Bölümler 30Şu an: 24. Bölüm: Dehlizdeki sesler
- 1 1. Bölüm: Görünmeyen Adımlar216 kelime
- 2 2. Bölüm: Gölgelerin Arasında230 kelime
- 3 3. Bölüm. Görünmez İpin Ucu213 kelime
- 4 4. Bölüm. Kapanın Kıyısı204 kelime
- 5 5. Bölüm. Karanlığın Kıyısında, İz Süren212 kelime
- 6 6. Bölüm. İz Peşinde174 kelime
- 7 7. bölüm. Kilitli Kapıların Ötesi208 kelime
- 8 8. bölüm. Kilitli Kapıların Ötesi108 kelime
- 9 9. Bölüm. Görünmeyen İpin Kopuşu94 kelime
- 10 10. Bölüm Karanlığın Sınırında80 kelime
- 11 11. Bölüm. Kurban Olmayanlar95 kelime
- 12 12. Bölüm. Kurban Olmaynlar362 kelime
- 13 13. Bölüm. Hesap Günü413 kelime
- 14 14. Bölüm. Sığınak ve Sesizlik303 kelime
- 15 15. Bölüm. Yarınların Sesizliği327 kelime
- 16 16. Bölüm: Sessiz Fırtına218 kelime
- 17 17.bölüm: Sığınağın İçinde Zaman170 kelime
- 18 18. Bölüm: Sığınağın İçinde Zaman (Devam)223 kelime
- 19 19. Bölüm: Sığınağın İçinde Zaman (Devam)189 kelime
- 20 21. Bölüm. Kapıdaki Ses295 kelime
- 21 22. Bölüm. Kapanan çember221 kelime
- 22 23. Bölüm: SİSİN ARDINDAKİ İz254 kelime
- 23 24. Bölüm: Dehlizdeki sesler562 kelime · Okuduğun bölüm
- 24 25.Bölüm: Maskelerin Düşüşü387 kelime
- 25 26.Bölüm: İhanetin Bedeli224 kelime
- 26 27.Bölüm: Ateş Çemberi210 kelime
- 27 28. Bölüm: Ateş Hattı ve Direniş251 kelime
- 28 29.Bölüm: Yolu sonu Yok218 kelime
- 29 30. Bölüm: Fırtınanın Ardındaki Liman211 kelime
- 30 31.Bölüm:Dalgaların Sesinde269 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
El fenerinin sarımsı ışığı, maden tünelinin nemli duvarlarında titrek gölgeler oluştururken, tünelin derinliklerinden gelen su damlalarının sesi sessizliği deliyordu. Dışarıdaki acımasız soğuk burada yerini ağır, toprağa ve zamana yenik düşmüş küflü bir havaya bırakmıştı.
Aslı, çantasının askısını omzuna daha sıkı sararak Şiyar’ın hemen arkasından yürüyordu. Adımları beton zemin üzerinde yankılanmasın diye parmak uçlarına basmaya özen gösteriyordu.
Şiyar durdu. El fenerini ileriye doğru uzatıp tünelin daha geniş bir koridora açılan noktasına odaklandı. Yüzündeki o gergin çizgi, zihninde kurguladığı ihtimallerle daha da derinleşmişti.
"Burada biraz soluklanmalıyız," dedi Şiyar, gözlerini bir an olsun karanlık koridordan ayırmadan. Ses tonu, dışarıdaki fırtınanın aksine inanılmaz derecede sakindi; ama bu sakinlik, her an patlamaya hazır bir fırtınanın habercisiydi.
Tünelin kenarındaki taşlık bir çıkıntıya oturdular. Aslı, ellerini birbirine sürterek ısınmaya çalışırken gözlerini Şiyar'a çevirdi. Karanlığın içinde bile o adamın yüz hatlarındaki kararlılığı ve çabayı net bir şekilde görebiliyordu. Buraya kadar birlikte gelmişlerdi, her adımda biraz daha birbirlerinin sığınağı olmuşlardı.
"Şiyar..." dedi Aslı, sesi tünelin duvarlarında hafifçe yankılanarak. "O evde bıraktığımız defteri... Yanımıza alabilirdim, acele ettim ama..."
