Hesaplaşma

Kısa bir aradan sonra günlüğüme devam etmeye karar verdim. Beni bilirsiniz moralim filan yokken pek günlüğe yazamıyorum. Günlüğe ara vereli bir iki ay oldu sanırım ve sadece bu da değil kendimi eve kapatmış olabilirim. Yarın öğretmenler günü ve bu gece gözüme hiç uyku girmedi saat olmuş gecenin üçü neyse siz daha fazla sıkılmadan sabah okula gidince devam ederiz artık.

Ohoo saat 8 olmuş yarım saat kaldı nasıl yetişicem okula şimdi derken kapı çaldı. Açtım üç aydır olmayan Kerem kapımızda yav işte dersiniz saydın mı günleri bende neden sayıyorum hala farkında değilim. Kapıda bir 5dk donakaldım ve bu sefer onun gelişine sevinmiştim. Sessizliği o bozdu.

- Eee beni içeri almayacak mısın bu arada görüşmeyeli uzun zaman oldu biraz.
- Evet senden kurtuldum diyordum yanılmışım.
- Aaa ayıp oluyor asi kız hiç mi özlemedin.
- Senin neyini özleyeceğim ya alt tarafı üç ay 20 gün 12 saat yoktun bir anda ağzımdan çıkıverdi ben ne ara saydım böyle günleri inanın hiç anlamıyorum.
- Bakıyorum da hiç özlememişsin ki günleri saymışsın asi kız.

Durdum, dayanamadım.

- Sahi Kerem üç aydır neden yoktun? Niye bir anda kayboldun ortadan?

Yüzündeki o hep sırıtık hali gitti bir anda.

- Annem hastaydı Zeliha dedi. Durumu ağırlaşınca İzmir'den çıkmak zorunda kaldık tedavi için. Telefon falan her şey kapandı. Haber veremedim sana. Biliyorum kızmakta haklısın ama şimdi iyiye gidiyor, döndük işte.
- Sen niye geldin çekil yolumdan da okula gideyim dedim.
- Eyvah ders başlamıştır bile bugün niye geç kaldın ya küçük hanım.
- Senin yüzünden tabi başka ne olacak çekil artık okula gideyim hadi!
- Tamam sakin birlikte gidelim hocaya ben açıklarım kızmaz tamam mı.
- Tabi gidelim yani hayır ben çocuk değilim ne öyle açıklarım filan.
- Ama okula biraz daha geç kalırsan derse almazlar haberin olsun.
- Tamam ya of! Mecbur geleceğim yoksa istediğimden falan geldiğimi sanma sakın anladın mı?
- Tamam asi kız sen ne dersen o.

Okula yine onunla gittim ama bu sefer hiç rahatsız değildim. Düşüncelere dalarken sarışın geldi yani Selin işte ve aralarında Elif de vardı. Yine geldi kulağıma saçma sapan şeyler söyledi "Seni uyardığımı hatırlıyorum canım unutmuş gibisin tekrar hatırlatmadan Kerem'den uzak dur son kez uyarıyorum yoksa..." Tam orada lafını kestim "Yoksa ne? Beni diğer kızlarla karıştırdın galiba senin bu tehditlerinden korkacağımı sanıyorsun, ayağını denk al canım" dedim. Orada yanakları bir kızardı aboo sinirden kulaklarından duman çıkıyordu neredeyse.

10. sınıftan bir çocuk kafayı taktı bana. Okula bir haftadır gelmiş, 10. sınıflar nöbetçi oluyor ya işte o da geçenlerde nöbetçi olmuştu. Okuldaki kızlar Kerem'den sonra bunu popüler yapmışlar ben de anlamadım. Tip desen yok, Kerem kadar yakışıklı değil. Neyse.

Meğer o çocuk Selin'in uzaktan akrabasıymış. Eve gelir gelmez mahalleden Merve aradı, "Zeliha çabuk telefona gel" diye bağırdı. Meğer bu çocuk okula sırf Selin için gelmiş, Selin ne derse onu yapıyormuş, benim hakkımda laf toplamaya çalışıyormuş.

Bunu duyunca dayanamadım, bugün okulda kantinin önünde Selin'i yakaladım.

- Selin seninle konuşmam lazım dedim.
- Bana tepeden tırnağa baktı, kollarını bağladı. Ne var Zeliha yine neyin peşindesin dedi.
- O 10. sınıftaki çocuk senin akrabanmış. Onu benim peşime sen mi taktın dedim.
- Güldü kibirli kibirli. Eee ne olmuşsa olmuş sana mı soracağım canım. Kuzenim o benim istediğim yere gelir. Seni mi çekemeyecekmiş dedi.
- Ben senin gibi arkamdan iş çevirmiyorum dedim. Yüzüme söyle ne diyeceksen. O çocuğu da benden uzak tut.
- Sen kimsin de bana emir veriyorsun dedi. Sadece gözüm üstünde olsun istedim. Bu okulda benden habersiz bir şey olmaz anlamışsındır umarım. Sonra saçını savurup gitti.

İşte böyle günlüğüm. Kerem'in neden üç ay yok olduğunu öğrendim, annesi hastaymış. Selin'in de neden o çocuğu üstüme saldığını öğrendim. İkisinin de cevabını aldım. Artık içim rahat, bu defter burada kapanıyor.