6.BÖLÜM

Sakinleşmek ve odaklanmak için derince nefes aldım, tam Elflerden biri saldırıya geçecekti ki uzun boylu ve yeşil saçlı olan Elf;
- Bekle Zane.
Neden durdurmuştu ki benden tarafta olacak hâli yok ya.
- Ona zarar vermeden götürmeliyiz unuttunmu o bir ganimet.
Zarar vermeden mi? Neredeyse kahkağa atıcaktım benimle savaşmadan beni anca rüyalarında götürürlerdi.
Kafamı kaldırdım ve ciddi bir şekilde Elf'e baktım;
- Arkadaşım nerede?
Elf sanki dalga geçiyormuşçasına gülümsedi;
- Şu küçük çılgın şey mi? az önce onu çözmemiz için yalvarıyordu sanırım biraz canını yaktık.
Nivara... Onu mu almışlardı beni tehtit etmek için olamaz.
- Sana neden inanayım ki?
Elf arkasını döndü ve eliyle işaret verdi bir kaç saniye sonra iki elf Nivarayı kollarından tutarak sürüklüyordu Nivara...
Onu bileklerinden sıkıca bağlamışlardı ve ayakta duramıyordu gözlerini zar zor açıyor sanki bana bir şey anlatmaya çalışıyordu...
- Ne istiyorsun?
Kadın Elf gerçekten yüksek bir sesle kahkağa atmaya başladı sonra bana döndü ve sırıttı;
- Seni.
- Önce onu bırakın.
Tabiki onlara teslim olmayacaktım Nivarayı bıraktıkları gibi onunda alıp kaçacaktım umarım Nivara en azından yürüyebiliyordur.
- Kızı bırakın.
Nerdeyse ağzım açık bakacaktım, beni almak için bu kadar gönüllü olduklarını bilmiyordum yinede tetikte beklemeye devam ettim.
Elflerden biri Nivarayı çözdü ve Nivarayı yavaşça yanıma kadar getirdi tam Nivarayı tutacaktım ki Elf kılıcıyla üzerime atıldı, elimdeki hançerle kılıcını savuşturdum, Elf yeniden bir atak yapacaktı ki hızlıca sağa doğru geçerek hançerimi Elf'in tam kalbine sapladım.
Gerçekten çok kolaydı kılıcı düşündüğümden de kötü kullanıyorlardı.
Nivarayı zarar görmemesi için yanıma çektim hiç kendini savunabilecek gibi durmuyordu. Kadın Elf'in bana saldırmasıyla beraber geri çekildim ve onun öne düşmesini fırsat bilerek tam ayağına bir tekme atarak dengesini kaybetmesini sağladım sonra hançerimi kasıklarına doğru savurdum, Elf kesiğin acısıyla yalpalayınca hançerimi sırtına saplayacaktım.
Saplayamadım...
Neden sırtım bu kadar çok acıyordu? acının etkisiyle dengemi kaybettin ve iki adım geriledim
Arkama biri mi geçmişti?
Hayır bu imkansızdı eğer biri geçseydi bunu fark ederdim fark etmesemde Nivara beni uyarırdı.
Dengemi kaybettiğim için kadın Elf bunu fırsat bilerek tekrar saldırıya geçti sırtım acımasınsa rağmen kadın Elf'i kolayca yere serdim ve arkamı döndüm arkamda kimse yoktu tekrar önümü döneceğim sırada sol tarafımdan kafama sert bir yumruk yedim.
Hadi ama Elfler görünmez olamıyorlardı değilmi?
Hızlıca sola döndüm ve hançerimi savurdum ama son anda durdum.
Neden solumda sadece Nivara vardı?
Tamam sanırım Elfler gerçekten görünmez olabiliyorlarmış...
Nivara gülümsedi, ne oluyordu bu kıza?
Tekrardan önüme döndüm kalan son Elf'e saldıracağım sırada tekrardan bir yumruk daha yedim.
Bekle ne?
Nivara bana vurmuşmuydu? Hayır,hayır eminimki beni düşman zannetti.
İki sefermi?
