Okulun ilk günü

Sevgili okur,
Elindeki (ya da ekrandaki) bu satırlar, aslında kimselere söylenemeyen sırların, okul koridorlarındaki fısıltıların ve bir kızın en gizli sığınağının eseri. Lise yılları dışarıdan bakıldığında hep neşeli ve kolay sanılır; ama o koridorlarda yürürken yaşanan kalp çarpmalarını, ani heyecanları ve arka sıralarda dönen dolapları bir de Zeliha'ya sormalı.
Bu hikaye, sıradan bir lise günlüğünün nasıl bir anda tüm okulun (ve özellikle aras ve Zelihanın) kaderini değiştireceğinin hikayesi. Hazırsan, Zeliha'nın pembe kapaklı defterinin sayfalarını aralayalım.
Keyifli okumalar!
— Ece Kaya

Giriş
Bazı sırlar vardır, en kilitli çekmecelerde bile saklanamaz; kelimeler kendiliğinden dökülür kağıda. İşte bu pembe kapaklı defter de benim en büyük sırrımın, o gürültülü lise koridorlarında kaybolup giden sesimin şahid.Kimse arka sıralarda nelerin fısıldandığını, kalbinin atışını durduran o ani bakışların ne anlama geldiğini bilmiyor. Özellikle de o gün, her şeyin değişeceği o sabahtan önce

