3. Bölüm

YENİ BÖLÜMLE KARŞINIZDAYIMM

İnşallah seversinizz

Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayınnn

İyi okumalarrr

★

Odamda otururken Bilinmeyen numaradan bir mesaj geldi.

Bilinmeyen numara: Oğuz Alsan'ın koruması olmayı bırak.

Kaşlarım çatıldı. Bu işi kabul ettiğimden beri hayatım normalden daha da sarpa sarmıştı. Cevap vermedim. Yataktan kalkıp üzerimi değiştirdim. Bordo bir badi ve mavi bir kot şort giydim. Son olarak Bordo bir çanta takıp dışarı çıktım.

(Gözlük hariç kombin bu şekil)

Instagramdan bildirim gelmişti. Oğuz Bey geçen attığım bir fotoğrafı beğenmişti. Oğuz'la takipleşmiyorduk bile. Muhtemelen hesabımı kendi bulmuştu. Baktığımda beğenenler de yoktu. Gülümsedim. Beğenisini geri mi çekmişti?

🥊💥

Sude, Meloo ve diğer 3.089 kişi beğendi

user63648328973: Maçta çok iyiydin

user35738473663: Çok güzelsiniz

Meloo: Bacımın güzelliği göz kamaştırıyorr
yanıt veriniz: 💕

Telefonu cebime koyup evden çıktım. Çantamdan kulaklığımı çıkartıp şu aralar sık sık dinlediğim 'Ölmekten Beter' şarkısını açtım. Kulaklığımda şarkı sözleri yankılanıyordu.

'Bütün hocalarım dedi 'Barış, oku."
İş, eş, bi' araba ve de iki çocuk
Kurduğunuz bu düzenin üzerine otur
Ama bunun verdiğini bana veremez o okul'

'Üzgünüm bu senede iyi değil notum
Kitabımın içi de şiirlerimle dolu
Başarabilirim bi' gün bu boku
Ama bilmem bu gidişin ne getirir sonu'

Bu şarkıyı her dinlediğim de kendim gibi hissediyorum. Babam hiç bir zaman boks konusunda beni desteklememişti. Gözlerim yolda yürüyen Göktuğ ile kesişti. El salladuğında gülümseyerek el salladım. Kulaklığımı çıkarttım. Gülümseyerek yanıma geldi. "Naber, Devim." Omuz silktim. "İyi sen?" Ağzını açmaya yeltenemeden Yanımızda siyah bir araba durdu ve içinden iki tane siyahlı iri adamlar indi. Daha ben ne olduğunu anlayamadan ağzıma tutulan mendille bilincimi kaybettim. Son duyduğum şey "Denvim!" sesiydi.

★

Gözlerimi yavaşça açtığımda bir oda da olduğumu fark ettim. Bacaklarımı hareket ettirmeye çalıştığımda sandalyeye bağlı olduğumu anladım. Odaya siyah takım elbiseli iri bir adam girdi. Orta yaşlarda babamla yaşıt duruyordu. "Uyanmışsınız, bakıyorum." Adamın gözlerine odaklandım. "Kimsin?!" küçümseyici bir ifade takıntı ve beni baştan aşağı süzdü. "Demekki Oğuz Alsan'ın koruması sensin, ha?" kaşlarım çatıldı. Yüzüme doğru yaklaştı. "Mesajlarıma görüldü atmamalıydın." Gözlerim kocaman açıldı. Bu adam kimdi ve Alsan'larla derdi neydi. "Oğuz'un korumalığını bırakacaksın!" karnıma yediğim tekmeyle acıyla inledim. "Asla!" Arkada ki adamlara işaret yaptı.

Adamlar üzerime doğru yürüyünce irkildim. Sophalarla geliyorlardı. "Dövün sonra da tenha bir yere attın." Gözlerim dehşet içinde açıldı. Karnıma yediğim sophayla ağzımdan kan geldi. Ben başıma nasıl bir bela almıştım?

