Benim bir kardeşim var

Bugün 3 ekim ben bir ay hiç günlüğüme yaşananları yazamadım çünkü elifin ihanetinden sonra çok bişey olduğu söylenemez. Ama garip olan olmadı selin ve arkadaşları nedense bana hiç bulaşmadılar. Aslında kerem geçen Aydan beri yok okulda ondan olabilir bence şimdilik kafam rahat. Ve bugün hafta sonu babamla vakit geçirecez sonunda. İlk önce lunaparka gittik orda dönme dolab, atlı karınca,ve daha birsuru adını bilmediğim şeylere bindik eğlendik. Sonra alışverişe gittik alışveriş merkezi çok büyüktü ve o kadar da pahalı.
Ama babam bana neyi istiyorsan al dedi bende bi baktım. Çok güzel bir elbise gördüm kırmızı, beli güllerle süslenmiş,ve kolları fırfırlı,Ama ben artık çocuk değilim öyle süslü fırfırlı elbiseler çocuklar için zaten pahalıydı da vazgeçtim. Babam elbiseye baktığımı görünce:
-Kızım onu beğendin demi bencede çok güzel alalım istersen
-Hayır baba zaten pahalı ve ben artık çocuk değilim böyle süslü püslü şeyleri giyemem
-Niye öyle diyorsun Zeliha sana çok yakışacaktır
-Ama baba çok pahalı boşver ya
-Itiraz istemiyorum kızım alıyoruz. Onun gibi bir babam olduğu için çok şanslıyım.

Ikinci sayfa
Evin bahçesine girdiğimizde 19.sınıftaki çocuk yani elifin arkadaşı burak gelmişti babam görünce kızıcak sandım ama babam "Ben içeri giriyorum sizin konuşucaklarınız vardır kızım".dedi ben şokk babam bu sefer niye kızmadı anlamadım neyse sonra konuşurum onunla burağa döndüm biraz konuştuk şöyle:
-Neden geldin ne oldu bişey mi istiyorsun elifle ilgiliyse boşuna konuşma
-Yok elif değil merak etme ben başka bişey konuşmak için geldim
-eeee ne konuşucaksın söyle git hadi
-Sen niye bu kadar soğuk davranıyorsun merak ettim
-Ya sen beni boşver ne söyliyceksen söyle git söylemiyceksen kapı orda
-Belli benden haz etmiyorsun neyse boşver pazartesi okulda görüşürüz seni rahatsız ettim kusura bakma
-iyii hadi git artık. Gitti de ben çocuğa çok sert davrandım ya ne oluyor bana yarın en iyisi onun evini bulup özür dilemek evet en iyisi. Fakat bir sorun var evini kimden öğrenicem ki. Tek kişi var elif hayır elif olmaz. Tamam babama söylim o niye Burak'a kızmadı belki o biliyordur evlerini. Babama sordum biliyorum dedi nerden biliyorsun dedim akşam konuşuruz sen git onun gönlünü al dedi. Bir yarım saat sonunda evini buldum. Evleri bizim eve göre çok büyüktü kocaman bir villaları vardı resmen. Neyse konumuz bu değil. Kapılarını çaldım hizmetçi abla açtı. Beni içeri almadı ben burağın arkadaşıyım filan desemde işe yaramadı tam arkamı döndüm eve gidicektim "Bırak girsin okuldan bir arkadaş merak etme"dedi.

