6.Bölüm|TAŞKÖPRÜ'DEKİ KADER ANI

Saatler geçmek bilmedi. İso arabasına binip Taşköprü’ye vardığında rüzgar sert esiyordu. Az sonra karşıdan bir araba ışığı göründü. Fadime inip İso’nun karşısına dikildi.
"Fırtınacuk! Beni buraya niye çağırdın?"
İso’nun sesi daha önce hiç duymadığı kadar sert ve kararlıydı. "Eğer dediğimi yapmazsan, senin en değerli parçanı, Eleni’yi elinden alırım Fadime."
Fadime’nin gözleri yuvalarından fırlayacak gibi oldu. "Ne saçmalıyorsun sen!" diyerek tokat atmak için elini kaldırdı ama İso bu sefer bileğini havada yakaladı.
"Bu sefer değil Fadime Koçari! Karar senin."
Fadime dişlerinin arasından konuştu: "Ne istiyorsun benden?"
"Benimle evlenmeni!"
Fadime kahkaha atacak gibi oldu ama İso’nun gözlerindeki o karanlık ciddiyeti görünce sustu. İso olanları, amcasının tehdidini ve çıkmazlarını anlattı. Fadime dehşet içindeydi. "Yani abin için Eleni ve beni mi tehdit ediyorsun?"
Dakikalarca tartıştılar, bağırdılar, Karadeniz’in hırçın sesine seslerini kattılar. Ama sonunda Fadime, sevdiklerini korumak için boyun eğmek zorunda kaldı.
"Kimliğini ver," dedi İso soğukça. Fadime titreyen elleriyle çantasından kimliğini çıkarıp uzattı. "Abim evlendiğimiz gün seni yaşatmayacak zaten, bunu biliyorsun değil mi?"
"İnandıracaksın," dedi İso. "Yoksa..."
"Tamam!" diye bağırdı Fadime. "Tamam, o kelimeyi söyleme artık!"
El ele tutuşup Koçari Konağı’na doğru yürüdüler. Kapıyı Adil açtı. Karşısında düşman ailenin oğlunu ve kardeşini el ele görünce beyninden vurulmuşa döndü.
"Hayırdır! Ne oluyor burada?"