23. Bölüm

Tarih:5 Eylül 2026

"Evet Naz Hanım bebeğimizin gelişimi gayet güzel ilerlemiş. Cinsiyetini öğrenmek istermisiniz?"

Aslan ile göz göze geldiğimizde heyecanı bariz belli oluyordu.

Doktora hanıma bakıp başımı salladım, ekrana bakıp gülümsedi.

"Evet hazırsanız söylüyorum. 3..2..1 hayırlı olsun Aslan bey kız babası oluyorsunuz."

"Ne!" Heyecan ve sevinçle karışık sesim ile ekrana baktım. Aslan tuttuğu elimi kaldırıp tekrar ve tekrar öptü.

"Hayırlı olsun tekrardan Naz Hanım, sağlıklı, uzun, güzel bir ömrü olsun İnşAllah."

"Teşekkür ederim."

O gün hastaneden Aslan ile yine el ele gülen yüzle çıkmıştık.

Aslan hemen Hasan Albayı arayıp kızımızın olacağı haberini verdi ve ardından yemek yaptırıp dağıtacağını söyledi.

Tüm askerlerimizle birlikte büyük bir yemek organizasyonu yapacaktık.

Bugün başka bir timde görevlerinden başarıyla ve sağ salim dönmüşlerdi çok şükür.

Arabaya bindiğimizde telefonumu çıkartıp bebek kıyafetleri bakmaya başladım. O esnada Aslan'ın başka yola girdiğini fark ettim.

"Nereye gidiyoruz?"

"Sürpriz karıcım."

Kısa bir süre sonra Aslan bizi çok güzel bir yere getirmişti.

“Aslan…” dedim şaşkınlıkla etrafıma bakarken.

O ise arabanın bagajını açtı, içinden minik bir piknik sepeti çıkardı.

Bu sepet oraya ne zaman konulmuştu ki?

Verandadaki masaya özenle tabakları yerleştirdi. İçinde sevdiğim yemekler vardı; közde patlıcan salatası, ızgara et, yanında da taze sıkılmış vişne suyu.

"Hamilelik sürecinde canının çekebileceği her şeyi düşündüm.” dedi gururla gülerek.

Gözlerim parladı. “Aşkım, sen beni şımartmak için mi yarışıyorsun?”

“Yarış değil Naz’ım. Bu gönlün hakkı bu dünyada ne varsa, hepsi.”

Yemek boyunca kahkahalarımız verandaya yayıldı. Aslan, arada elimi tutup karnıma dokundu. “Minik prensesim… baban seni sabırsızlıkla bekliyor.” dediğinde gözlerim doldu.

Aslan o kadar güzel bir baba olacaktı ki...

Tam tatlıları bitirmiştik, Aslan ayağa kalkıp bana elini uzattı.

“Hazır mısın karıcım?”

“Nereye?” dedim, heyecanla elini tutarken.

“Az önce söyledim ya… sürpriz.”

Ee ben sürprizi bu kadar sanıyordum. Kocam beni bugün fazla şımartacak anlaşılan.

Ama biz kadınlar tabiikide şımaracak ve mutlu olacaktık, böyle bir dönemde böyle bir 'adam' ile tanışmak zordu.

Arabaya yeniden bindik. Bu kez şehir merkezine doğru yol aldık. Işıklar yaklaşırken kalbim hızla atmaya başladı. Ve derken… rengârenk ışıklarıyla devasa bir lunapark karşımıza çıktı.

“Aslan!” dedim sevinçle.

Arabadan inip kapımı açtı ve ardından elini inmem için uzattı. Elini tutup indiğimde kapıyı kapattı ve ardından lunaparka doğru yürüdük.

İçeri girdiğimizde pamuk şeker kokusu etrafı sarmıştı. Birlikte atlı karıncaya bindik, çocuklar gibi kahkahalar attık. Sonra dev çarkıfelek dönmeye başladığında, yüksekte şehrin ışıkları altında bana sarıldı.

“Hayatım…” dedi kulağıma fısıldayarak. “Sen ve kızımız… benim dünyam.”

Ah! Sanırım kızımı kocamdan kıskanacağım.

Ben de başımı omzuna yasladım. O an, bütün dünya durmuş gibiydi. Kimine göre;

Aslan ve Naz, Asker ve Aşçı, Esmer Oğlan ve Kumral Kızdık biz. Ama herkesin ağzındaki asıl belliydi. Biz...

Bütün günü lunaparkta geçirdik; pamuk şeker, mısır, çarpışan arabalar… Her şey sanki ayların özlemini gideriyordu.

Ve Aslan, çıkışta bana kocaman bir oyuncak ayı aldı. “Bu bizim kızımıza. Ama şimdilik senin kucağında büyüsün.”

"Ama kocam kıskanıyorum." Dedim yalandan somurtarak.

Kulağıma Aslan'ın kahkahası ulaştı. "Yavrum sanada alırım. Ama bu kızımızın ilk oyuncağı."

"Öyle olsun Aslan Bey."

"Öyle olsun Nazlı Hanımefendi."

"Çok yoruldum artık eve gidip dinlensek mi?"

Aslan başını sallayıp elimi elinin içine aldı ve yürümeye başladık. Kapımı açtığında bindim ve kendide bindikten sonra eve doğru yola koyulduk.

"Yemek işini hallettim."

Ses yok...

"Yavrum?"

"Yinemi uyudun sen hatunum..."

💚🫶🏻🤎

Eeeeeevet uzun zaman yine yoktum çünkü okul açılıyo diyomuşum. Yalan.

Yine yazcam diye 15 defa başlayıp yarıda ne yazacağımı bilmiyordum.

Neyse yazdım çok ŞÜKÜR!

Bu arada bebişimiz kız ve 4 aylık yani şubat gibi falan doğmuş oluyor.

Şubatın kaçı Allah bilir çünkü daha yazar bilmiyor. Bu aradaa bu son 2000 kişilik büyük aile olmuşuz, zaten büyük bir aileydik daha da büyümüşüz. Tek tek hepinize teşekkür ediyorum.

Siz benim aşkım, balım, yavrum, biriciğimsiniz.

Neyse ben size 24 bölümüde gönderiyom.

Finale çok yaklaştık ama kötü son iyi son karar veremedim kötü son olursa topluca kahrolucaz ama iyi son da çok klişe kaçacak hadi bakalım karar veremedim ama o kadar sorunun üstüne birde kahrolmak istemem bilemiyorum???

Sevildiniiiiizzz💗

Yazarınız