5.Bölüm|SİLAHIN GÖLGESİNDEKİ YEMİN

Fadime taburcu olduktan sonra kızlar eve geçti. Fadime, abisi Adil’e sarılıp hasret giderirken, Fırtına Konağı’nda hava çok daha ağırdı. İso ve Oruç kapıdan içeri girdiklerinde karşılarında amcaları Şerif’i buldular.
İso şaşkınlıkla duraksadı. "Hayırdır amca, burada ne işin var?"
Şerif, buz gibi bir ifadeyle masanın üzerindeki örtüyü kaldırdı. Belindeki silahı çıkarıp pat diye masanın üzerine koydu. "Çok daha hayırlı bir iş için gelmedim," dedi sesi yankılanarak.
Oruç silahı görünce donup kaldı. "Hayırdır amca, bu kimin silahı?"
"Senin silahın yeğenim," dedi Şerif, gözlerini Oruç’un üzerine dikerek.
"Sen benim silahımı ne zaman aldın?"
(Flashback)
Oruç sabah okul için hazırlanırken, aceleyle gömleğini giymiş ve ruhsatlı silahını komodinin üzerine bırakmıştı. İso ile aşağı inip evden çıkarken, Şerif sessizce odaya süzülmüş ve silahı cebine atmıştı.
(Flashback Sonu)
"Benim ne kadar akıllı yeğenim var..." dedi Şerif, yavaşça ayağa kalkarak. "Evet, oradan aldım. Ve eğer şimdi benim dediğimi yapmazsanız, bu silahla birini öldürür suçu senin üzerine yıkarım!"
İso öfkeyle amcasının üzerine yürüdü. "Ne diyorsun sen amca! Ne istiyorsun bizden?"
Şerif, sinsi bir gülüşle planını açıkladı: "Eğer o Koçari kızıyla, Fadime’yle evlenmezsen... Oruç hapsi boylar. Koçeriler benim en değerli şeyimi, itibarımı aldı. Şimdi onların kalbine en büyük acıyı vereceğim. O kızı bu eve gelin getireceksiniz, onu kendi çöplüğümüzde bitireceğiz!"
Oruç çaresizce İso’ya baktı. "Hayır, bunu yapamazsın..."
Ama Şerif kararlıydı. İso ve Oruç saatlerce tartıştı ama amcalarının geri adım atmayacağını anladılar. İso, kardeşini kurtarmak için o karanlık kararı verdi. Telefonunu çıkarıp Fadime’ye o kısa ama zehirli mesajı attı:
"Saat 21:00, Taşköprü’de ol."