Okulun başlamasına sadece yarım saat kalkmıştı. Pencereme çarpan güneş odami ısıtıyordu rüyamın tam en güzel yerine gelmiştim ki alarm çaldı. Hemen kalkıp hazırlandım kahvaltı yapmadan evden çıktım otobüsün gelmesine 10 dkdan az kalmıştı
". Bende mecburen hocanın dediğini yaptım herkes ders işlerken ben okulun ilk günü ceza aldım resmen. 5 dk sonra yine kapı çaldı bir çocuk içeri girdi hocaya dönerek "yasemin hocam müdür sizi çağırıyor"dedi. Hoca gittikten sonra öndeki sırada oturan bir kıza sordum "bu çocuk kim"dedim oda"10.sınıftaki kerem aynı zamanda müdürün yeğeni yani okulun müdürü onun amcası"... Bişey daha söyliycek gibiydide hoca geldi sustu.
Ve sonunda ders zili çaldı ayakta o kadar durdum ki ayaklarımı hissetmiyordum resmen hemen bir boş sıraya oturdum ve sabah erken kalktım ya biraz kestirmek için çantamı sıranın üstüne koyup başıma koydum. Bu sabah gib yine güzelim rüyanın yarısında biri omzuma dokunarak uyandırdı ne oldu dedim bir olay olmuş filan dedi Allah'ım okulun ilk günü olaylar bitmiyor rahat bir uyku çekemedim .Neyse kızın peşinden gittim okulun spor salonunda üst sınıftan iki çocuk kavga ediyordu bütün okul buraya toplanmıştı resmen. Kavga edenleri ayırmaya çalışan ilk dersin başında gelen çocuk vardı yanlarında. Olana bak bide zavallı çocuk ikisini ayırmaya çalışırken arada kaldı birinin yumruğu yanlışlıkla yüzüne geldi. Çok bişey olmadı burnu kanadı bir dk sonra ikinci ders zili çaldı yanımdaki kızla beraber hemen sınıfa gittik hoca daha gelmemişti biraz sohbet ettik aramazda kısa bir diyalog geçti;
-Şey olayı merak edince seninle tanışmayı unuttum tanışmak istersen tabi
-Olur tabiki tanışalım
-Benim adım elif senin adın ne
-Bende Zeliha tanıdığıma memnun oldum elif
-Memnun oldum zeliha
-Istediğin bişey olursa bana sorman yeterli tamam mı
-Tabi aynı şekilde seninde sorman yeterli Zeliha hoca gelir şimdi teneffüste konuşuruz.
Teneffüste yeni tanıştığım arkadaşım elifle konuşa konuşa kantine gittik istediğimiz şeyleri aldık kapıdan tam çıkıcaktikki biri omzuma sert bir şekilde çarptı bir baktım sabah sınıfa gelen çocuk adı neydi keremdi sanırım o anda aramızda kısa bir konuşma geçti;
-önüne baksana düzgün yürüyemiyomusun sen
-Pardon seni göremedim ya
-Haha göremedim derken ne ima ediyorsun düzgün yürüyemeyen sensin
- göremedim işte neyi uzatiyorsun
- hem suçlu hem güçlü ya bak ya
-tamam Zeliha boşver gel gidelim hadi ders başlıycak
Derin bir iç çekerek
- aslında haklısın elif böyle boş bir insanla zamanımı harcayamam gerizekalı nolcak
-hişt laflarına dikkat et yoksa...
-yoksa ne yaparsın dikkat etmezsem hı
-tamam Zeliha hadi artık Boşver gidelim.
dersler bitmiş yorucu bir günün ardından eve gidicektim okulun bahçesinin kapısında elifi gördüm telefonum olup olmadığını sordu var dedim numarani ver konuşalım dedi verdim sonra eve doğru yola çıktım otobüs durağında beklerken bir motosiklet süren biri bana çarptı yere düştüm neyse ki bişey olmadı arkadan seslendim "dikkatli süremezmisiniz ya derdiniz ne". Motosiklet bu dediklerimden sonra geri geri geldi önümde durdu kaskı çıkardı bide ne görim okuldaki çocuk kerem. Yine başladı: -Sennn haaaa
-Ben ya niye şaşırdın asi kız
-bana asi kız deme birdaha hem gitsene sen niye önümde durdun
-sesini duyunca aklıma tek kişi geldi okulun geveze kızı yani sen
-senii... Git başımdan Zaten geç kaldım babam kizicak
-istersen seni bırakim atla hadi
-Ne münasebet ben senin motosikletine binicem haha anca rüyanda görürsün
-iyi sen bilirsin akşama kadar otobüs bekle bakalım
-... Tamam be binicem of
-akıllanmaya başladın asi kız
-sürücekmisin artık geç kaldım
-tamam tamam sinirlenme sıkı tutun jet hızla gidiyoruz.
15 dk sonra eve vardık kafamdaki kaskı çıkarmaya çalıştım ama çıkmadı bu suratsız Kerem "Ben çıkarim istersen çıkaramıyorsun belli". dedi kabul etmem asla normalde ama kaskı çıkaramadığım için o çıkardı. Eve gidicektim ki babam pencerede bize sinirli sinirli bakıyordu kereme git hemen dediysemde gitmedi ben hemen eve girdim kapıyı kapaticam derken ayağı kapının arasına soktu bende içeri girebilir miyim babana durumu izah ederim dedi başımın belasımı bu diye geçirdim içimden ne kadar itiraz etsemde dinlemedi içeri girdi. Babam salonda koltukta oturmuş bizi bekliyordu çok sinirliydi yüzündeki öfkeyi bir görseniz kereme işaret etti oturdu babamda beni alıp mutfağa götürdü ve o öfkeli halini üzerime püskürttü:
-zeliha bu çocuk kim neden onunla birlikte eve geldi ve söyle ne işler ceviyorsun sen hı
Kekeleyerek -baba göründüğü gibi değil gerçekten dinle beni ben... Sözümü bitiremeden
- nasıl göründüğü gibi değil sen benle dalga mı geçiyorsun hemen yukarı çık odana hadii!
-baba bir dinle babaaa...
-sana odana git dedim zeliha!. Odama çıktım babam kim bilir napicak çocuğa odamın kapısını kapatıp elifi aradım.
-alo
-elif müsait misin bişey demem lazım acill
-ne oldu Zeliha bir sakin ol
- elif çok kötü bir şey oldu
- ne oldu kızım anlatsana
Ben okul çıkışı eve gelicektim otobüs durağında beklerken bugün kantinde bana çarpan çocuk
- kerem mi
-evet o ben otobüsü bekliyordum bana arkadan hızlı hızlı geliyordu motosiklet ile çarptı
- nasıl çarptı ya sen otobüs durağının içinde durmuyor muydun nasıl çarpsın kızım
-hayir aslında telefon konuşurken yola farkında olmadan çıkmışım oda kör sanki hiç görmüyor çarptı işte
- yaaaa iyimisin bir yerine bişey oldumu bu önüne hiç bakmıyor mu gerçekten
- iyim sağol bişey olmadı zaten koluma çarptı yine
-tamam Zeliha hesabını soracağız merak etme
-napicaz elif bir planın mı var yoksa
-evet Zeliha sen bunları düşünme gelecek haftayı bekle sadece benim kapatmam lazım artık
-tamam görüşürüz elif dedim ve kapattı.
Aşağı indiğimde Kerem gitmişti babam gazetesini okuyordu meraktan çatlayacaktim ne oldu diye merak ettim babama hemen sordum " baba ne oldu naptınız" .dedim oda "sen karışma bu erkekler arasında sen odana git derslerini yapıp uyu". ben " tamam baba iyi geceler dedim ve odaya gittim derslerimi yapana kadar hava karardı . Bugün yorucu bir gündü gelecek hafta elifin yapacağı planı görmek için sabırsızlanıyorum bir yarım saat düşüncelere daldım sonra gözüm kapanmaya başladı alarmı kurup uyudum. Bir hafta göz açıyıp kapatana kadar geçti bir hafta içinde elifle çok yakın arkadaş olduk. Okula bu sefer vaktinde yetiştim gittiğim dk hemen elifin yanına gittim ve planının ne olduğunu sordum Elif sinsice sırıtarak kolumdan tuttu ve koridorun köşesine çekiştirdi. Sesini alçaltıp planı anlattı: Tenefüste Kerem'in o havalı kaskını ve anahtarını ders başlamadan önce masasından alıp okulun en ücra köşesindeki kulübeye saklayacağız. Öyle motoruna hava atmaya benzemez, bir ders boyunca kara kara arasın dursun.İçimden bu kız yine başımıza büyük bir iş açacak diye geçirdim ama bir yandan da Kerem'in o kibirli halinin bozulacak olmasını düşününce içten içe sırıtmadan edemedim. Zaten bir haftadır bu anı bekliyorduk. Zil çaldığında kalbim hızlandı; Elif'le birlikte planı uygulamak için harekete geçerken, günlüğümün sayfalarına bu kaotik lise maceralarının daha ilk günden damga vurduğunu yazmak için sabırsızlanıyordum
Elif planı uygulayıp kaskı ve anahtarı aldığında, ders arasında Kerem'in masasının başına gidip nasıl paniklediğini uzaktan izledik. Kerem'in o her şeyi kontrol altında sanan kibirli yüz ifadesinin bir anda solması, gözleriyle etrafı tarayıp ne yapacağını bilemez hale gelmesi tam bir şölendi."Kim aldı lan bunu?" diye homurdanarak koridorda sinirle soluyuşunu gördüğümüzde, Elif'le birbirimizin arkasına saklanıp gülmekten zor durduk. O havalı motorcu imajı yerle bir olmuş, ortalıkta kara kara düşünmeye başlamıştı.Zeliha olarak günlüğümü kapatırken derin bir nefes aldım; bu lise macerasının ve Kerem'le olan çekişmelerimizin henüz yeni başladığını, önümüzde daha çok gün olacağını bilerek ilk noktayı koydum.