Bölümler 11Okumak istediğin bölümü seç.
- 1 Güven en büyük kumardır.141 kelime
- 2 2. Bölüm162 kelime
- 3 3. Bölüm370 kelime
- 4 4. Bölüm431 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 5. Bölüm129 kelime
- 6 6. Bölüm211 kelime
- 7 7. Bölüm419 kelime
- 8 8. Bölüm215 kelime
- 9 9. Bölüm688 kelime
- 10 10. Bölüm458 kelime
- 11 11. Bölüm263 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Çocukken babasını çevresindeki tüm insanlar yardıma muhtaç biri olarak görüyordu. Babası bunun farkında olduğu için kendisini olabildiğince acındırıp etrafındaki insanlardan yardım dileniyordu. Bu yüzden evlerine her gün farklı insanlardan ve yardım kuruluşlarından çeşitli yardımlar yağıyordu. Oysa işin iç yüzü çok farklıydı. Bu yardımlar Ahmet’in ve annesinin gururunu incitmesinin yanı sıra onlara hiç dokunmuyordu çünkü babası gelen yardımları paraya çevirip o parayla da kendisini şeytanın kucağına bırakıyordu. Annesi çaresizlik yüzünden babasının her hafta fahişelerle kendisini aldatmasına ses çıkaramıyordu. Babası sırf daha sıra dışı daha karizmatik görünmek için ve aynı zamanda sol gözündeki yarayı gizlemek için fahişelerle birlikteyken korsanların taktığı göz bandından takıyordu. Bu yüzdendi korsanlara olan nefreti. Ahmet ve annesininse en ufak bir itirazlarında sonu gelmeyen dayaklar yemesi ise artık rutinleşmişti. Ancak Ahmet bu duruma zamanla alışmak yerine her geçen gün babasına olan nefretini daha da besliyordu. İçerdeki bu durum dışarıyaysa çok farklı yansıyordu. Komşularının gözünde mağdur babasıydı. Annesi her sabah işe gidip evi döndürmeye çalışıyordu ama bu durumu komşuları başka şekilde anlıyordu. Komşularına göre annesi her gün zengin erkeklerin koynuna girmek için evden çıkıyordu ve bu yüzden babasına bakmıyordu. Bir komşunun annesini lüks bir eve girerken görmesi böyle bir dedikoduyu yaymıştı. Oysa o ev annesinin her gün hizmetçilik yapmak için gittiği evdi. Tabi tek sebep bu sayılmazdı aslında. Babasının tüm mahalleyi de annesine karşı doldurması da bu dedikoduyu destekliyordu. Babası bu yalanını desteklemek için annesinin evden her çıkışında lavanta kokularını üzerine sürdüğünü söylüyordu komşularına. Oysa annesi bu kokuyu babasının bulaştırdığı pisliği maskelemek ve evde yaşanılan kötü şeyleri hatırlamamak için sürüyordu. Mahallede dolaşan bu yalan dedikodu mahalleyle sınırlı kalmamıştı. Ahmet okula her gittiğinde okuldaki çocuklar ona alaycı gözlerle bakıp dalga geçiyordu. Öğretmenlerinin Ahmet’e karşı olan tutumu da okuldaki çocuklardan pek farklı sayılmazdı. Öğretmenlerin çocuklardan tek farkı dalga geçmek yerine tüm çocukların önünde para ve kırtasiye malzemesi yardımında bulunup bol bol içi boş güya nasihatler vererek gurunu incitmeleriydi. Bütün bunlar yüzünden Ahmet’in okulda hiç arkadaşı yoktu. Birkaç kez konuştuğu, iyi anlaştığı çocuklarsa hemen aileleri tarafından doldurulup ondan uzaklaştırılıyordu. Ahmet okuldan arkadaş edinemeyince çözümü izlediği çizgi filmlerdeki karakterleri arkadaş edinmekte bulmuştu. Bunun yanı sıra okulun etrafındaki kedi ve köpekler onun en iyi dostuydu. Çünkü onu yargılamayan, onun gururunu incitmeyen, acımasızca davranmayan ve ona ne olursa olsun asla kötülükte bulunmayan tek canlılar onlardı. Hayvanlarla kurduğu ilişki nedeniyle küçükken hep veteriner olmak istiyordu. Okulun etrafındaki hayvanlardan biri yaralandığında hemen okulun ilk yardım malzemelerini alıp hayvana yardım ediyordu. Her ne kadar bu yüzden öğretmenler tarafından dövülse de bu onu engellemiyordu. Hatta bir keresinde bir köpeği alıp sınıfa getirmiş yanında kimse olmadığı için yanına oturtup gizlice köpeğe ders dinlettirmeye çalışmıştı. Tabi bu başarılı girişim öğretmeninden yediği sopayla sonuçlanmıştı.
Bölüm etkileşimi
