16. FİNAL BÖLÜM

Yıllar sonra.
Jungkook ve Taehyung 24 yaşına gelmişti. Hala lise arkadaşlarıyla görüşüyordular.
Seul hâlâ aynı şehir gibi görünüyodu ama artık her şey farklıydı.

Kim Taehyung artık profesyonel fotoğrafçıydı. Sergilere gidiyo, dergiler için çekim yapıyodu. İnsanlar onun fotoğrafları için “fazla gerçek hissettiriyo” diyodu.

Çünkü Taehyung insanlara bakmayı öğrenmişti.

Gerçekten bakmayı.

Ve bunu ona öğreten kişi bugün koridorun sonunda duruyodu.

Jeon Jungkook.

Siyah takım elbisesiyle.

Saçları hafif dağınık hali bile değişmemişti.

Taehyung aynanın karşısında kravatıyla uğraşırken kapı açıldı.

Jungkook içeri girdi.

Birkaç saniye sadece baktılar birbirlerine.

Sessizce.

Yılların içinden geçip tekrar aynı yere dönmüş gibiydiler.

JK hafif gülümsedi.

JK: “Kravatın yamuk.”

Tae: “Stresten elim titriyo.”

JK yaklaşıp kravatını düzeltmeye başladı.

Eskisi gibi.

Hâlâ yakın durunca Taehyung’un kalbi saçmalıyodu.

Bunca yıldan sonra bile.

JK: “Kaçacak mısın yine?”

Taehyung istemsiz güldü.

Sonra Jungkook’un atkısını hafif çekti.

Evet.

Hâlâ atkı takıyodu.

Tae: “Geç kaldın.”

Jungkook birkaç saniye ona baktı.

Sonra alnını hafif alnına yasladı.

JK: “…vay amk gerçekten evleniyoruz.”

Taehyung gülmeye başladı.

Tae: “Romantikliği hâlâ öldürüyosun.”

JK: “Ama seviyosun.”

Tae sessizce:

Tae: “Evet.”

—

Düğün akşamı salon sarı ışıklarla doluydu.

Masalarda fotoğraflar vardı.

Lise zamanlarından kalma.

Yağmurlu günlerden.

Gizlice çekilmiş karelerden.

Ve Jungkook’un yıllarca çizdiği küçük eskizlerden.

Yuna ağlıyodu resmen.

Min Yuna
Yuna: “BEN DEMİŞTİM ZATEN”

Choi Soobin ona peçete uzattı.

Soobin: " 4 yıldır aynı şeyi diyosun.”

Minho ise köşede burnunu çekiyodu.

Park Minho
Minho: “Ben bunların ilk kavgasını bile hatırlıyom ya…”

Taehyung kahkaha attı.

Sonra dönüp Jungkook’a baktı.

Ve bir anlığına her şey durdu sanki.

Lise koridorları.

Yağmurlu günler.

Atkılar.

Fotoğraflar.

Çizimler.

Hepsi buraya çıkmıştı.

Jungkook elini tuttu.

Sıcacıktı.

Ve Taehyung o an şunu fark etti:

Bazı insanlar insanın hayatına bir anda girmezdi.

Yavaşça işlerdi içine.

Bir fotoğraf gibi.

Bir çizim gibi.

Bir sanat gibi.

—

Gece bittikten sonra eve döndüler.

Yeni evlerinin duvarları fotoğraflarla ve çizimlerle doluydu.

Taehyung kamerayı eline aldı.

Jungkook salonda atkısını çıkarıyodu.

Klik.

Jungkook dönüp ona baktı.

JK: “Hâlâ mı beni çekiyon?”

Taehyung kameranın arkasından hafifçe gülümsedi.

Tae: “Alış artık hahahahaha”

Klik.

Ve bu sefer Jungkook fotoğrafın içinden ona gülümsedi. 📸🎨🫠

Bu arada Soobin ile Yuna'nın bir erkek çocukları olmuştu birda Yuna'nın karnındaki kız bebek vardı.
Minho ise başka birisiyle nişanlanmıştı. 💓💍
Bütün grubun evleri yakındı ve her gün birlikte buluşuyorlardı.
Birde Taehyung ve Jungkook 3 yaşlarında bir kız çocuk ve 2 yaşında bir erkek çocuk evlat edinmişlerdi.