1. bölüm

3 haziran 2005

Yağmur yeni durmuştu.

Okulun girişindeki taşlar hâlâ ıslaktı, herkesin ayakkabısı “çap çap” ses çıkarıyodu. Koridorlar her zamanki gibi cehennem sıcağıydı. Birileri bağırıyor, biri koşuyor, alt katın hoparlörü cızırtı yapıyo… tam lise kaosu işte.

Kim Taehyung bunların ortasında cam kenarında durmuş fotoğraf çekiyodu.

Boynunda analog kamera vardı. Saçları hafif dağılmıştı. Okulun fotoğraf kulübündeydi ve kulübe gereğinden fazla önem veriyodu. Geçen hafta sırf biri lens kapağını kaybetti diye kriz geçirmişti.

“Taehyung.”

Yanına biri çöktü.

Min Yuna:
“Sabah sabah niye duvara bakıp foto çekiyon aq?”

Taehyung gözünü vizörden ayırmadı.
Tae:
“Işık güzel.”

Yuna:
“Sen harbi garipsin.”

Taehyung sonunda kamerayı indirip Yuna’ya baktı.

Tae:
“Sanat anlamıyosun.”

Yuna:
“Yok knk sen direkt delisin.”

Tam Yuna konuşurken koridorun diğer ucundan biri hızlıca döndü ve BAM diye Yuna’ya çarptı.

Kağıtlar yere dağıldı.
Yuna:
“LAN ÖNÜNE BAKSANA”
Jungkook:
“Özür dilerim tamam ya.”

Çocuk eğilip çizimlerini toplamaya başladı.

Siyah hoodie giymişti. Kulaklığının teki boynunda sallanıyodu. Parmakları boya içindeydi.

Jeon Jungkook.
Resim kulübünden.

Taehyung onu görünce istemsizce durdu.

Çünkü Jungkook’u yıllardır tanıyodu. Aileleri aşırı yakındı. Küçükken beraber oyun oynarlardı hatta. Ama büyüdükçe garip şekilde uzaklaşmışlardı.

Şimdi konuşmaları bile kısa kısa oluyodu.

Jungkook yerdeki kağıdı alırken söyleniyodu:
“Bugün herkes NPC gibi önüme atlıyo yemin ederim.”

Yuna güldü.

Taehyung ise yerde duran çizime baktı.

Kömür kalemle yapılmış bi portreydi. Aşırı detaylıydı.
Tae'
“Bunu sen mi çizdin?” dedi.

Jungkook başını kaldırdı.
“Evet?”

Tae'
“Niyeyse sinir bozucu derecede iyi olmuş.”

Jungkook sırıttı.
“Kıskandın mı?”

T'
“Yok.”
J'
“Var.”
T'
“Yok dedim amk.”
J'
“Tamam sinirlenme Tea bey.”

Taehyung göz devirdi
"bana tea deme demedim mi tae de! "
Jungkook hâlâ sırıtıyodu.
Gerçekten uyuz bi gülüşü vardı.

Tam o sırada zil çaldı.

Koridor bir anda hareketlendi. İnsanlar sınıflara koşmaya başladı.

Jungkook kağıtlarını topladıktan sonra geri geri yürüdü.
J'
“Akşam bize geliyonuz bu arada.”
T'
“Biliyorum.”
J'
“Annem özellikle seni çağırdı.”
T'
“Niye özellikle beni?”

Jungkook omuz silkti.
“Bilmem. Seni seviyodur herhalde.”
T'
“Saçmalama.”

Jungkook birkaç saniye sustu.
Sonra hafif eğilip Taehyung’un boynundaki kameraya baktı.
J'
“Benim fotoğrafımı çekme bu arada.”

Taehyung direkt kamerayı kaldırdı.

Jungkook’un şaşırmış hali karede kaldı.
“LAN?”

Taehyung ilk kez hafif güldü.
“Geç kaldın.”

Ve Jungkook nedense o an bakışlarını birkaç saniye fazla kaçırdı.