Kırık zamanların gölgesinde kitap kapağı

15. bölüm / 19

15. Bölüm. Yarınların Sesizliği

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 19Şu an: 15. Bölüm. Yarınların Sesizliği

Şömineden yayılan sıcak turuncu ışık, odanın ahşap duvarlarında dans ederken, dışarıdaki dağ rüzgarının sesi yavaş yavaş dinmeye başlamıştı. Şiyar ve Aslı, şöminenin hemen önüne serilmiş yumuşak halının üzerine oturmuş, ellerindeki sıcak içecekleri yudumluyorlardı. Omuz omuza vermişlerdi; aralarındaki bu sessizlik, günlerdir kurdukları binlerce kelimeden çok daha fazlasını anlatıyordu.
Aslı, başını hafifçe Şiyar’ın omzuna yaslamış, alevlerin içinde adeta kaybolmuş gibiydi. İçindeki o huzursuzluk yerini yavaş yavaş derin bir güvene bırakmıştı.
"Şiyar..." diye fısıldadı Aslı, gözlerini alevlerden alıp yanağını Şiyar'ın omzuna biraz daha yaslayarak. "Hiç düşündün mü, bu karanlık bittiğinde ilk olarak nereye gideceğiz? Bu koşturmaca, arkamızda bırakmaya çalıştığımız o sırlar tamamen bittiğinde..."
Şiyar, sol elini uzatıp Aslı'nın parmaklarını kendi ellerinin arasında nazikçe sıkılaştırdı. Bir süre sessiz kaldı, geleceğin o belirsiz ama bir o kadar da umut dolu tablosunu gözlerinin önünde canlandırmaya çalıştı.
"Düşündüm..." dedi Şiyar, sesi odanın içinde huzurlu bir melodi gibi yankılandı. "Buradan çok uzakta, denizin sesinden başka hiçbir gürültünün olmadığı küçük bir kasaba var. Taş evleri, daracık ama huzurlu sokakları olan... Sabahları dalga sesleriyle uyanacağımız, akşamları ise kahvelerimizi alıp sadece gün batımını izleyeceğimiz bir yer."
Aslı’nın yüzünde istemsiz ama kalpten gelen tatlı bir gülümseme belirdi. Gözlerini kapatıp Şiyar’ın anlattığı o tabloyu hayal etti; arkalarında hiçbir tehlikenin, hiçbir haritanın ve korkunun olmadığı, sadece ikisinin var olduğu bir dünya...
"Orada," diye devam etti Aslı, hayaline ortak olarak, "benim için sadece bir pencere kenarı olsun yeter. Saksılarda çiçekler yetiştireyim, sen de bahçede o hep hayalini kurduğun ahşap masayı yaparsın. Akşamları rüzgar eserken bana yazdığın o hikayeleri okursun."
Şiyar yumuşakça gülmsedi, başını eğip Aslı’nın saçlarına nazikçe bir öpücük kondurdu. "Sadece hikayeler değil Aslı," dedi fısıltıyla. "Geri kalan her ömrümüzü, tek bir satırını bile korkmadan yaşayacağımız gerçek bir hikayeye dönüştüreceğiz."
Aslı başını kaldırıp Şiyar'a baktı. Gözlerinde biriken o parlak ışık, dışarıdaki gecenin karanlığını tamamen silip süpürmeye yetmişti. Yavaşça ona doğru yaklaştı ve dış dünyadaki tüm fırtınaları unutturan o masum, sıcak dudak buluşmasıyla birbirlerine verdikleri sözü mühürlediler.
Şimdi dışarıda dünya ne kadar gürültülü olursa olsun, onlar kendi sığınaklarında geleceğin en güzel düşünü kuruyorlardı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…