Bölümler 30Şu an: 25.Bölüm: Maskelerin Düşüşü
- 1 1. Bölüm: Görünmeyen Adımlar216 kelime
- 2 2. Bölüm: Gölgelerin Arasında230 kelime
- 3 3. Bölüm. Görünmez İpin Ucu213 kelime
- 4 4. Bölüm. Kapanın Kıyısı204 kelime
- 5 5. Bölüm. Karanlığın Kıyısında, İz Süren212 kelime
- 6 6. Bölüm. İz Peşinde174 kelime
- 7 7. bölüm. Kilitli Kapıların Ötesi208 kelime
- 8 8. bölüm. Kilitli Kapıların Ötesi108 kelime
- 9 9. Bölüm. Görünmeyen İpin Kopuşu94 kelime
- 10 10. Bölüm Karanlığın Sınırında80 kelime
- 11 11. Bölüm. Kurban Olmayanlar95 kelime
- 12 12. Bölüm. Kurban Olmaynlar362 kelime
- 13 13. Bölüm. Hesap Günü413 kelime
- 14 14. Bölüm. Sığınak ve Sesizlik303 kelime
- 15 15. Bölüm. Yarınların Sesizliği327 kelime
- 16 16. Bölüm: Sessiz Fırtına218 kelime
- 17 17.bölüm: Sığınağın İçinde Zaman170 kelime
- 18 18. Bölüm: Sığınağın İçinde Zaman (Devam)223 kelime
- 19 19. Bölüm: Sığınağın İçinde Zaman (Devam)189 kelime
- 20 21. Bölüm. Kapıdaki Ses295 kelime
- 21 22. Bölüm. Kapanan çember221 kelime
- 22 23. Bölüm: SİSİN ARDINDAKİ İz254 kelime
- 23 24. Bölüm: Dehlizdeki sesler562 kelime
- 24 25.Bölüm: Maskelerin Düşüşü387 kelime · Okuduğun bölüm
- 25 26.Bölüm: İhanetin Bedeli224 kelime
- 26 27.Bölüm: Ateş Çemberi210 kelime
- 27 28. Bölüm: Ateş Hattı ve Direniş251 kelime
- 28 29.Bölüm: Yolu sonu Yok218 kelime
- 29 30. Bölüm: Fırtınanın Ardındaki Liman211 kelime
- 30 31.Bölüm:Dalgaların Sesinde269 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Maden tünelinin o karanlık ve nemli dehlizinde yankılanan metalik sürtünme sesi aniden kesildi. Şiyar, belindeki silahı sıkıca kavrayıp nefesini tutmuşken, karanlığın içinden iki silüet belirdi. Ellerinde zayıf birer el feneri tutan, üzerlerinde dağ şartlarına uygun kalın montları olan bir kadın ve bir erkekti bunlar.
"Hey, sakin olun! Düşman değiliz!" dedi öndeki adam, ellerini yavaşça yukarı kaldırarak. Sesi bu soğuk ve yankılı tünelde oldukça güven verici çıkıyordu. "Yukarıdaki o cehennemden kaçtığınızı tahmin edebiliyoruz. Biz de buranın eski nöbetçileriyiz, sizi kurtarmaya geldik."
Yanındaki kadın, yani Selin, hafifçe öne adımladı. Yüzündeki sıcak ve sevecen tebessüm, karanlık tünelin o ürpertici havasını bir anda dağıtır gibiydi. Bakışları doğrudan Aslı'ya kaydı; gözlerinde saf bir merhamet ve dostluk vardı. "Korkmayın," dedi yumuşak bir sesle. "Demir de ben de bu dağları avcumuzun içi gibi biliriz. O adamların sizi nereye sıkıştırdığını biliyoruz. Güvenli bir sığınağımız var, bizi takip edin."
Şiyar ilk başta temkinli davrandı, gözlerini Demir ve Selin'in üzerindeki her hareketten ayırmadı. Ancak Selin’in sunduğu su matarasını uzatması ve Demir’in Şiyar’ın geçmişteki bazı ortak tanıdıklarından bahsetmesi, Şiyar’ın o keskin ve şüpheci zihnindeki buzları yavaş yavaş eritti. Bu dağ başında, üstelik peşlerindeki adamlar bu kadar yakınken, onlara yardım elini uzatan birilerinin olması neredeyse mucizeydi.
"Bize güvenebilirsiniz Şiyar," dedi Demir, samimi bir tavırla omzuna hafifçe vurarak. "Bizim de o adamlarla hesaplaşmamız var. Aynı gemideyiz."
Birkaç saat sonra, tünelin gizli bir çıkışındaki oldukça konforlu ve dışarıdan tamamen gizlenmiş eski bir dağ kulübesindeydiler. Şömine yanmış, odanın içi ısınmıştı. Selin, Aslı'ya sıcak bir çorba uzatırken ona sarılmış, "Artık güvendesiniz, her şey geride kaldı" diyerek içten bir güven aşılamıştı. Şiyar bile, uzun zaman sonra ilk defa o sert zırhını biraz olsun indirmiş, Demir'le birlikte harita üzerinde gelecekteki adımları tartmaya başlamıştı.
Ancak kader, onlara bu huzuru çok görmeye kararlıydı.
Gecenin ilerleyen saatlerinde, kulübenin içi derin bir sessizliğe gömüldüğünde, Şiyar yan odadaki masanın üzerinde Demir’in unuttuğu eski bir not defterini fark etti. Merakla sayfayı çevirdiğinde, kanını donduran o gerçekle yüzleşti.
Sayfada, peşlerindeki o amansız adamın imzası ve Demir ile Selin’in el yazısıyla yazılmış şifreli mesajlar duruyordu: "Avlar sığınağa çekildi. Tuzak tamam. Yarın sabah işleri bitiriyoruz."
Şiyar’ın dünyası bir anda başına yıkıldı. Onlara el uzatan, güven veren o iki insan, aslında kurtarıcı değil; peşlerindekilerin en sadık tuzakçılarıydı. O an, kapının aralığından gelen hafif bir ayak sesi ve Selin’in o soğuk, maskesiz gülüşü kulübe de yankılandı:
"Üzgünüm Şiyar... Buraya kadar gelmeniz bile mucizeydi ama oyun bitti."
Bölüm etkileşimi
