Bölümler 10Şu an: 5. Hikaye: "Köprü Üstündeki Yabancı
- 1 1. Hikaye: "Kömürlükten Gelen Nefes"619 kelime
- 2 2. Hikaye: "Değirmenin Dişlileri"530 kelime
- 3 3. Hikaye: "Kuyunun Dibindeki Akis"598 kelime
- 4 4. Hikaye: Milat Hoca’nın Cin Alemine Yolculuğu".1.548 kelime
- 5 5. Hikaye: "Köprü Üstündeki Yabancı618 kelime · Okuduğun bölüm
- 6 6. Hikaye: "Kervansarayın Hayalet Misafirleri"612 kelime
- 7 7. Hikaye: "Yalnız Çeşme’nin Laneti"544 kelime
- 8 8. Hikaye: "Kaya Mezarın Fısıltısı"524 kelime
- 9 9. Hikaye: "Yediler Tepesi’nin Sırrı"559 kelime
- 10 10. Hikaye: "Milat Hoca ve Kırıkkale'nin Yedi Mührü".1.786 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bölüm 1: Gece Yarısı Gelen Yolcu
Kırıkkale’yi ikiye bölen derin vadinin üzerindeki tek geçit olan "Kırık Taş Köprü", asırlar boyunca pek çok efsaneye ev sahipliği yapmıştı. Halk arasında, gece yarısından sonra bu köprüden geçenlerin arkalarından gelen ayak seslerine asla arkalarını dönmemeleri gerektiği söylenirdi. Dönerlerse, köprünün altındaki derin karanlıktan gelen o şeytani suretle yüzleşecekleri inancı yaygındı.
Köyde yaşayan genç bir demirci ustası olan Kenan, işten gece çok geç saatlerde dönerken bu uyarılara hep gülüp geçerdi. "Cine, periye inanan aklını peynir ekmekle yemiştir" diyen cesur ama bir o kadar da kibirli biriydi.
Yine ayazın ve sisin hakim olduğu bir gece yarısı, Kenan elinde alet çantasıyla köprünün başına geldi. Tam orta noktaya ulaştığında, arkasından gelen hafif ama düzenli ayak seslerini duydu. Kenan önce köyden birinin kendisini takip ettiğini sandı ve sinirle arkasına döndü:
"Kim o? Neta diye peşimden yürüyorsun?"
Ancak arkasında kimse yoktu. Sadece köprünün taş korkuluklarının üzerine tünemiş, gözleri parlayan karanlık bir kedi silüeti vardı. Kenan tam önüne dönecekken, o kedi bir anda devasa, iki ayak üzerinde duran insan suretli gölgeye dönüştü ve kulağına buz gibi bir sesle fısıldadı:
“Köprünün mülkiyeti bize aittir... Artık bizimlesin, demirci!”
Bölüm 2: Kenan’ın Değişimi
Kenan o gece eve nasıl geldiğini hatırlayamadı. Sabah uyandığında üzerinde derin bir halsizlik, gözlerinde ise kan çanağına dönmüş bir kızıllık vardı. Günler geçtikçe Kenan’ın kişiliği tamamen değişti; evindeki demir aletleri kırıp dökmeye, kendi kendine yabancı dillerde mırıldanmaya ve geceleri sürekli köprüye doğru yürümeye başladı. Ailesi onun cin musallatına uğradığını anladığında, vakit kaybetmeden mahallenin alimi Milat Hoca’nın kapısını çaldılar.
Milat Hoca, Kenan’ı odaya getirdiklerinde gencin yüzüne bakar bakmaz durumun ciddiyetini kavradı. Kenan, hocayı görür görmez gülmeye başladı; sesi kendi sesi değil, çatallı ve yankılı bir mahlûkun sesiydi:
"Hoca! O köprü bizim tapulu mülkümüzdür. O aptal demirci bizim mülkümüze izinsiz bastı, ruhunu rehin bıraktı. Onu alamazsın!"
Milat Hoca hiç istifini bozmadı. Elindeki tespihi yavaşça masaya bıraktı, Kenan’ın alnına ellerini koyup Ayetel Kürsi’yi okumaya başladı. Kenan acıyla haykırarak yere kapaklandı. Hoca derin bir nefes alarak aileye döndü:
"Evladınız sıradan bir musibete uğramamış. O köprünün altında yatan kadim bir cin taifesi, Kenan’ın iradesini esir almış. Eğer o köprüde bu gece hesaplaşmazsak, varlık tüm köye yayılacak."
Bölüm 3: Kırık Taş Köprü’de Hesaplaşma
Gece yarısı tam 03:00’te, sisin köprüyü tamamen yuttu an Milat Hoca, yanında koruma tuzları, tütsüler ve gümüş asasıyla Kırık Taş Köprü’nün üzerine vardı. Kenan, köprünün tam ortasında, elleri ve dizleri üzerinde çömelmiş halde onları bekliyordu.
Milat Hoca köprünün başından itibaren yere koruma çemberleri çizerek ilerledi. Hoca yaklaştıkça, köprünün altındaki derin dereden suyun akışı kesildi ve yerini dehşet verici bir sessizliğe bıraktı. Köprünün taş kemerlerinin arasından simsiyah, uzun parmaklı eller çıkarak köprünün zeminini tırmalamaya başladı.
Köprünün üzerindeki o devasa gölge suret, Kenan’ın bedeninin arkasından doğruldu ve havada asılı kalarak haykırdı:
"Ey Milat Hoca! Sen cin aleminden sağ döndün diye burada da hüküm süreceğini mi sandın? Bu köprü bizimle o insan arasında bir köprüdür, o bedeni bize vereceksin!"
Bölüm 4: Mühür ve Kurtuluş
Milat Hoca bir adım bile geri atmadı. Gümüş asasını köprünün en eski taşına sertçe vurdu ve göğsünden gelen en gür sesle nidasını saldı:
"Hakk’ın izniyle ne bu köprü sizin mülkünüzdür ne de bu masum insan sizin oyuncağınız! Defolun gidin!"
Hoca, elindeki mühürlü parşömeni ve okunmuş suyu köprünün tam ortasına fırlattı. Parşömen havada alev aldı ve ortasından yayılan göz kamaştırıcı bir nur, köprünün taşlarını sardı. Varoluş ile yokoluş arasındaki o ince perde sarsıldı.
Varlık acı dolu, kulak tırmalayan bir çığlıkla havada erimeye başladı. Kenan ise olduğu yere bayılarak yığıldı.
Sabah güneşinin ilk ışıkları Kırıkkale’nin üzerine vururken Kenan gözlerini açtı. Hiçbir şey hatırlamıyordu ama üzerinden tonlarca ağırlık kalkmış gibi hafiflemişti. Milat Hoca ise köprünün iki başına demir mühürler çaktırarak orayı tamamen geçişe kapattı. Köylüler bir daha o köprüden gece geçmeye cesaret edemedi, ama Milat Hoca’nın adaleti ve ilmi bir kez daha dillerden dillere yayıldı.
Bölüm etkileşimi
