7.Bölüm|Kan Kokusu

Kısa ve öz bir bölüm oldu gelecek bölüm söz daha uzun olacak keyifli okumalarrrr🌙

Yorumlarınızı esirgemeyin ve küçük yıldızınızııııı⭐️

Bölüm şakısı: Sertab Erener|Farzet

🥀

Ölüme gitmek kolay derlerdi ama ölmek o kadar kolay mıydı? Hiç sanmıyordum. Defalarca kez denemiş ve ölümden dönmüştüm bir ara ölümsüz olduğumu düşünmüştüm çünkü nerde ölümcül kaza varsa ben oradaydım ama ölmemiştim olan vücuduma ve mentalime olmuştu. En üzücü kısım ise benim ölme isteğimdi şimdi ise yine ölüme gidiyordum. Ama bu sefer korkuyla değil cesaretle intikam ateşiyle yanıyordum bir kız çocuğu öldürülmüştü benim yüzümden. Bir can göçmüştü bu dünyadan Allah’ta biliyor ya ben o hırsızlığı kardeşim için yaptım yine olsa yine yapardım ama bu adam bana musallat olmuştu birkaç kuruş için parasının çoğunu ödüyordum zaten. Kalan miktar için bir kız çocuğunu öldürüyorsa onun yer mezardı. Evini biliyordum zengin piçin tekiydi tehlikeli bir adamdı ama beni hafife almak onun suçuydu. Korumaların değişim saatinde içeri girecek onu öldürecektim kaçışı yoktu. Birkaç saatlik bekleyişin ardından saat gecenin üçüydü ve değişim saatiydi korumalar yavaş yavaş ortalıktan kaybolmaya başlamıştı tam kaybolduklarında ise sadece on dakikam vardı. Hemen arka kapıya koştum başımdaki tel tokayla açmaya çalıştım olmadı diğer yönteme yöneldim kartla açmaya çalıştım zamanım azalıyordu birkaç denememden sonra kapı açılmıştı koşarak girdim içeri odası üst katta olmalıydı. Çalışma odası ikinci kattaydı. Üçüncü kata yöneldim.Hızlı ama sessiz adımlarla çıktım yukarı. Odaya girdiğimde gördüğüm görüntü ile midem bulandı. Bir kadın vardı yatakta çıplaktı kendisi de çıplaktı ve uyuyorlardı. Ediz’den çaldığım silahı çıkardım. Önce erkekliğine ateş ettim acı çeke çeke ölecekti. Sonra göğsüne çığlık bile atamamıştı yanındaki kadının çığlığı ile son kurşunu sıktım tam alnının ortasına. Kadının sesiyle herkes buraya toplanacaktı işte bunu hesaplamamıştım. Koşarak çıkmaya başladım peşimdelerdi belki de bugün bende ölecektim

“Yakalayın hemen.” Duyduğum sesle daha hızlı koşmaya başladım yolun ortasındaydım araba yoktu hiçbir şey yoktu daha hızlı koşmaya başladım. Kayboldum sanarken sırtımda hissettiğim keskin ağrı ile çığlık attım gördüğüm çukura attım kendimi en azından öleceksem bile onların ellerinde ölmeyecektim. Ağrı durdukça artıyor nefes almamı engelliyordu duyduğum ayak sesleriyle nefes almayı bile kestim. Canım yanıyordu gözlerimden akan yaşlar yaşadığım acıdan dolayı değildi hayatın acımasızlığınaydı. Ne kadar dayanacaktım bilmiyordum ayak sesleri uzaklaşınca ağzımı kapattığım elimi çektim birkaç kesik nefes aldım. O an nedense gözümün önüne Edizin yüzü geldi çok yakışıklı bir yüzü vardı hele ki gülünce ki çukurları. Keşke şuan orada ölseydim. Acı devasaydı katlandıkça katlanıyordu gücümün tükendiğini hissediyordum. Tanışmamız geldi aklıma çok tuhaftı ama en tuhaf olan her gün aldığı sürpriz oyuncaklı yumurtalardı kimse bana almamıştı ben ise kendime layık bile görmemiştim...

Duyduğum birkaç sesle zar zor gözlerimi araladım.

