Bölüm 6: Luna'nın Kolyesi

Marcus, eve döndüğünde Mona yine onu sevinçle karşıladı. Her kapı çaldığında annesinin döneceğini düşünüyordu. Luna'nın bir iş seyahatinde olduğunu söylemişlerdi ve haftalardır sürekli ne zaman döneceğini sorup duruyordu.

"Hoşgeldin, babacığım. " Sevinçle boynuna atılırken, bir gözünü kapıya dikmişti. "Annem ne zaman dönecek? "

Marcus, sıcak bir tebessümle, "Çok yakında, tatlım. Sana gelirken getireceği sürprize hâlâ karar verememiş ama en yakın zamanda onu bulup, getireceğini söyledi. "

"Ne! Sürpriz mi? Ne alıcakmış, babacığım. " Heyecanla odanın içinde dönüyordu. Mona' yı sevgiyle kucakladı ve gözlerinin içinde biriken yaşları saklamaya çalışarak " Ne olduğunu sabah söyleyeceğim. Şimdi uyku vakti, bebeğim. "

Odaya girdiklerinde babasına sımsıkı sarılmıştı Mona. "Babacığım, çok korkuyorum. Yanımda uyur musun? " Marcus gülümseyerek yanına uzandı. " O zaman sana en sevdiğin masalı anlatayım. "

Denizaltında, gecenin sessizliğini Lily'nin odadan gelen çığlık sesleri bozmuştu. Bir yandan kapıyı çılgınlar gibi yumrukluyor, bir yandan da çığlık atıyordu. Kontrol odasında oturan Oliver, sesi duyunca oğluna seslendi.

"Keith! Gel ve şu kızı sustur! Gemiyi başımıza yıkacak! "

Keith, odasından öfkeyle fırladı. Yine ne diye bağırıyordu bu baş belası kız. Hergün onun zırıltılarını dinlemekten usanmıştı. Ne diye babası onu da diğerlerinin yanına göndermemişti?

"Tamam, geldim. Sus artık be çocuk! "

Kapıyı açmasıyla Lily'nin odadan fırlaması bir olmuştu. Çılgınlar gibi yan odaya koştu ve Luna'nın kapısını açıp içeri girdi. Luna onu tetikte bekliyordu. Lily onun kucağına atladığı zaman çoktan cebine kolyeyi koymuştu bile. Keith, arkasından telaşla geldi. Neyse ki yaptıkları planı fark etmemişti.

"Seni küçük şeytan! Bırak onu ve odadan çık! Yoksa neler olacağını biliyorsun. "

İkiside birbirine sarılıp, ağlıyordu. Onları zorla birbirinden ayırırken Luna öfkeyle bağırdı.

"Onu rahat bırak! Ne kadar da korkmuş, görmüyor musun? "

"Herkes kendi odasında kalacak. Yoksa bileklik mi takmak istiyorsunuz! "

Lily, gözyaşlarını silerek sessizce odadan çıktı. Kapı kapanırken, Luna'ya gizlice göz kırptı. Oliver, içeriden seslendi.

"Keith! Giderken onuda yanında götür. Bu gece daha fazla ses duymak istemiyorum. "

Keith, başıyla onayladı. 66.eyalete gizli karargaha gidiyordu. Bazen Lily'yi de yanında yardım etmesi için götürüyordu. İkisinin de çipi yoktu ve takip edilmeleri daha zor oluyordu. Hayalet modundaki denizaltından çıktılar. Gece nöbet değişimi sırasında fark edilmeleri daha nadir oluyordu. Dışarı çıktıkları anda Lilly gizlice cebindeki kolyeye uzandı ve yavaşça suya bıraktı. Aklına Luna'nın ona bir gece önce söylediği sözler geldi.

"Tam olarak kapıdan çıkar çıkmaz kolyeyi denize bırak. Marcus bizi kolyeyi takip edebilir. Üzerine bulunduğumuz yeri kazıdım. Birlikte buradan kurtulacağız, Lily. Ailelerimize kavuşacağız. "

Keith, aynı anda bulundukları konuma karşı taraftan ışınlanan deniz aracının kapısını açtı.

"Araca binerken etrafı gözetle ve takip edilip edilmediğimizi bana söyle. " Lily, başını onaylarcasına salladı ama aslında yüzünde bir tebessümle, arkasında bıraktığı kolyenin suda ahenkle yüzmesini izliyordu.