★

Başımın ağrısıyla gözlerimi açtım. Ağzımdan acı bir inilti döküldü. İçeri bir hemşire girdi. "Uyanmışsınız." Her yerim ağrıyordu. "Niye burdayım? Ne oldu?" Kadın derin bir nefes aldı. "Yolda sizi yaralı, dayak yemiş bir halde bulmuş bir hanımefendi. Sonra da hastaneye getirdi." Gözümden bir yaş süzüldü. "Telefonunuzu kullanabilir miyim?" başıyla onayladı ve telefonu verdi. Oğuz Bey'i arayabilirdim sadece. Babamı arayamazdım. Tereddüt etsem de çaldırdım. Çok beklemeden açtı.

"Alo, kimsiniz?" derin bir nefes aldım. "Oğuz Bey, benim. Devim. Rica etsem attığım konuma gelir misiniz?" kendimi utanmış hissediyordum. Koruma olan bendim ama yardım isteyen de bendim. "Tabi, Devim. Gelirim." Teşekkür ettikten sonra telefonu kapattım ve konum attım.

Yaklaşık bir kaç dakika sonra içeri girdi. Beni görünce dona kaldı. "Ne oldu sana?!" dedi dehşet içinde. Gözlerimi kaçırıdm. Koşarak yanıma oturdu. "Bunu kim yaptı, Devim." derin bir nefes aldım. "Sabah bir mesaj geldi. Sizin korumanız olmayı bırakmamı söylüyordu. Cevap vermeyip yürüyüşe çıkmıştım." Kaşları çatılmıştı. "Yolda yürürken siyah bir arabadan inen silahli adamlar beni bayıltıp kaçırdı." Gözleri kocaman oldu. Ağzı açık kalmıştı. "Senin korumalığını bırakmamı söylediler. Ben reddedince dövüp yolun ortasına attılar."

Öylece kaldı. Bir şey diyemedi. En sonunda derin bir nefes alıp konuştu. "İşi bırak." kaşlarım havandı. "Ne? Katiyen olmaz!" İçeri Alp ve Efe girdi. Beni görünce aynı Oğuz gibi şok oldular. "Niye burdasınız?" Soruna cevap vermediler. Şok içinde bana bakıyordular.

"Sen aradığında yanımdaydılar. Benimle geldiler." Başımla onayladım. "Devim, inat etme işi bırak. Ölebilirdin!" Olumsuz anlamda başımı salladım. "Korkak mıyım ben?" Öfkeyle yerinden kalktı. "Ben onu mu diyorum ya! Bu korkaklık değil canını korumak." omuz silktim. İşi bırakmayacaktım. İçeri koşarak Busr girince ağız dolusu küfür ettim. "Bir magazin duyurusu yapmadığın kalmış!" Göz devirdi. "Babamla konuşacağım. Seni kovucak." Hidetle yerimden doğruldum. "Ben o kadar adamlara kafa tuttum şimdi işten mi ayrılcam? Hayatta olmaz!" Öfkeyle burnundan soludu. "Bir de kafa tuttum diyor! Çılcıracağım ya!" göz devirdim ve diğerlerine döndüm. Şok içinde bana bakıyorlardı. "Ne bakıyorsunuz ya! Hiç mi dayak yiyen insan görmediniz. Hoş benim ellerim bağlı olmayacaktı ben onları geldikleri yere göndermesini bilirdim!"

Derin bir nefes aldım. "Telefonumu gördünüz mü? O herifler ne yaptı bilmiyorum da." Oğuz cebinden bir telefon çıkardı. "Senle beraber yerde bulmuşlar." Telefonu elinden kaptım ve Melis'e yazdım.

Siz: Konum 📍

Siz: Dayak yedim, bacımm

Siz: Geçmiş olsuna bekliyorumm

Melo: NEE

Melo: Kızım ciddi misin

Siz: Son derece cnmm

Melo: Bekle geliyorum aptal

Tebessüm ettim ve telefonu kapattım. Alp yanıma oturdu. "İyi misin," Mükemmelim. Bu herif benle dalga mı geçiyor? "İyi."