“Kızım senin burada ne işin var?” bu da kimdi? Yaşlı bir adamdı ama tanımıyordum buranın yerlisi olabilirdi. Cevap verecek gücüm bile yoktu ki yanında da genç bir adam vardı.

“Baba kendinde değil gözlerinin feri gitmiş kötü alalım eve yarası olmalı kan akıyor sırtından.” Bunlar duyduğum son sözlerdi çünkü artık dayanacak tek bir gücüm kalmamıştı.

Ediz’den

Mavera sen benim azabım olmak için mi terk ettin beni? Emindim zarar görecekti ama aptal kız gitmeyi tercih etmişti oysa ben beni terk eden kimsenin peşinden gitmemiştim bu hayatta bu ilki ve son. Vicdan azabı ile gittiğini biliyordum onun yüzünden dediyse peşindeki adam demekti. Adamı daha önce araştırmıştım şimdi ise evine gidiyordum oralarda mahsur olmuş olabilirdi aptal kız. Gerçekten buluğumda o saçını başını yolmak istiyorum turuncu kafa! Kıyamazdım ki...

Durduğum evin önü kalabalıktı. Ne sikim oluyordu? Kapının oraya kadar gittiğimde koruma karşılamıştı beni durdurdu.

“Cenazeye mi gelmiştiniz?” cenaze siktir gerçekten öldürmüştü iyi de şuan neredeydi?

“Evet ölüm haberi geldi ama nasıl öldüğünü bilmiyorum söyleyebilir misin uzaktan akrabasıyım.” Allah korusun bu kansızın akrabası olmaktan.

“Gecenin üçünde bir kadın tarafından üç kere kurşunlanarak kadın ormana kaçmış bizimkilerden biri vurduğunu söylüyor ama bulamadık maalesef.” Vurulmuştu. Kalbimdeki sancıya anlam veremedim.

“Vuran arkadaşla konuşabilir miyim katili bulurum belki.başıyla ilerdeki korumayı gösterdi. Gözlerimin önüne intikam perdesi indi. Yanına gittim.

“Sen gel benimle.” Adam ne olduğunu anlamadan peşimden gelmişti cebimdeki bıçağı çıkardım önce ellerine sapladım. Önce sendeledi karşılık vereceği sırada göğsüne saplayıp çıkardım birkaç darbeden sonra kalbine saplayıp bıçağı orada bıraktım. Üstüne bir not bırakmayı da ihmal etmedim bu notta polislere ulaşsın işlerini yapsın.

Kimse benim küçüğüme zarar veremez görevinizi yapmayı ihmal etmeyin.

EDİZ K.

Ormana koştum bulacaktım seni turuncu kafa.

Orman bomboştu ilerde çukura benzeyen bir şey vardı. Fareler her zaman saklanacak bir yer bulurdu öyle de olmuş olabilirdi. Yerde gördüğüm bileklikle kanım dondu bu ona aldığım yumurtalardan çıkmıştı ve kanlıydı...

Çukura koştum kan kokusu geliyordu hayatımda ilk kez bir şeyden bu kadar fazla korktum. Onun cesedini görmekten deli gibi korktum. Ama öyle olmadı çukur boştu ama kan lekeleri vardı. Aldığım derin nefes bile bana yabancıydı yaşıyordu yaşıyor olmalıydı zorundaydı beni böyle bırakamazdı.

“Mavera yaşatma bana bunun acısını.”

Ormanı talan ettim ama yoktu hiçbir yede yoktu. Ormanın çıkışına doğru gittiğimde gördüğüm ahşap evle içime bir umut doldu oraya doğru koştum nolur orada ol. Ben Edizdim ilk kez biri yaşasın diye sana yalvarıyorum Allah’ım. Kapıyı kırdığımda gördüğüm manzara ile kan beynime sıçradı. Herifin biri Maveranın üstünü çıkarmış pansuman yapıyordu. İkisinin bakışları bana döndü Maveranın gözlerindeki şaşkınlık ile kaşlarımı daha da çattım tam bir şey diyeceğim sırada başımda hissettiğim keskin acıyla olduğum yerde sendeledim gerisi ise alışkın olduğum karanlıktı duyduğum son şey Maveranın adımı söylemesiydi ve ben yine adımı bu kadın sayesinde sevdim...

🥀