Bölümler 11Okumak istediğin bölümü seç.
- 1 Güven en büyük kumardır.141 kelime
- 2 2. Bölüm162 kelime
- 3 3. Bölüm370 kelime
- 4 4. Bölüm431 kelime
- 5 5. Bölüm129 kelime
- 6 6. Bölüm211 kelime
- 7 7. Bölüm419 kelime · Okuduğun bölüm
- 8 8. Bölüm215 kelime
- 9 9. Bölüm688 kelime
- 10 10. Bölüm458 kelime
- 11 11. Bölüm263 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Evdeki bu mutluluk esen havadan rahatsız olan babası birden annesinin üzerine yürüdü. Kısa bir tartışma ardından yerini kavgaya bıraktı. Ahmet’i bir anlık sinirle kapı dışarı eden babası kapıyı kapatıp annesini dövmeye başladı. Ahmet dışarıda annesinin çığlık ve yalvarma seslerinden başka hiçbir şey duymuyordu. Ahmet’in gözlerindeki perde kalktıktan sonra annesi için bir şeyler yapması gerektiğini fark etti ama ne yapabilirdi ki? Hızlıca kapıya yönelip kapıyı zorlamaya başladı ama nafile. Kapı kilitlenmekle kalmayıp birde ardında babası engel oluyordu. Ahmet defalarca zorlasa da hiçbir ümit yoktu. Ahmet umudunu yitirince yorgunlukla duvara uzandı. Yorgunluğunu az da olsa üzerinden attıktan sonra içerden gelen sesler kesilmişti. Zorlamalar neticesinde kapının kolu kırılmış ve sessizliğin ardından kapı kendiliğinden açılmıştı.
Kapının açılmasının ardından uzun sessizlik devam etti. Ahmet üzerindeki yorgunluğun son kalıntılarından da kurtulunca açık kapıdan içeriye doğru baktı. Annesinin kıpkırmızı yüzünün görüntüsünün ardından kesilmekte olan nefesinin sesi beynine kazınıyordu. Bu manzaranın ardından buz kesilmişti adeta. Bedenindeki tüm kan çekiliverdi. İlk defa karşılaştığı bu manzaraya nasıl bir tepki vereceğini kestiremiyordu. Yavaşça annesinin kanlar içindeki bedenine yaklaştı, elini annesinin yüzüne götürdü. Annesine seslendi ama cevap yoktu. Seslenmeye devam etti defalarca. Hiçbirinde cevap alamadı yetmedi annesinin omzundan tutup sarstı ama sonuç değişmedi. Olayın büyüklüğünü kavramaya başlıyordu artık. Bu çabaları sonlanınca yenilgiyi kabul edip oturdu. Kafasını öne eğerek ağlamaya başladı. Başını bir anlığına kaldırdığında ise babasının bembeyaz olmuş donuk yüzüyle karşılaştı. Bu suçluluk ifadesini görünce içinde hızla bir öfke büyüdü. O ana kadar babasına olan korkusu kronikleşmiş olan Ahmet’in içinde, öfkenin sebep olduğu korkunç bir cesaret varlığını hissettirdi. Babasının annesini öldürdüğü bıçağa gözü ilişti. Bıçağı alıp babasının puta dönmüş bedenine sapladı. Babası olayın sersemliğini üzerinden atamadığı için bıçağın keskin yüzünün bedeninin içinde verdiği acıyı hissedemedi. Babasından tepki almayınca Ahmet’in cesareti artmaya devam etti. Bunun üzerine minicik elleriyle kavradığı bıçağı tüm gücüyle çıkarıp tekrar tekrar saplamaya başladı. Babası kendine geldiğinde bedenindeki kanamayı görür görmez dayanılmaz acıları her bir hücresinde hissetti ama artık geç olmuştu. Bedenindeki kanın çoğu onu terk etmiş, yerini titreme ve ölümün soğuk nefesi almaya başlamıştı. Direncini yavaşça kaybedip boylu boyunca uzanmaya başladı. Ahmet’in zihninde şeytan olarak yer etmiş babasına karşı öfkesi hala tazeydi. Babasının savunmasızlığını fırsat bilerek bıçağı kanlanmayan yerlere saplayıp durdu. Yorulana kadar defalarca kez babasının bedeninde kanlanmayan yer bırakmadı. Yorulunca öfkesi soğumuş adeta bir zafer elde etmişçesine içini bir huzur kaplamıştı. Yorgunluğu tüm bedenini tekrar ele geçirince adeta bir zafer sarhoşluğu içinde olduğu yere sızdı. Sabah uyandığında karşısında polis memurlarını gördü. Bir polis memuru onu kucaklayıp çekyata götürüyordu. Kafasını çevirdiğinde ise annesinin ceset torbasına konuluşunu gördü ve annesine doğru koşmaya çalıştı ama bu seferde polis engel oldu.
Bölüm etkileşimi
