Bölüm 3 : Yeni bir arkadaş

Ertesi sabah Elif okula geldiğinde kendini biraz daha rahat hissediyordu.

En azından sınıfları öğrenmiş, koridorlarda kaybolmamaya başlamıştı.

Sınıfa girdiğinde çoğu öğrenci henüz gelmemişti. Çantasını sırasına bırakıp kitabını çıkardı.

"Merhaba."

Elif başını kaldırdı.

Karşısında kumral saçlı, güler yüzlü bir kız duruyordu.

"Ben Zeynep."

Elif hafifçe gülümsedi.

"Ben de Elif."

"Biliyorum. Dün bütün sınıf seni konuşuyordu."

Elif'in yüzündeki gülümseme hemen kayboldu.

Zeynep bunu fark edip aceleyle ekledi:

"Kötü anlamda değil! Yeni öğrenci geldiğinde herkes merak ediyor."

Elif rahatlayarak başını salladı.

Ders başlamadan önce uzun uzun sohbet ettiler. Zeynep'in yanında olmak Elif'e iyi gelmişti.

Belki de bu okulda tamamen yalnız değildi.

---

Öğle arasında ikisi kantine gittiler.

Tam sipariş verecekleri sırada birisi Elif'in omzuna çarptı.

Elif dengesini kaybedip elindeki meyve suyunu yere düşürdü.

Karton kutu patlayarak etrafa sıçradı.

Kantindeki birkaç öğrenci dönüp baktı.

Elif başını kaldırdığında karşısında Ege'yi gördü.

"Özür dilerim." dedi Ege.

Ama ses tonundan özür dilemediği belliydi.

Yanındaki arkadaşları gülmeye başladı.

Zeynep sinirlenerek bir adım öne çıktı.

"Ege, yeter artık."

Ege omuz silkti.

"Ne yaptım ki?"

Sonra Elif'e döndü.

"Yanlışlıkla oldu."

Elif birkaç saniye ona baktı.

Ardından yerdeki kutuyu aldı.

"Eğer gerçekten yanlışlıksa sorun yok."

Bu cevap Ege'nin beklediği gibi değildi.

Ne bağırmıştı.

Ne ağlamıştı.

Ne de şikâyet etmişti.

Sadece sakin kalmıştı.

Elif ve Zeynep kantinden uzaklaşırken Ege onları izledi.

Kerem kaşlarını kaldırdı.

"Neden sürekli onunla uğraşıyorsun?"

Ege bakışlarını kaçırdı.

"Bilmiyorum."

Ama aslında o da nedenini bilmiyordu.

Yeni gelen bu kızda farklı bir şey vardı.

Ve bu durum onu rahatsız ettiği kadar meraklandırıyordu da.

O sırada Elif'in hiç haberi yoktu.

Bu küçük olay, ileride yaşanacak çok daha büyük şeylerin başlangıcı olacaktı...