Bölümler 10Şu an: BÖLÜM 1
Alarmımın üçüncü kez çalmasıyla gözlerimi araladım.
Telefonumu yastığımın altından çıkarıp ekrana baktım.
07.18
Bir süre ekrana boş boş baktım.
Sonra gözlerimi tekrar kapattım.
Beş saniye sonra aklıma gelen gerçekle doğruldum.
— sikicem ya.
Yataktan öyle hızlı kalktım ki ayağım yatağın kenarına takıldı. Dengemi zar zor toparlayıp telefonumu tekrar elime aldım.
İlk ders...
Matematik.
Harika.
Günün daha ilk dakikalarından nefret etmeye başlamıştım bile.
Dolabın kapağını açıp ilk elime geçeni çıkardım. Üzerimi değiştirirken saçlarımı da toparlamaya çalışıyordum. Aynada kendime baktığımda yüzümdeki uykulu ifadeyi görünce kaşlarımı çattım.
— Seher, kendine gel.
Kendi kendime söylenip saçlarımı hızlıca taradım.
On yedi yaşında olmama rağmen bazen kendimi hayatı boyunca hiçbir şeyi yetiştiremeyecekmiş gibi hissediyordum.
Üstelik bugün okula gitmek için hiçbir hevesim yoktu.
Aslında son zamanlarda okula gitmek için pek hevesli olduğum da söylenemezdi.
Özellikle de aynı sınıfta olduğum bazı insanlar yüzünden.
Çantamı yatağın üzerinden alıp odadan çıktım.
Koridor sessizdi. Evde sabahın o alışılmış sakinliği vardı. Mutfaktan gelen hafif tabak sesleri dışında her şey normal görünüyordu.
Mutfaktan gelen sese doğru ilerledim.
— Günaydın.
Sesim uykulu çıkmıştı.
Masaya otururken önüme bırakılmış kahvaltıya baktım. Birkaç lokma alıp çantamı kontrol ettim.
Defter.
Kalemlik.
Kitaplar.
Telefon.
Her şey vardı.
En azından bugün bir şey unutmuş görünmüyordum.
Telefonumu cebime koyarken saate tekrar baktım.
07.31.
Bu kez gerçekten çıkmam gerekiyordu.
Sandalyeden kalkıp çantamı omzuma attım.
Kapının önünde ayakkabılarımı giyerken aynadaki yansımama son kez baktım.
Okul formam üzerimdeydi.
Saçlarım dağınık olsa da artık düzeltmeye uğraşmadım.
Zaten günün sonunda yine aynı hâle gelecekti.
Kapıyı açıp dışarı çıktım.
Soğuk hava yüzüme çarptığında derin bir nefes aldım.
Bugün sıradan bir gün olacaktı.
En azından ben öyle sanıyordum.
Henüz bilmiyordum ama bazı günler, hayatımızdaki en büyük değişikliklerin başlangıcı olabiliyordu.
Ve benimki de o gündü.
Bölüm etkileşimi
