6. Bölüm

Gecenin hafif serinliği, okul bahçesindeki ışıkların ve hafif müziğin altında kaybolmuştu.
Renkli süslemeler ve yumuşak melodiler eşliğinde, genç kalpler çarpıyordu.
Ama hepsi sessizdi. Bekliyordu.

Ayşe, pembe elbisesiyle, neşeli ama içinde buruk bir heyecanla etrafa bakıyordu.
Hamza hâlâ farkında değildi.
Hâlâ arkadaşlarıyla şakalaşıyor, dans etmeyeceğini söylüyordu.
Ama Ayşe umutluydu:
"Belki gelir, belki bir an göz göze geliriz..."

Asude, beyaz elbisesiyle bahçede bir köşede duruyordu.
Sade ve narin görüntüsüyle dikkat çekiyordu ama gözleri tek birini arıyordu: Batu.
Batu onu görmüştü.
Bakışları birleşti, ama hiçbir adım gelmedi.
Batu öylece durdu.
Yine hiçbir şey demedi.

O sırada Poyraz, Asude’ye doğru adım attı.
"Asude," dedi cesurca,
"Benimle dansa gelir misin?"

Asude’nin kalbi aniden sıkıştı. Cevap vermeye hazırlanırken...
Cenker ortaya çıktı.
Koyu gri gömleği, biraz heyecanlı bakışları ve gergin elleriyle Asude’nin önüne geldi.
"Asude," dedi, sesi neredeyse fısıltı gibi.
"Benimle dans eder misin?"

İki kişi.
İkisi de Asude’yi isteyen.
Ama Asude’nin kalbi ne Poyraz’a, ne Cenker’e aitti.
O, Batu’ya baktı.
Batu... hâlâ uzaktan izliyordu.
Sadece izliyordu.

Asude, derin bir nefes aldı.
Kalabalığa baktı, sonra yavaşça geri çekildi.
"Güzel düşünceniz için teşekkür ederim," dedi nazikçe.
"Ama... dans etmeyeceğim."

Poyraz biraz şaşırdı. Cenker ise hayal kırıklığıyla başını eğdi.
Ama Asude'nin bakışlarında kibarlık ve kararlılık vardı.
Kendi kalbini koruyordu.
Henüz kimseye vermeyecekti.

Bir başka köşede, Ayşe, Hamza’nın bakışlarını fark etti.
İlk kez...
Hamza göz göze geldi onunla.
Ve gülümsedi.
Ayşe’nin kalbi bir an durdu sanki.