Kırık zamanların gölgesinde kitap kapağı

12. bölüm / 19

12. Bölüm. Kurban Olmaynlar

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 19Şu an: 12. Bölüm. Kurban Olmaynlar

Adam, kapının açılmasıyla birlikte şaşkınlığını bir saniyeden kısa sürede överek silahını hızla Aslı'ya doğru çevirdi. Ancak Aslı’nın refleksleri ondan çok daha hızlıydı; feneri yere düşerken belindeki metalin soğukluğunu kavradığı gibi hedefi buldu. "Buranın kurbanı kim olacak, şimdi göreceğiz!" diye haykırdı Aslı, sesindeki öfke o buz gibi bodrumu ısıtmaya yetmişti.
Ateşlenen silahın sesi o daracık, taş duvarlı mahzende sağır edici bir patlamayla yankılandı. Kurşun, adamın omzunun hemen yanındaki tahta kirişe saplanırken, adamın yüzündeki o kendinden emin sırıtış anında yerini derin bir paniğe bıraktı. Aslı'nın elleri zerre kadar bile titremiyordu; İtalya’nın o karanlık sokaklarında bıraktığı izlerin, atlatılamayan kayıpların ve içindeki o dinmeyen fırtınanın intikamı gibi duruyordu karşısında.
Tam o saniyede Şiyar, o an son bir patlama gücüyle bileklerindeki urganı tamamen parçalayıp ayağa fırladı. Günlerdir derisine saplanan o sert sicimler kanını akıtıyordu ama acıyı hissedecek zamanı çoktan geçmiştiler. Artık av ile avcı yer değiştirmişti; o daracık, rutubetli mahzen ikisi için ya ebedi bir sonun ya da küllerinden yeniden doğuşun tam merkeziydi. Masadaki harita havada süzülerek yere düşerken, asıl fırtına şimdi kopuyordu.
Adam kapı eşiğinde geriye doğru dengesini kaybederken, belinden başka bir şey çıkarmaya yeltendi ama Şiyar'ın hamlesi ona bu şansı tanımadı. Bir kaplan gibi öne atılan Şiyar, adamın bileğini kavrayıp duvara çarptı. Metalik bir sesle birlikte adamın elindeki silah sert taş zemine düştü.
Mahzendeki loş ışık, yere düşen fenerin etrafında dans eden toz bulutlarını aydınlatırken, ikisi de derin soluklar alıyordu. Aslı, silahını hala sabit bir şekilde adamın göğsünde tutmaya devam ediyor, gözlerindeki o buz gibi kararlılıkla adamın soluk alıp verişlerini izliyordu.
"Kim gönderdi sizi?" dedi Aslı, sesi bodrumun duvarlarında yankılanan bir çan gibiiciydi. "Burada aradığınız harita değil, bizim bu masadan kalkmamamız... Öyle değil mi?"
Adam dişlerini sıktı, ağzının kenarından sızan kan damlasını umursamadan alaycı bir gülüşle yüzünü Şiyar'a çevirdi. "Geç kaldınız..." diye fısıldadı, nefesi kesik kesik çıkıyordu. "Yukarıdaki sokaklar çoktan sarıldı. Buradan sağ çıkabileceğinizi mi sanıyorsunuz?"
Şiyar, adamın yaka rozetindeki o soluk simgeye baktı; bu simge, yıllar önce kapandığı sanılan eski bir davanın, o karanlık defterlerin hâlâ kapanmadığının en net kanıtıydı. Aslı’ya doğru kısa ve anlamlı bir bakış attı. Kelimelere gerek yoktu; ikisi de aynı şeyi düşünüyordu: Buradan çıkış tek bir yoldan geçerdi ve o yol, en başından beri içine çekildikleri bu karanlığın ta kendisiydi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…