1. bölüm · ~PARAZİTLER~
1./Yeni ev yeni başlangıçlar..
Asansörün ikinci kat düğmesini bastım. Kızlarla ikinci katta çıkıp valizlerimizi yerleştirmeliydik. Buğün yeni evimize taşınmıştık ve bu çok heyecanlıydı. Sonunda bize ait bir evimiz olacaktı.
"Aile evinden kurtuluş" diye bir parti düzenlememiz şart diye şakıdı, Melis.
Zeynep homurdandı her zamanki gibi, herşeye mızmızlanırdı ve herşeyin tadını çıkarırdı da, belleşçi pislik. Pastam olsun karnım doysun oh. Bu grubun yükünü hep ben omuzluyordum ben kimiyim, ben Ecem, Ecem Yalınkaya.
Bu grubun annesiyim, Zeynep bu grubun bellalısıydı, Melis gezgini ve son olarak Ceren grubun çapkınıydı.
Şuan Hepimiz bavullarımızla asansörde baklerken, Ceren kiraladığımız apartamnın güvenlik görevlisine gelir gelmez telefonunu vermişti, ve sırıta sırıta mesajlaşıyordu. Bir gün bu çapkınlığı başımıza iş açacak ama haydi hayırlısı...
"Takacak bir gün peşine bir piskopatı, kurtul kırtula bilirsen" dedi Melis, kesinlikle hak veriyordum. Kimseyle konuşmasın demiyoruz, bizde dindar değiliz zaten ama yeni tanıştığın birine de numaranı vermesin ya.
Zeynep "Ne güzel kurtuluruz işte, bundan"dedi. Elimle kulak memi çektim ve Zeynebin kafasına vurdum. "Allah korusun kzıım, kötüyü çağırma" dedim
Zeynebin kafasına vurmamla sinirlendi, Melis ise kahkaha attı. Ceren sonunda telefondan kafasını kaldırıp, bize baktı
"Ne kaçırdım be"
"Yahu bunun dünyadan bağlantısı kopmuş " dedi Zeynep
"Köpeklerin et görmesiyle, odaklanmayı kaybettiği gibi, buda erkek görünce-" Melis sözünü tamamlayamadan cimcik attı ona Ceren.
"Ay susun be" diye kızdım onlara " daha yeni gelmişken kapı dışarı edilicez " diye sitem ettim. Zaten zarzor bulmuştum buaryı, ev sahipleri bekarlara kolay kolay kira vermiyorlardı.
Sanki ne halt yiycez, "bide beni ev sahibi uyarmıştı " diye fısıldadım kızlara"burası aile apartmanı eve erkek arkadaş getiremiyormuşuz, ordan bakınca namusuz mu görünüyoruz" diyede ekledim. Kızlar namusuzuz anlamında başını salladı.
" Ne! Namusuz muyuz biz" diye sinirlendim. Başlarıyla Cereni gösterdiler, hak verdim. Bide utanmadan telefona gülüyordu mal.
Her grubta bir çapkın vardır, ama biz Cerene artık çapkın bile demiyorduk. Çapkınlığında bir sınırı vardı. Ama Cerenin yoktu.
Asansörden indik ve eşyalarımızı eve yerleştirmek için odalarımıza geçtik, 3 oda bir salon, Melis ile ben, Ceren ile Zeynep oda paylaşımı yapacaktı.
Kalan odayıda killer olarak kullanacaktık.
Doğrusu Melis sosyal fenomeni olarak ayrı bir oda talep etti, kafasına yastığı yiyince sustu....
•••••••••
Buğün günlerden salı ve ilk kahvaltımızı etmiş durumdaydık ve sofrayı toparlamakla meşguldük, sofradaki kırıntıları bir tabağa koymak için uğarşıyordum ki, Zeynep tabağı elimden alıp tezgaha fırlattı, abartmıyorum şak diye fırlattı, aceba bunlarla aynı evi tutmakta bir hatta mı yapmıştım. Ben Zeynebe tip tip bakarken bana gülümsedi, yok be iyiki onlarla ayrı eve çıkmışız.
Sofrayı eliyle buruşturarak bir araya getirip balkona çıktı.
Hayır!!! Hayır!!!
Kırıntıları sokağa silkelememliydi, ben yetişmek için yanına giderken o çoktan silkeleme işleimine koyulmuştu. Buda yetmezmiş gibi, aşağıda telefonla konuşan adamın üzerine silkelemişti, aldık başımza bellayı, biraz önce iyki beraber bir eve çıkmışız demiştim ya lafımı geri alıyorum, ` sizle aynı eve çıktığım güne lanet olsun` diye değiştiyorum.
Adam kafasını kaldırıp üzerine gelen toza ve bize baktı. Ben en mahçup surat ifadesine takındım. Adam ise bize ne oluyoruz lan bakışı atıyordu, yalnız adam yakışıklı kaslı, kumraldı. Bu bilgiyi neden söylediğimi bilmiyorum.
Allah`ım ne olur bu apartmandan biri olmasın nolur, yeni taşındık bir şikayetle kovulmak istemiyordum.
Neyseki adam daha konuşmadan " afadesiniz bayım sizi görmedik" diye mahçupluğumı ifade ettim.
Adam "Bir dahakine dikkat ederseniz sevinirim " dedi, oh be sorunsuz atlattık derken Zeynep" Tabi paşam soframızı silkelerken sana haber veririz, iznin olursa da silkeleriz" dedi, ben sorunsuz derken erken konuşmuşum biz sorunun ta kendisiydik.
Adam "almadım" dedi, Zeynep güldü. " Ha yani birde sağırsın, afedersin ya" dedi. Ve bağırmaya başladı " Bİ DAHAKINE SOFRAYI SİLKELERKEN SANA HABE-" elimle ağzısnı kapattım. Rezil olacaktım bu manyak yüzünden.
Kafamı adama çevirip, tabiki Zeynep ağzını kapadığım için cebeleşiyordu, " arkdaşımın kusuruna bakmayın" deyip Zeynebi zorla içeri soktum.
Allahım nolur buğünü sağsalim atlatayım ya...
