KÜÇÜK HAİN kitap kapağı

3. bölüm / 11

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 11Okumak istediğin bölümü seç.

Ahmet eve geldiğinde akşam yemeğini yiyip her zamanki gibi çizgi film izlemeye başladı. Dışarıdan biri onu görmediği sürece onun için hiçbir problem yoktu. Bu yüzden taşındığı günden beri evine asla misafir kabul etmedi. Onun 30 yaşına yaklaşmasına rağmen çizgi film izlediğini ev sahibi dışında hiç kimse bilmiyordu. Ahmet için evi onun kendine özel bir dünyası yani kısaca her şeyiydi. Evine birinin girmesi demek onun düzeninin bozulması anlamına geliyordu. Nitekim ailesinin sonunu getiren babası olduğu kadar aynı zamanda dedikodu yapmaktan başka hiçbir işi olmayan mahalleliydi onun gözünde. Ev sahibinin kirayı istemek için eve gelmesi her ne kadar onu fazlasıyla rahatsız etse de buna katlanmak zorundaydı ancak daha fazlasına da tahammül gösteremezdi. Ancak evdeyken kendisi olabiliyor, dışarıdakinden daha masum,daha saf ve daha çocuksu bir ruh haline bürünüyordu. Galiba 30 yaşına yaklaşmasına rağmen her yaştan çocukla arkadaş olmasının nedeni de bu olmalıydı. Çocukla çocuk olabiliyordu ancak bir büyükle büyük olmakta her zaman sorun yaşıyordu. Zaman geçtikçe yaşlanmasına rağmen o hala annesinin yaşadığı son günündeki yaşındaydı. O hala dün gibi hatırladığı 12 yaşında kalmış, hiç büyümemişti. Çünkü onun için annesinin öldüğü günden sonra yaşanmaya değer hiçbir şey kalmamıştı. Aradan geçen 17 yıl onun için bir zaman değil bir uykuydu sadece. O hala uyuyor ve rüyasında hep on ikiydi. Her ne kadar onca yıla rağmen babasını öldürdüğü anı saniyesi saniyesine hatırlasa da annesinin öldüğü anı çok seyrek anımsamaktaydı. Anımsadığında ise sadece unutmak istiyordu. Her anımsadığında kafasını şiddetle dövse de babasını öldürdüğü anı hatırlayıp kendini huzura kavuşturmaya çalışıyordu. Babasını öldürdüğü o an kendisiyle beraber annesini prangalardan, esaretten kurtarış günüydü ama aynı gün hatta aynı akşam babasının ölümünden birkaç dakika önce annesi ölmüştü. Bu yüzden babasını öldürdüğü anı hatırlayıp mutlu olmaya çalışırken annesinin kanlar içinde duvara yaslandığı anı hatırlamamak için çabalarken her defasında kendini kandırıp buruk bir mutluluk yaşıyordu. Bu karmaşık ve sinir bozucu duygudan uzaklaşmak için de kendini çizgi filmlere verip onlarla avutuyordu kendini. Çizgi filmler onun için güvenli bir liman olsa da içinde korsan olan çizgi filmler onun için birer işkenceydi. Bir çizgi filmde her korsan gördüğünde babasının ona ve annesine yaptığı eziyeti tekrar tekrar hatırlıyordu. Hele bir de izlediği çizgi filmde göz bandı takan bir korsan varsa kötü anıları tekrar canlanıyor, tekrar eziyet çekiyordu. Çünkü eskiden babası da geçirdiği kaza nedeniyle göz bandı takıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…