağı baktığımda bir ışık parlıyordu. Umursamadım sigara paketimden bir sigara aldım ağzıma tutuşturdum.ilk çekişim de çok fazla çektim bir anda öksürmeye başladım.Evden dışarı attım kendimi hala öksürüyordum bu kadarıda fazlaydı kendimi durdurmaya çalıştım. Biraz yürüyeceksin hemde buraları tanımış olacaktım üstümde siyah göbeğimi gösteren bir tişört,altımda ise siyah eteğim vardı hava normaldi sokakta yürümeye başaldım telefonumu yanıma almayı unutmuşum. Seri adımlarla eve gittim kapıyı açtım yanıma bir çanta aldım içine telefonumu ve cüzdanımı sıkıştırdım boynuma kulaklığımı taktım.Binadan çıktığımda önümde olan sokakta yürümeye başladım külaklığımı taktım ve Spotifydan bir müzik açtım.Sokakta yere bakarak yürüyordum bir market gördüm ve içeriye girdim reyonlardan bir tane bira ve sigara aldım. Kasaya geçtim.

"Hoşgeldiniz efendim" güler yüzlü bir kadındı

"Hoşbulduk" ürünlerin kodlarını okuttu araya girdim.

"Kartla olucak" onaylarcasına kafasını salladı.

"Buyrun şöyle" kartı okuttum ve dıt sesi geldi.

"Onaylandı efendim iyi akşamlar"

"Sizede" marketten dışarı çıktığımda karanlık bir deniz gördüm burası evimin arkası olmalıydı kumlara batan ayaklarımı umursamadan yürüyordum.Denizin rengi gökyüzünün maviliği gibiydi, ay denize yansıyarak dalgaları daha net ve iyi görmemi sağlıyor.Yere oturdum kumlar hala sıcaktı, biramın kapağını açtım ve kafama diktim. Alışık olduğumdan daha farklı bir tat aldım bu tat belanın tadı gibiydi.Arkamdan biri koşarak karanlık bir sokağa girdi arkasından bir kaç adam vardı onu yakalama çalışıyorlardı sanki,arkalarından takip ettim ah şu merakım bu güne kadar ne geldiyse başıma bu lanet merakımdan geldi.Karanlık ıssız sokağa girdim sesler geliyordu buranın sonu yoktu çıkmaz vardı buradan çıkmak mümkün değildi. Orada 4 kişilerdi iki takım elbiseli adamlar ortada mafya babası gibi görünen kendini birşey sanan bir adam ve onlardan kaçan adam, takım elbiseli bir adam kaçan adama yaklaştı ve ona bir yumruk attı diğer takım elbiseli de ona katıldı adam dayanamayıp yere yığıldı gözlerimin önünde adamı kan içinde bırakıyorlardı. Diğer mafya babası gibi olan ise ona bakıyordu eliyle adamlarına dur dedi.

"Evet akıllanmışsındır dimi artık kaçamazsın yolun sonu ya borcunu öde yada burda seni yerin dibine gömelim"
adamın yüzü gözü kan içindeydi

"Abi nolur bırakın beni bakın o kadar param yok biraz daha süre verin nolur" adama yalvarıyordu.

Mafyaya benzeyen silahını çıkarttı diğer adamlarına işaret etti, adamlar onu yerden kaldırdı ve mafyanın önünde diz çökmesini sağladılar.
"Bu kadarmış senin süren doldu artık" ve tetiği çekti silah patladı, ateş etti. Ben olduğum yerde kaldım dizlerimin bağı çözüldü, ağzım tutuldu adam yere düştü ve silah bir kez daha patladı. Hayır bu olamaz ben rüya görüyorum hayal görüyorum inanamadım kendime, olanlara.Geri adım attığımda ayağım taşa değdi ve yere düştüm ses çıktı olamaz farketmiş olamazlar.

"O ses neydi " adam etrafına bakındı

"Hey orda biri var yakalayın" ışık hızıyla ayağa kalktım koşmaya başladım. Olan gücümle koşarken ara sokağa gırdım nerede olduğumdan en ufak bir fikrim yoktu, nefes nefese kalmıştım adamlar arkadan geçtiler neyseki beni görmediler tam kurtuldum umuduyla dururken ensemde bir nefes hissettim.

"Hayır olamaz, siktir" diye mırıldandım nefesimi tuttum.

"Evet, olur" bir el ağzıma dayandı kaçırılıyordum. Var gücümle bağırmaya başladım arkamdaki kişi önüme geldiğinde anladım o mafya babası gibi görünendi, kahretsin yoksa sonummu geliyordu bu pisliğin elinden olamazdı. Elini daha çok bastırdı ağzıma.

"Şimdi seninle bir anlaşma yapıcaz küçük hanım elimi ağzından çekicem ama susucaksın eğer çığlık atarsan bu senin için hiç iyi olmaz tamammı? "Kafamı salladım. Elimi yavaş yavaş ağzımdan uzaklaştırdı.

"Güzel şimdi düşünelim seninle napıcaz biz"

"Bırakın beni gidiyim lütfen"piç gülüşü attı

" malesef küçük hanım biraz benimle kalıcaksın seninle işim var"

"Nolur bırakın yemin ederim gördüklerimi söylemem kimseye yemin ederim söylemem" hala sırıtıyordu.
"Yapamazsın zaten konuşucaz seninle benimle geliceksin"bileğimi tuttu beni çekti

" Bırak beni seninle bir yere gelmicem"tutuşu sertleşti.
"Geliceksin ya güzellikle yada zorla küçük hanım seç birini" sesi ciddi ve tok çıkıyordu kaçmaya çalışsamda işe yaranıyordu tam bir kapan gibi tuttuğunu bırakmıyordu.

"Elimi bırak acıtıyorsun " emir verir gibi söyledim güldü elini hafifletti elimi çektim koşmaya başladım arkandan geliyordu ondan kurtuldum sanarken elimi tuttu beni kendine çekti göğüslerimiz birleşti diğer eliyle de belimi kavradı beni kendine çekti.

"Şimdi benimle geliyorsun mecbursun"

"Hayır adalet var hukuk var kimseyi zorla götüremezsin." sırıttı

"Adalette hukukta benim güzelim hadi vakit kaybettik yeterince" hareket edemiyordum beni çok sert kavramıştı kımıldayamıyordum bile.Yüzlerimizin arasında santimler kaldımıştı. Gözleri gözlerimin içine bakıyordu gözleri ela, ela gözlü rengi eşsizdi içine düşülebilirdi, dikkatli olmalıyım.
"Öpmemi istiyorsan söylemen yeterli bebeğim bu kadar gözlerime odaklanmaya gerek yoktu" ekşi yemiş gibi yüzümü buruşturdum.
"B-bırak beni lütfen" sesim titrek çıktı tek hamlede kucağına aldı beni kucağında minik bir kedicik gibi kalmıştım çırpınıyordum ama ona en ufak bir etkisi yoktu.