Tebessüm etti. "Bir şey olursa biz yanındayız." gülümsedim.

Yaklaşık yarım saat sonra odanın kapısı açıldı. Melis gelmişti. Koşarak bana sarıldı. "Gerizekalı! İki gün boş dur be. Bu kaçıncı." Dudağımın köşesi yukarı kıvrıldı. Diğerlerine garip bakışlar attı. Gözleri Buse de durdu. "Selam," gerçek bir erkek düşmanıydı. Daha doğrusu tanımadığı erkeklere karşı böyleydi. Bana döndü. "Bu üç lavuk kim?" Başımla Oğuz Bey'i gösterdim.

"Patronum ve arkadaşları." Pot kırmış gibi gözleri açıldı. Tebessüm etti ve Oğuz'a döndü. "Ay özür dilerim. Bu malın yanında erkek sinek uçmaz da şaşırdım." Kolunu çimdikledim. "Sen kendine bak! Hiç bir ilişkin iki ay sürmedi bile!" Dudağının köşesi yukarı kıvrıldı ve göz kırptı. "Ben takılmalık ilişki yapıyorum, canım."

Kırkırdadım. Çok çapkındı. Bir gün gerçek bir ilişki yaparsa çok şaşırırdım. "Bu sefer niye dayak yedin?" tam ağzımı açacağım sırada Oğuz lafa girdi. "Benim korumam olduğu için." Melis'in kaşları anlamsızca çatıldı. "Pardon?" Oğuz'a fırsat vermeden konuştum. "Ben kaçırdılar ve işi bırakmamam konusunda tehtit ettiler. Ben reddedince de dövüp sokağa attılar." dedim tek nefeste.
Şok içinde gözleri kocaman oldu. "Ve işi bırakmamakta kararlı."

Oğuz Bey'e döndüm. Ben dayak yemiştim ama bu kadar söylenmemiştim. "Dur tahmin edeyim. Ben korkak değilim niye işi bırakayım diyorsun değil mi?" Başımla onayladım. Ağız dolusu küfür savurdu. "Kızım canına mı susadın! Daha dün babandan dayak yemedin mi bu lavuk yüzünden!" dedi Oğuz Bey'i göstererek. Gözlerim kocaman oldu. "Sus, Melis."

Göz devirdi. "Benim yüzümden mi?" Melis ağzını açacağı sırada bakışlarımla sustu. Telefonum çaldı. Bilinmeyen numara açıyordu. Düşünmeden açtım. "Alo, Devim?" Arayan Göktuğ'ydu. "Göktuğ? Numaramı nerden buldun?" Odadaki gözler bana döndü. "Buse'den aldım. İyi misin? O adamlar kimdi?" Derin bir nefes aldım. "Önemli değil ya. Sonra konuşsak şu an müsait değilim." Sorun olmadığını söyledi ve telefonu kapadı.

*1 hafta sonra*

Odamda uzanıyordum. Neredeyse bütün yaralarım iyileşmişti. Oğuz babasıyla konuşsada ben işten ayrılmak istemediğimi söyleyince kovmamıştı. Bir hafta izin vermişti ve iznim bu gün bitiyordu. Bu süre zarfında Oğuz, Efe, Alp, Melis, Buse ve Göktuğ bir çok kez ziyarete gelmişti. Telefonuma aynı anda gelen iki farklı mesaja baktım.

★

Oğuz Bey: Bu akşam bir şeyler yapalım mı, Devimm?

★

Göktuğ: Bu akşam bir şeyler yapalım mı?

★

BÖLÜM NASILL

İnşallah beğenmişsinizdir

Wattpad: berinb
( orada daha aktifim buraya unutuyorum sorryy)
Oy vermeyi unutmayınn

Favori karakteriniz kimm

Görüşürüzzz