Bölüm 1: Yağmur

𝑻𝒂𝒅𝜾𝒎𝒍𝜾𝒌 𝒓𝒐𝒎𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓: 𝑻𝒆𝒌 𝒐𝒕𝒖𝒓𝒖𝒔̧𝒕𝒂 𝒃𝒊𝒕𝒊𝒓𝒆𝒃𝒊𝒍𝒆𝒄𝒆𝒈̆𝒊𝒏𝒊𝒛 𝒗𝒆 𝒌𝜾𝒔𝒂 𝒌𝜾𝒔𝒂 5-6 𝒃𝒐̈𝒍𝒖̈𝒎𝒅𝒆𝒏 𝒐𝒍𝒖𝒔̧𝒂𝒄𝒂𝒌𝒕𝜾𝒓. 𝑲𝒆𝒚𝒊𝒇𝒍𝒊 𝒐𝒌𝒖𝒎𝒂𝒍𝒂𝒓!

Mert için dünya, 000’dan 999’a kadar uzanan Dewey Onlu Sistemi'nden ibaretti. Tozlu raflar arasında hareket ederken bir hayalet gibiydi; kimse ona çarpmaz, kimse onunla göz göze gelmezdi. Oysa Mert, kütüphaneye giren herkesi ezbere bilirdi. Özellikle de onu.

Eylül..

Her Salı ve Perşembe saat tam 14:15’te içeri girerdi. O geldiğinde, kütüphanenin ağır, rutubetli havası bir anlığına narenciye ve taze kağıt kokusuyla dağılırdı. Mert, başını bilgisayar ekranından kaldırmadan onun adımlarını sayardı. Bir, iki, üç... Pencere kenarındaki masaya.

O gün hava sağanak yağışlıydı. Mert, iade edilen kitapları arabasına dizerken Eylül’ün her zamanki masasında olmadığını fark etti. Kalbi, hiç alışık olmadığı bir ritimle tekledi. Gelmemişti.

Tam o sırada kütüphanenin ağır ahşap kapısı gıcırdayarak açıldı. Eylül içeri daldı. Saçları ıslanmış, gri hırkası sırılsıklam olmuştu ama yüzünde hâlâ o geniş, aydınlık gülümseme vardı. Doğruca Mert’in oturduğu bankoya yürüdü. Mert, gözlüğünü panikle düzeltti, parmakları elindeki 'Modern Mimarlık Tarihi' kitabının kenarına sıkıca yapıştı.

"Merhaba," dedi Eylül. Sesi, kütüphanenin sessizliğinde yumuşak bir melodi gibiydi.

"Bugün biraz geç kaldım, yağmur bırakmadı. Şu kitabın süresini uzatabilir miyiz?"

Mert boğazını temizledi, sesi çatallı çıktı:

"Tabii, hangi kitaptı?"

Eylül kitabı uzattı. Kitabın içinden küçük, kurutulmuş bir papatya Mert’in önüne düştü. İkisi de aynı anda çiçeğe uzandı. Parmak uçları, saniyenin onda biri kadar bir sürede birbirine değdi. Mert, sanki statik bir elektriğe çarpılmış gibi elini hızla çekti.

"Özür dilerim," diye mırıldandı Mert, yanaklarının yandığını hissederken. Eylül kıkırdadı.

"Önemli değil. O sadece bir ayraç. Sende kalabilir, zaten kütüphanede çiçek beslemek serbesttir herhalde, değil mi?"

Mert ilk kez kafasını kaldırıp Eylül’ün gözlerine baktı. Kızın bakışlarında, daha önce hiç görmediği bir merak vardı. O an anladı; görünmezlik pelerini, köşesinden yırtılmaya başlamıştı.

~~~~~~~~~