KUDURMACA

Kızlar bize gelmişti ve benim odamda yüksek sesli şarkı açmış, bununla yetinmeyip ellerimize birer tane kitap alıp salona gitmiş, yüksek sesle okuyorduk. Abim sinirle ayağa kalkıp:

“Salak mısınız olum siz, sussanıza!”

“İNANAMIYORUUMM, BUNU BANA NASIILLL YAPARSIN!”

Ceren, sesini daha da yükselterek kitaptaki rastgele sayfaları çevirip rastgele yerleri okuyordu. Abim hışımla ayağa kalkıp Ceren'in elindeki kitabı çekti.

“Ne dır dır dır bağırarak okuyosunuz? Susun, oyun oynuyoruz burada!”

Bora abimin hiç de umurunda değildi. Yine havalı olmaya çalışıyo muhtemelen. Ceren, arsız gibi gidip yeni kitap getirip okumaya başladı. Ben de Bora abimin yanına gidip kulağının dibinde bağırarak okumaya başladım.

“DÜŞÜYOOORRUUUUZZZZZZ!”

Yazık, çocuk kulağını tutarak yerinden sıçradı ve yüzünü buruşturarak inledi.

“Ağğğ, salak mısın kızım sen? Ne bağırıyon kulağımın dibinde?”

Abim bu sefer de yerinden kalkıp benim kitabımı elimden aldı ama hâlâ diğer kızlar kitapları bağıra bağıra okuyolardı. Ayrıca benim odamdan da Manifest'in şarkıları çalıyordu.

Ece yanıma gelip kulağıma fısıldadı. Aslında fısıldamadı, içerisi düğün salonundan farksız olduğu için bağırıyordu.

“DERİİINNN, BENİM DE KULAKLARIMMM AĞRIDIII!”

Haklıydı, benim bile kulaklarım ağrımıştı. Neyse ki tam o sırada abim, Bora abime:

“Dışarı çıkalım, burada rahat bırakmazlar.” dedi ve birlikte evden çıktılar.

Başarmıştık! Onları sinir etmiştik ve evden kovmuştuk. Tam kovmak sayılmaz. Kovmak sayılıyo, iç sesim.

Kızlarla birlikte makyaj yapıp dolabımızdaki elbiselerden giydik. Ardından şarkı açıp mal mal hareketler yapmaya başladık. Ceren'le ben mutfağa gidip atıştırmalıklar hazırladık ve salonda kendi kendimize parti verdik.

Saatler geçmiş, ne ara akşam olduğunu anlamamıştım. Hâlâ dans ediyorduk. Kapının önünde durmuş, bize tarantulaymışız gibi bakan abimi görünce durduk. Salon kapısının önünde durmuş, yüzünü buruşturarak bize bakıyordu.

“Ne bakıyon öcü görmüş gibi?” diye sinirli ses tonuyla seslendi abime Ceren.

Abim durdu, bize baktı.

“Aynaya baktınız mı hiç?” dedi bize ve arkasını dönüp sabır çekerek mutfağa gitti.

O an birbirimize baktık. Ceren'in saçı dağılmış, sürdüğü maskara yüzüne gözüne bulaşmış; Ece'nin ruju yüzünde her yere bulaşmış, saçı başı dağınıktı. Nehir'in de onlardan farkı yoktu. Hepimiz birden kahkaha patlattık ve birbirimizle dalga geçmeye başladık.

“Ece, rujun bulaşmış her yere, hahahaha!”

“Sen maskarana bak Ceren, hahahahah!”

“Derin'in yüzü daha beter, hahahaha!”

deyip bana güldüler.

Abim içeri telefonuyla girip bize tuttu.

“VİDEOMUZU ÇEKİYOOO!” diyerek koltuğun yanına saklanmaya koştu.

Ceren, hiç görünmüyomuş gibi... Ece de hemen Ceren'in üzerine atladı. İkisi de ameme sümüğü gibi yere yapışarak saklanmaya çalışıyolardı.

Abim kamerayı Nehir'e tuttu. Nehir hemen eliyle yüzünü kapatıp diğer odalara kaçtı. Abim bu sefer de kamerayı bana tuttu. O an fark ettim, salonun ortasında kaçmak yerine put gibi dikiliyomuşum.

“ABİ, ÇEKEMEEE! SALAAKKMISIIINN!” diyerek banyoya koştum.

Bir saat sonra herkes elini yüzünü yıkayıp saçını başını düzeltip evlerine gitmişti. Ben de sıcacık yatağımda uzanıyordum ki abimin sesi duyuldu:

“Derin, gel buraya!”

Salona gittim. Abim yerdeki, koltuklardaki dağınıklığı gösterip:

“Topla bunları, hadi! Ben uyucam, uyandığımda toplanmış olsun.” dedi.

“Tamam.” dedim. Tabii ki toplamıycam ki! Çok yorgunum, yarın toplarım.

Yatağıma uzanıp telefonumu aldım, biraz Reels kaydırdım. Abimin odasının kapısının açılma sesini duydum.

Eyvah, salonu toplamadımm!

Abim salona gitmiş olmalı ki sesi duyuldu:

“DERİINNN, TOPLA DEMEDİMMİ BEN SANA?!”

Telefonumu kapatıp hemen uyuma taklidi yaptım. Odama gelmiş, uyuduğumu görmüş olmalı ki adım sesleri uzaklaştı. Sonra tekrar yaklaştı ve odama birkaç eşya atıldığını duydum.

Hemen yatağımda doğrulup abime baktım. Salondaki atıştırmalıkları, battaniyeleri, çarşafları, plastik tabakları, çikolatalı kekleri vs. hepsini odama, yere atmıştı.

“ABİİİİ, SALAK MISIN? HALIM BATTI YA! ONLARI NEDEN YERE ATIYOOON?!”

Beni dinlemeyip diğerlerini de getirdi. Ya bir de yarın bunları toplayıp odamı mı temizliycektim ben yaa? Off!

Abim tekrar uyumaya gittiğinde gece gece kalkıp odamı toplamaya başladım.

O görür, ben de onun odasını dağıtmazsam Derin değilim!

Birkaç saatin ardından odam toparlanmıştı. Halımı da makineye koydum, yıkanmaya başlamıştı. Yarına kadar yıkanır. Direkt uyumuşum.

Sabah olduğunda hazırlandım. Bugün okul vardı. Bugün pazartesiydi ama hâlâ uykum vardı çünkü sağ olsun, abim yüzünden geç uyumuştum.

Mutfağa gittiğimde ne göreyim? Bora abim! Ya, bu salak niye bizde...