-Ne olduu yine azarlamaya mı geldin hanımefendi
-Hayır gelmedim ben özür dilemeye geldim bugün sana biraz sert davranmış olabilirim kusura bakma
-Hmm senden küçük olduğun için bugünlük affetim birdaha olmasın ama böyle kötü çocuk olmak olmaz tamam mı abicim
-Derken sen az önce abicim mi dedin pardon
-Sakin ol küçük hanım sen hep böyle agresif misin yoksa bana özel mi
-Yok öyle bişey agresif filan değilim ben ama bak birşeyi doğru söylüyorsun seni abim yerine koyuyorum ve benden uzak dur yeter
- Iyii sen bilirsin hadi git o zaman işin burda bittiyse
zahmet olacak
-Sen beni mi kovuyorsun senin kovmana gerek yok ben giderim sanada meraklı değiliz inatçı keçi
-haydi git git bu arada inatçı keçi lakabını sevdim valla tam bana göre inatçı biriyimdir... Sadece bir özür diliycektim olanlara bak zengin çocuğu tabi özürü bile hak etmiyorduda neyse olan oldu.
Sahi babam burağın evini nerden biliyor ki eve gidince üstümu değiştirip babamın yanına gittim.
Babama sorunca uzun uzun anlattı bana siz şimdi merak ediyorsunuzdur baban bu kadar basit bir konuyu neden uzun uzun anlattı en iyisi ben susim babam anlatsın size.
Kızım buna hazır mısın bilmiyorum ama artık anliycak yaşa geldin. Sen daha doğmamıştın annen bir erkek çocuğuna hamileydi. O zaman maddi durumumuz iyi değildi annen zengin aileden gelmiş biriydi bizim durumumuz da malum. Iki yıl aradan sonra annen sana hamile kaldı artık evde durmak istemiyordu sen doğduktan sonra hep geceleri eve geç geliyordu. Sonra bir gece yine ben uyurken bir adamla birlikte eve girip erkek çocuğu kaçırmışlardı. Ertesi gün öğrendim bunu komşulardan biri onun bir adamla kaçtığını söyledi. Bir iki ay sonra haberi geldi annen böbrek kanserinden ölmüş diye o an kalbim duracak gibiydi hayat arkadaşım ölmüştü senim annen. Burağa gelirsek Zeliha burak senin öz kardeşin benimde oğlum kızım ama o bunu bilmiyor çünkü o zaman sadece iki yaşındaydı. Bunları anlattıktan sonra babamın gözlerinden yaşlar aktı ben hala olayları kavrayamamıştim odama çıktım. Şimdi benim bir abim var ve aynı okuldan yıllardır bunu benden sakladı babam benden bunu sakladı nasıl saklar bunu anlamıyorum. . Ben şoktan ağlayamiyordum bile beynim durmuştu sanki babam kapıyı çaldı.
-Kızım aç kapıyı konuşalım lütfen Zeliha!
-seninle konuşmak istemiyorum baba konuşucak bişey yok
-Zeliha bak sana bunları anlatmadım evet ama sen üzülme diye kızım babana güvenmiyor musun kızım
-Üzülmiyim diyeymiş şimdi ne fark ediyor baba çok merak ediyorum söyler misin?
-Tamam Zeliha seni yanlız birakim sinirlisin şimdi biliyorum sakinleşince konuşuruz.
-Seninle konuşmak istemiyorum dedim baba git artık. Hayır ben sessiz sessiz burda duramam kardeşim var ve ben onu yıllar sonra öğreniyorum hayır ona her şeyi anlaticam. Pazartesi gününü bekliycem o zaman kardeşime kavuşmak için elimden geleni yapacağım. Pazartesi bugün ve kardeşiminde olduğu okula gidicem ve 2 aydır kardeşinle aynı okuldasin ama sen bilmiyorsun düşünsene çok değişik bir duygu değil mi? Bence öyle. Neyse bu aralar canım bişey çekmiyor ve kahvaltı yapmadan okula gidiyorum okulda bir yerde bayılirsam diye korkuyorum. Bahçe kapısından çıkıcaktım aklıma kerem geldi burda motosikletiyle her gün gelir beni bekler okula birlikte giderdi. Ne oluyor bana ya tövbe tövbe iki aydır yok sadece sanki bir yıllardır yokmuş gibi. Bugün yine otobüsü kaçırdım başım ağrıyordu bide çok halsizdim zar zor yürüdüm durağa kadar. Okula yürüyerek yine gidicem mecbur dedim bu halimle nasıl yetişiceksem okula. Sınıfa sadece bir iki adım kaldı kapıyı çaldım yerime tam oturucaktım ayakta duramadim oraya yığıldım kaldım. Uyandığımda hastanedeydim yani başımda da burak yani benim iki gün önce öğrendiğim abim. Onu görünce sevindim ama bişey belli edemezdim. Biraz sonra babam geldi yanımda burağı görünce gözleri doldu. Hastaneden çıktım doktor açıklıktan bayıldığımı söyledi. Ben iki gün önce bir kardeşim olduğunu öğrendim bugün yorucu bu gündü ama bir yandan da bir abim olduğunu öğrenince içimde az da olsa bir sevinç ile gece kafam dolu ve karışık bir şekilde uyuyup dinlemeye çalıştım.