Şaşkın bir yüz ifadesiyle sola döndüm ve Nivaraya baktım ağzıma gelen metalik tat midenin bulanmasına neden oldu büyük ihtimalle dudağım patlamıştı ama şuan bu pekde umrumda değildi.
- Nivara?
Sesim soru sorar gibi çıkmıştı. Nivara deli gibi gülmeye başladı, anlam veremiyordum bu kıza kafa yapacak bir şey mi verdiler acaba...
- Gerçekten salaksın Niss.
Bekle neden salak olacakmışım ki?
- Ne?
Kadın Elf konuşmaya başladı;
- Ona durumu açıkla Nivara, Galen'e onu akıl sağlığını kaybetmiş şekilde götürmek istemiyorum.
Neden bahsediyordu bu kadın? ve neden Nivarayla dostmuş gibi konuşuyordu?
Nivara tekrardan gülümseyerek konuşmaya başladı.
- Seni zeki sanardım Niss eğer bu kadar salak olduğunu bilseydim ihannetimi gizlemek için bu kadar uğraşmazdım.
İhanetmi? Kim Nivara'mı? Hayır bu bir şaka olmalıdı.
- Saçmalama Nivara seni tehtitmi ettiler yoksa ?
Evet onu tehtit etmişlerdi Nivara isteseydi bana bu zamana kadar bir çok kez ihanet edebilirdi Nivara ihanet etmez.
- Sana şöyle anlatıyım Niss. Biz neden bu göreve çıktık?
Ne? Bu ne biçim bir soruydu böyle. Şuan soru cevap yapmanın sırası değildi ki.
Düşündüm, Nivara'nın aklımdaki planı anlamaya çalıştım onun her zaman bir planı olurdu. Bu yüzden soruya cevap vermem gerekiyordu.
- Elza'nın katilini bulmak için.
Nivara tekrar yüksek sesli bir şekilde kahkağa attı bu sefer ona diğer Elflerde katıldı.
Sonra Nivara durdu ve bana baktı;
- Sen, Elza, Drawen hepiniz aynı malsınız hiçbiriniz anlamadınız dimi?
Neyi anlamam gerekiyordu? Eğer Nivara biraz daha böyle şifreli konuşursa elimdeki hançeri kalbime saplayacaktım.
- Akira ile aramızda olanları bile fark etmediniz, her gün Akirayla konuşmam sizce hiç şüpheli değilmiydi Niss? Seni zeki zannederdim ama yanılmışım sen aptalın tekisin Niss.
Gerçekten hiçbir şey anlamıyordum eğer Nivara biraz daha böyle şeyler saçmalamaya devam ederse cidden çığlık atıcaktım.
- Niss hâlâ anlamadın dimi?
Günlerdir aradığın kişi, Elza'nın katili benim...
Geriye doğru bir adım attım sonra bir kere daha ve bir kere daha dizlerim kendi ağırlığımı taşıyamadı ve beni yere bıraktı, nefes almak için kendimi zorladım ama olmadı.
Sanırım ellerimi bağlıyorlardı, emin değilim çünkü Nivaradan başka hiçbir yere bakmıyordum...
2 yıl önce
Güneşin batımını çok severdi Nivara bu yüzden bu gün doğum günü olduğu için buraya gelmiştik, burada bir göl vardı güneşin batışı imparatorlukta en iyi burada izleniyordu.
Nivaraya hediyesinin vermek için atıma doğru yürüdüm çantamıda alıp Nivara'nın yanna geldim, ona kabzasında ay taşı olan bir kılıç almıştım, Nivara kılıç kullanmakta oldukça iyiydi ve kılıcıda aşınmaya başlamıştı.
- İşte hediyen Nivara mutlu yıllar.
Nivara bana gülümseyerek elimdeki paketi aldı ve sabırsızca açtı kılıcı görünce gözleri ışıldadı.
- Niss gerçekten çok teşekkür ederim bunu hiç yanımdan ayırmayacağım.
Günümüz
Nivara elini sağ tarafına doğru uzattı ve kılıcını çekti sonra boğazımda bir soğukluk hissettim " kalk " dedi bana yada belki de demedi bilmiyorum aslında boğazıma kılıç tutmasına gerek yoktu.
Zaten sırtımdan bıçaklanmıştım...