Bölüm 19: "Neden Olmasın? "

Forest, o gece keşif gezisinden sonra sabaha karşı eve döndü. Mona ile Sun, salonda uyuyakalmıştı. Mona, Marcus gittiğinden beri onlarla kalıyordu. Sürekli annesinin ve babasının ne zaman gelip onu alacağını soruyordu ki salonda uyuyakalmış olması durumu açıkça anlatıyordu. Tüm gün kapı sekreterinin başında beklemiş, babasının kaç gündür onu almadığını söylemiş ve huysuzlanarak ağlamıştı. Sun ise, birkaç gündür olduğu gibi ona teselli vermek için yanında uyumuş olmalıydı. Forest, kızının ve torununun üzerini örttü. Şefkatle ikisininde başını okşayarak öptü. Son birkaç yılda neler çekmişti bu çocuklar ve kayıp çocukların aileleri... Oliver hepsinin hesabını verecekti. Öncelikle çocukların üzerinde kullandığı zihin kontrol makinesini ele geçirmek ve çocukları onun kontrolünden kurtarmak gerekliydi. Sonrasında Marcus, Lily ve Luna' yı da ondan kurtaracak, herkes yine birarada ve mutlu olacak. Buna inanıyordu, Forest ve sadece inanmakla yetinmeyecek bu sefer eski arkadaşıyla yüzleşecek ve bu işe bir son vermesini sağlayacak. Forest aklında planlarını düşünürken, güneş ufukların ardından doğuyordu. Sabah kahvesini yudumlarken, şehirdeki karanlığın çekilip yerini pırıl pırıl bir güne hazırlamasını izledi.
Timothy eve girerken sekreterin sesini kısmayı unuttuğunu fark etti. Artık çok geç, diye düşündü ve tahmin ettiği gibi Violet aniden kapının önünde belirdi.
"Timothy! Gece yarısı beni ve oğlumu yalnız bırakıp nereye gittiğini açıklar mısın lütfen? "
Sesi ciddiydi. Ah! Hormonlar... Violet neredeyse dokuz aylık hamileydi ve son günlerde iyice hassaslaşmıştı. Hemen karnını okşadı ve kendini affetirmeye çalışarak " Gizli bir görevdeydim, bebeğim. Sen neden hâlâ uyumadın? Yoksa bebeğimiz bugün de mi seni uyutmadı hayatım."
Violet, kırgın bir şekilde cevapladı. "Hayır, bebeğimizin keyfi yerinde ama uykumu kaçıran tek neden sensin. Kaç gündür ne işler karıştırıyorsun sen? Zaten Marcus da kayıp ve ben senin için endişeleniyorum. Biliyorsun çok yakında bebeğimiz doğacak ve yanımda olmanı istiyorum."
"Hazel gelmedi mi bugün? Sana uğrayacağını sanıyordum. "
"Hayır, bugün en son departmana uğrayacağını söylemişti ve sonrasında da geri dönüş yapmadı. Sanırım bu olanlar nedeniyle kendini iyice suçlu hissediyor."
"Onun bir suçu yok ve Oliver'ın eşi olması nedeniyle kimse onu suçlayamaz, karnında oğluyla terk edip giden ve oğlunun aklına girerek onu kendi amaçları için kullanan bir adam yüzünden kendini kötü hissetmemeli."
"Biliyorum, bunu defalarca ona söyledim. Ancak sürekli departmana gidip yardım edebileceği birşey olup olmadığını soruyor. Psikolojisi gün geçtikçe kötüleşiyor. Oliver'ın değil de Keith'in iyi bir çocuk olduğunu ve babası tarafından alıkonulduğunu söylüyor. Keşke yapabileceğim birşey olsa diyor ve ancak o zaman rahatlayacağını söylüyor. "
Timothy, bir anlığına düşündü. Neden olmasın?
"Belki de yapabilir. Sabaha ona uğrayacağım. Merak etme, bebeğim herşey yoluna girecek. Hadi, şimdi bebeğimiz için uyumalısın."
Violet'in karnını okşadı ve dudaklarına bir öpücük kondurdu. Aklında bir anda beliren planı düşündü. Ne kaybedebilirdi? Zaten yeterince kaybetmişlerdi. Sabah ilk iş planını uygulamaya başlayacaktı. Hazel... Belki de anahtar oydu.