HALA AYNISIN MALFOY

Yine normal sandığım bir yılın başlangıcıydı.
En azından öyle olmasını umuyordum.
Trenin penceresinden dışarı bakarken manzaranın yavaş yavaş değişmesini izliyordum. Hogwarts'a yaklaştıkça içimde garip bir huzursuzluk oluşuyordu. Geçen yılın anıları, istemesem de aklıma geliyordu.
Ama konu Draco Malfoy olunca hiçbir şey nasıl normal olabilirdi ki?
Karşımda oturan Astoria, elindeki dergiyi kapatıp bana baktı.
-Bilmiyorum, geçen yıldan sonra. Astoria...Derin bir nefes aldım. Cümleyi tamamlamak için birkaç saniye bekledim.
-Benim için sanırım yine berbat bir yıl olacak."
Astoria yüzünü buruşturdu.
-Hadi ama. O kadar kötü değildi yani...
Bir saniye durdu.
-Şey... sanırım kötüydü. Üzgünüm.
Kaşlarımı kaldırdım.
-Teşekkürler. Moralimi düzeltme konusunda gerçekten harikasın.
Astoria hafifçe güldü.
-Deniyorum.
-Fark ettim.
Pencereye dönüp iç çektim.
-Malfoy geçen sene gerçekten fazla ileri gitti."
Astoria'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.
-Biliyorum.
Sonra omuzlarını silkti.
-Gerçi... Hah, sen bile kabul ettiysen evet, Malfoy bu yıl okuldan atılmalı.
Astoria bunu söylerken yüzüne ciddi bir ifade takınmıştı ama sesindeki iğneleyici ton her şeyi ele veriyordu.
-Üzgünüm canım,dedi gözlerini devirerek. -Onun sevgili babası 'Lucius Malfoy' yüzünden bu imkânsız.
-Aynı şeyi biz yapsak kovulurduk ama!"
Sesim düşündüğümden biraz daha yüksek çıkmıştı.
Bir an sessiz kaldım.
Off, aptal kafam. Umarım duymamıştır.
Tam o anda koridordan ayak sesleri geldi.
Yavaş.
Kendinden emin.
Ve fazlasıyla tanıdık.
Gözlerimi kapattım.
Hayır.
Astoria bana baktı.
-Yelena...
-Sus.
-Sanırım—
-Sus dedim.
Kapının önünde ayak sesleri durdu.
Ardından tanıdık bir ses duyuldu.
-Vay, vay...
Başımı kaldırdım.
Draco kapının kenarına yaslanmış, yüzünde o sinir bozucu sırıtışıyla bize bakıyordu.
-Ben yokken dedikodum yapılıyor.
Kompartımana doğru birkaç adım attı.
-Senin için bu kadar 'unutulmaz' olduğumu bilmek ne kadar güzel, Küçük Kuğu.
Gözlerimi devirdim.
-Gidip belanı başka yerde ara, Malfoy.
Draco elini göğsüne götürüp sahte bir şaşkınlıkla baktı.
-Aa, kıyamam.
Sonra bana doğru eğildi.
-Ben senin laf sokma yeteneğini geliştirmeyi unutmuşum. Zavallı kuğu.
Astoria hemen araya girdi.
-Malfoy! Yelena haklı. Kes sesini.
Draco'nun yüzündeki sırıtış bir anlığına kayboldu.
Astoria'ya döndü.
Belli ki bunu beklemiyordu.
-Tabii...
Parmağını şıklattı ve Astoria'yı işaret etti.
-Ben de bu sessizlik ne diyordum.
Astoria kaşlarını kaldırdı.
Draco devam etti:
-Küçük Kuğu'nun bakıcısı konuşmayı öğrenmiş.
Sonra başını hafifçe yana eğdi.
-Yazmayı da biliyor musun, tatlım?
Astoria'nın gözleri kısıldı.
-Draco.
Draco sırıttı.
-Ne?
-Biraz daha konuşursan trenden Hogwarts'a değil, doğrudan hastaneye gidersin.
İstemeden güldüm.
Draco bana baktı.
-Sen gülme.
-Hiçbir şey yapmadım.
-Yüzündeki ifadeyi gördüm.
-Belki eğleniyorumdur.
-İşte bu yüzden seninle uğraşıyorum.
Tam Draco ile Astoria'nın tartışması büyüyecekken kompartımanın kapısında başka bir ses duyuldu.
-Draco, yeter.
Hepimiz döndük.
Tom Riddle kapının yanında duruyordu. Her zamanki gibi sakin görünüyordu. Ne Draco kadar gürültülü ne de Astoria kadar öfkeli.
Sadece olan biteni izliyordu.
-Trenin varmasına yirmi dakika kaldı. Eşyalarını topla.
Draco ona döndü.
-Eğlence anlayışın koca bir sıfır, Riddle.
Tom'un yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
-Benim kaldığım tek ders seninki oldu.
Bir saniye durdu.
-Sağ ol, Malfoy. Kahroldum."
Astoria kahkahayı bastı.
Ben de gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım.
Draco ikimize bakıp gözlerini devirdi.
-Çok komiksiniz."
Tom başıyla koridoru işaret etti.
-Eşyaların."
Draco homurdanarak kapıya yöneldi.
-Tamam, tamam."
Koridordan giderken kendi kendine söylenmeye başladı.
-İnsan arkadaşından biraz destek bekler..."
Tom arkasından baktı.
-Ben sana destek oluyorum."
-Hiç belli olmuyor!"
Draco'nun sesi koridorda uzaklaşırken Tom'un yüzündeki küçük gülümsemeyi gördüm.
Bir süre sonra Tom da arkasından gitti.
İkisi uzaklaştığında Astoria'ya döndüm.
-Ve kazanan benim."
Astoria kaşlarını kaldırdı.
-Nasıl?"
-Berbat bir yıl olacak."
Astoria kahkaha attı.
-Evet. Haklısın."
Sonra biraz düşündü.
-Ama itiraf et."
-Neyi?"
-Tom olmasa çaresizdik."
Başımı geriye yasladım.
-Sanırım Tom'a borçlandım."
Astoria hemen başını salladı.
-Bu haklı bir cümle. Neyse ki Tom oradaydı. Yoksa Malfoy okula kadar boş konuşmaya devam ederdi."
Ona şüpheyle baktım.
-Sen yazın 'Tartışma Sanatları' diye bir okula falan mı gittin?"
Astoria'nın yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.
-Evet canım."
Bir an durdu.
-Okulun sahibi de Daphne Greengrass."
Kahkaha attım.
-Ablamıza saygılar."
Sonra başımı iki yana salladım.
-Keşke mezun olmasaydı. Malfoy'a haddini bildirirdi."
Astoria hemen ciddileşip parmağını bana doğrulttu.
-Hah! Ablamı da çalıyor."
-Ne?"
-Seninle her şeyimi paylaşırım, tatlım."
Gözlerini kıstı.
-Ama ablam özel mülk. Uza."
Ellerimi havaya kaldırıp teslim oluyormuş gibi yaptım.
-Pekâlâ, pekâlâ. Teslim oluyorum."
Astoria gülmeye başladı.
Ben de ona katıldım.
Bir süre sonra trenin yavaşlamaya başladığını hissettik.
Dışarı baktım.
Hogwarts'ın kuleleri uzaktan görünmeye başlamıştı.
Bir an için geçen yılın bütün sorunlarını unutmuş gibiydim.
Ama içimde küçük bir his vardı.
Bu yılın gerçekten normal geçmeyeceğini söylüyordu.
Ve nedense, bunun nedenini şimdiden biliyordum.