1. Bölüm: Patlama

Teoman her zamanki gibi Aras'la dalga geçmek için yer arıyordu. Çiy Burger Kafede çalıştığını öğrenince tekneye bir şeyler sipariş etti. Bir süre sonra "Kimse yok mu? Sipariş getirdim" diye bir ses geldi. Elindeki kumanda ile ışıkları açtı.
Teoman: Ooo... Aras ABİM gelmiş!
Aras: Lan bas git benim asabımı bozma. (Yemeği koyar ve arkasını dönüp tam gidecekken)
Teoman: Gel bir yemek yiyelim beraber?
Aras: Kalsın.
Teoman: Sen o şaka mevzusundan dolayı mı böyle davranıyorsun?
Aras: Demir gibi davranıp benimle oynadın Allah’ın cezası!
Teoman: Ama kabul et komikti! Ayrıca benim sayemde buradasın. O şakaya teşekkür etmen lazım.
Aras: Ben çocukluğumdan beri kardeşimi arıyorum ve çok fazla şey yaşadım. Bir sürü insan bana bir sürü şey yaptı ama hiçbiri senin yaptığın kadar büyük bir kötülük yapmadı.
Teoman: Yapma, şımartıyorsun beni!
Aras: Ama memnunum. İyi ki gerçek değilde şakaymış. İyi ki benim kardeşim sen değilmişsin.
Teoman’ın yüzündeki sırıtış soldu.
Teoman: Öyle mi?
Aras: Eğer o sen olsaydın, eğer Demir sen olsaydın arkama bakmadan dönüp giderdim.
Aras tekrar arkasını dönüp teknenin çıkışına doğru birkaç adım atar ama Teoman’ın arkasından söylediği sözler onu yere çivi gibi sabitler.
Teoman: 5 yaşındaki çocuk, abime gideceğim diyerek çantasını alıp evden kaçtı.
Aras Teoman'a doğru döndüğünde Teoman'ın yüzünde piç sırıtışıyla elinde gazete tuttuğunu görür.
Teoman: Ben sana bugün gazete okuyalım demiştim. Sorulan her soruya, “Abime gideceğim.” Diyerek cevap veren çocuğun gözyaşları, yürekleri parçalarken çevredekilerin durumu polise bildirmesi sayesinde aileye ulaşıldı.
Aras:(telaşla) Demir...
Aras öne atılır fakat Teoman cebinden çakmak çıkarıp gazeteye doğru tutar.
Teoman: Yaklaşma yakarım!
Aras:(telaşla) Lütfen... lütfen yapma o gazete benim bulabileceğim en büyük ipucu bana ver onu. Bak ne istiyorsan yaparım okulda karşına çıkmam seninle muhatap olmam yeter ki bana ver onu.
Teoman: Hmm... o zaman şansımı iyi değerlendireyim.
Aras'ın getirdiği sipariş yemekten biraz alır ve yere atar
Teoman: Dizlerinin üzerine çök ve ye onu. Tabii istersen arada havlayadabilirsin.
Aras çevik bir şekilde öne doğru atılır ve gazeteyi almaya çalışır ama başaramaz.
Teoman: Yaklaşma yakarım diyorum!
Aras: Tamam tamam...
Teoman: Ye onu!
Aras:...
Teoman: Aras Beş!
Aras:...
Teoman: Aras Dört!
Aras bir gazeteye bir yerdeki yemeğe bakıyordur.
Teoman: Aras Üç!...Aras İki!... Aras Bir!
Teoman Çakmağın ateşini tam açtığı anda... BAMM!💥
Bir anda bir patlama oldu ve Aras öne doğru, Teoman ise arkaya yani patlamanın olduğu kısma doğru attı kendini. Tekne alevler içerisinde kalmıştı. Gazete Aras'a doğru savrulmuştu. Aras yerde sürünerek gazetenin yanına gitti ve okudu. Demir'in fotoğrafında Demir küçük bir köprüdeydi.
Teoman da yerde sürünerek ileriye doğru geldi. Aralarında teknenin yıkılan parçaları barikat gibiydi fakat oldukları yerdeki kocaman boşluktan birbirlerini görebiliyorlardı. Fakat Teoman Aras'a değil geçmişine bakıyordu. Zihninde yanan küçük bir ev belirdi. "Abi! Abimi istiyorum..." Her taraf duman içindeydi. "Abimi getirin bana..." Ve o toz dumanın, yanan evin içerisinde küçük bir çocuk... geriye doğru adımlar ata ata iyice odanın içine doğru gidiyor, yangından kaçıyordu. "Abi!" Etraf yavaş yavaş kararmaya başladı. Teoman bilinci açık kalmaya çalışsa da yapamadı. Etraf iyice karanlığa büründüğündüğünde başı yere düştü. Görüntü gitmişti. Fakat sesler geliyordu.
"Teoman! Teoman bilincin açık kalmaya çalış!"
"Abi! Abi nerdesin?..."