1 BÖLÜM

Öncelikle ben yeni yazarım beğenirsiniz umarım
.....................................................................
Ben Alya Kaya. 2 abim var; Aral ve Asaf. Bir de ikizim Barkın var. Annem Aslı, babam Mustafa. Ben 17 yaşındayım ve 11. sınıfa gidiyorum.

Sabah suratıma dökülen suyla bağırarak uyandım.

“Anneeeeeeeee!” diye bağırınca Barkın kahkaha atarak kaçtı.

“Sen kaç, bak bakalım nereye kaçacaksın!” dedim.

Neyse, hemen hazırlanmam lazım. Formamı giyip kahvaltıya indim. Herkesin yanağından öpüp yerime geçmeden önce Barkın’a çelme takarak düşürdüm.

“Alya, ne yaptın yaaaa!” dediğinde çoktan yerde kahkahalarla gülüyordum.

“Hak ettiğini buldun.” diyerek gülmeye devam ettim.

Annem Barkın’ı sakinleştirdi ve:

“Çocuklar, diyoruz ki Urfa’ya mı gitsek?” dedi.

Hep bir ağızdan:

“Olur!” dedik.

Kahvaltıdan sonra okula Aral abim bizi bıraktı. Arabadan inmeden önce bize dönüp:

“Bugün arkadaşlarınızla konuşun, vedalaşın. Babaannenemlere gideceğiz ve bir hafta kalacağız.” dedi.

Aral abime ne kadar paramız olduğunu sorsak da bize parayı verdi.

Okula geldiğimizde bizim grup da oradaydı: Kuzey, Aybars, Ece ve Elif.

Ders başladı ama hoca henüz gelmemişti. Başkan olarak herkesi susturdum ve:

“Barkın, gelir misin?” dedim.

Barkın yanıma geldi. Kulağına yaklaşıp:

“Ben müdüre gideyim, gelirim. Ben gidene kadar sınıfta düzeni sağla.” dedim.

Sınıftan çıktım, müdürün kapısını tıklatıp içeri girdim.

“Hocam merhabalar. Ben 11/A şubesinin başkanıyım. Aslı Hoca derse gelmedi, bir bilginiz var mı?” diye sordum.

Hoca da:

“AAA, söylemeyi unuttum. Hocanız izinli, bugün gelmeyecek. Bugün hocalar yok.” dedi.

“Tamam hocam, söylediğiniz için sağ olun. İyi günler.” dedim ve sınıfa gittim.

Neyse ki herkes test çözüyordu. Barkın da yerine oturdu. Ben de duyurumu yaptım:

“Arkadaşlar, bugün dersler boşmuş. Hocalar izinliymiş.”

Herkes toparlanmaya başlayınca biz de eşyalarımızı toparladık.

Sınıftan en son biz çıktık. Koridorda yürürken Barkın yanıma geldi.

“Eee Alya, şimdi ne yapıyoruz?” dedi.

“Ne yapacağız? Eve gidip hazırlanmamız lazım. Unuttun mu, Urfa'ya gidiyoruz.”

“Ben hazırım zaten.”

“Sen mi? Daha dün çantanı hazırlarken çoraplarını bile bulamıyordun.”

Barkın gülerek omzuma vurdu.

“Sen benim çoraplarıma niye karışıyorsun?”

“Çünkü sen kendi hayatına bile yetişemiyorsun.”

Tam o sırada Kuzey, Aybars, Ece ve Elif yanımıza geldi.

“Gerçekten gidiyor musunuz?” diye sordu Ece.

“Evet, bir hafta yokuz.” dedim.

Elif hemen sarıldı.

“Çok özleyeceğim sizi!”

“Ben de sizi özleyeceğim.” dedim gülerek.

Aybars Barkın'a dönüp:

“Sen olmayınca sınıf daha sakin olacak.”

Barkın kaşlarını kaldırdı.

“Ne demek istiyorsun sen?”

Hepimiz gülmeye başladık.

Bir süre daha konuştuktan sonra vedalaşıp okuldan çıktık. Aral abim bizi almaya gelmişti. Arabaya biner binmez:

“Eşyalarınızı hazırladınız mı?” diye sordu.

Barkın hemen:

“Ben hazırım!”

Aral abi aynadan ona baktı.

“Senin hazır hâlini biliyorum. Çantanda kesin üç tane tişört, iki tane şarj aleti ve ne olduğu belli olmayan bir sürü şey vardır.”

“Abi yaaa!”

Ben kahkaha atınca Barkın bana baktı.

“Sen de hiç yardım etmiyorsun.”

“Ben gerçeği söylüyorum.”

Eve geldiğimizde herkes odasına dağıldı. Ben çantamı hazırlarken annem kapının önünden seslendi:

“Alya, fazla eşya alma. Bir hafta kalacağız.”

“Tamam anne!”

Çantamı hazırlayıp aşağı indim. Herkes hazırdı.

Babam anahtarlarını aldı.

“Hadi bakalım, çıkıyoruz.”

Arabaya bindik. Yol boyunca Barkın'la kulaklık yüzünden kavga ettik, Asaf abi de arada bizi susturmaya çalıştı.

Saatler sonra annemin sesiyle uyandım.

“Alya, geldik.”

Gözlerimi açıp camdan dışarı baktım.

Urfa'ya gelmiştik.

Babaannemin evinin önünde arabadan indik. Daha kapıya yaklaşmadan içeriden sesler gelmeye başladı.

Barkın bana dönüp:

“Kesin yine bir sürpriz hazırlamışlardır.”

“Umarım güzel bir sürprizdir.”

Kapı açıldı.

Babaannem bizi görünce yüzünde kocaman bir gülümsemeyle:

“Çocuklarım!” diye bağırdı.

Hepimiz ona sarıldık.

Tam içeri girecekken babaannemin arkasında duran ve daha önce hiç görmediğim birini fark ettim.

Bir an durdum.

“Anne…” diye fısıldadım.

Annem bana döndü.

“Ne oldu Alya?”

Gözlerimi o kişiden ayırmadan:

“Babaannemin yanında kim var?” diye sordum.

Herkes bir anda sustu.

Babaannem ise sadece gülümsedi.

“İşte sizi onun için çağırdım zaten…”
...................................................................
Evet bugünlük bu kadar yeter uzun 2 gün sonra yeni bölüm gelir