45. bölüm / 64

Kuyu

Bölümler 64Şu an: Kuyu

Köyün dışındaki ormanlık alanda, yüzyıllardır kimsenin yaklaşmadığı eski bir kuyu vardı. Efsaneye göre içine bakan herkes ya kaybolur ya da... bir daha eskisi gibi olmazmış.

Ayşegül, şehirden kaçıp köyde yaşayan büyükannesinin evine sığınmıştı. Geceleri bir şeylerin onu çağırdığını hissediyordu. Rüyalarında sürekli aynı ses:

“Aşağıya bak…”
“Beni bul…”

Bir gece uykusundan fırlayıp kendini dışarıda, kuyunun başında buldu. Ne ellerini hatırlıyordu ne de adımlarını. Sadece ayın solgun ışığında o taş halkayı ve içindeki karanlığı izliyordu.

İçerisi sonsuz gibi görünüyordu. Ama... bir şey yavaşça yükseliyordu.
Bir gölge. İnsan biçiminde.
Yüzü yoktu ama onu tanıyormuş gibi hissettirdi.

Ayşegül geri adım atmak istedi ama ayakları kıpırdamıyordu.
Kuyudan bir ses yükseldi:

“Sen zaten aşağıdasın.”

Sonra gölge ona dokundu... ama dışarıdan değil.
İçinden.

O günden sonra Ayşegül’ü gören herkes aynı şeyi söyledi:
“Bir gariplik var gözlerinde… boşluk gibi...”
Ama kimse onun artık kuyunun dışında olmadığını fark etmedi.
Çünkü beden yukarıda kalmıştı.

Ruh...çoktan derinlikteydi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

10okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.