Şiyar başını hafifçe salladı ve elini uzatıp Aslı’nın buz tutmuş parmaklarının üzerine koydu. Sıcaklığı, o dondurucu ortamda içini ısıtan tek şeydi.
"Bıraktığın şey sadece kağıt parçası değil, Aslı," dedi Şiyar, gözlerinin derinliklerindeki o yumuşak parıltıyla. "Biz o evden sadece kaçmadık; arkamızda geçmişin korkularını bıraktık. Defterdeki kelimeler zihnimizde olduğu sürece, kimse onları bizden alamaz."
Tam o sırada, tünelin derinliklerinden –daha önce geldikleri yönün tam tersi istikametten– hafif, metalik bir sürtünme sesi duyuldu. İkisi de anında sessizliğe gömüldü. Şiyar tek bir hareketle Aslı’yı arkasına alırken, el fenerini söndürdü ve belindeki silahın emniyetini sessizce açtı.
Tünelde yalnız değillerdi. Ya da bu maden, bildikleri gibi tek bir çıkışa sahip toplayıcı bir yol değildi.
Şiyar, fısıltıyla konuştu: "Kıpırdama."
El fenerinin sarımsı ışığı, maden tünelinin nemli duvarlarında titrek gölgeler oluştururken, tünelin derinliklerinden gelen su damlalarının sesi sessizliği deliyordu. Dışarıdaki acımasız soğuk burada yerini ağır, toprağa ve zamana yenik düşmüş küflü bir havaya bırakmıştı.
Aslı, çantasının askısını omzuna daha sıkı sararak Şiyar’ın hemen arkasından yürüyordu. Adımları beton zemin üzerinde yankılanmasın diye parmak uçlarına basmaya özen gösteriyordu.
Şiyar durdu. El fenerini ileriye doğru uzatıp tünelin daha geniş bir koridora açılan noktasına odaklandı. Yüzündeki o gergin çizgi, zihninde kurguladığı ihtimallerle daha da derinleşmişti.
"Burada biraz soluklanmalıyız," dedi Şiyar, gözlerini bir an olsun karanlık koridordan ayırmadan. Ses tonu, dışarıdaki fırtınanın aksine inanılmaz derecede sakindi; ama bu sakinlik, her an patlamaya hazır bir fırtınanın habercisiydi.
Tünelin kenarındaki taşlık bir çıkıntıya oturdular. Aslı, ellerini birbirine sürterek ısınmaya çalışırken gözlerini Şiyar'a çevirdi. Karanlığın içinde bile o adamın yüz hatlarındaki kararlılığı ve çabayı net bir şekilde görebiliyordu. Buraya kadar birlikte gelmişlerdi, her adımda biraz daha birbirlerinin sığınağı olmuşlardı.
"Şiyar..." dedi Aslı, sesi tünelin duvarlarında hafifçe yankılanarak. "O evde bıraktığımız defteri... Yanımıza alabilirdim, acele ettim ama..."
Şiyar başını hafifçe salladı ve elini uzatıp Aslı’nın buz tutmuş parmaklarının üzerine koydu. Sıcaklığı, o dondurucu ortamda içini ısıtan tek şeydi.
"Bıraktığın şey sadece kağıt parçası değil, Aslı," dedi Şiyar, gözlerinin derinliklerindeki o yumuşak parıltıyla. "Biz o evden sadece kaçmadık; arkamızda geçmişin korkularını bıraktık. Defterdeki kelimeler zihnimizde olduğu sürece, kimse onları bizden alamaz."
Tam o sırada, tünelin derinliklerinden –daha önce geldikleri yönün tam tersi istikametten– hafif, metalik bir sürtünme sesi duyuldu. İkisi de anında sessizliğe gömüldü. Şiyar tek bir hareketle Aslı’yı arkasına alırken, el fenerini söndürdü ve belindeki silahın emniyetini sessizce açtı.
Tünelde yalnız değillerdi. Ya da bu maden, bildikleri gibi tek bir çıkışa sahip toplayıcı bir yol değildi.
Şiyar, fısıltıyla konuştu: "Kıpırdama."
Bölüm etkileşimi
