2. bölüm · Kimin Kalbi Kimde
2. Bölüm
Okulun koridorları, öğle teneffüsünde canlı bir kalabalıkla dolup taşıyordu. Öğrenciler sohbet ediyor, gülüyor, ufak gruplar halinde etrafı renklendiriyordu. Ancak Ayşe ile Asude için zaman sanki yavaşlamıştı. İki kız, okulun arka bahçesinde, biraz tenhaydı orası, sessizce oturuyor ve gözlerini sık sık uzaklarda, 11. sınıflardan Batu ile Hamza’nın olduğu yöne kaydırıyordu.
Batu, arkadaşlarıyla samimi bir sohbetin içindeydi. Yüzünde her zamanki sakin ve düşünceli ifadesi vardı, ama gözlerinin köşesinden etrafı dikkatle süzüyordu. Hamza ise biraz daha farklıydı; esprili tavrının arkasında gizlenen düşünceli bakışları, Ayşe’nin dikkatini çekiyordu. Ayşe, Hamza’nın o anlarını izlerken kalbinde bir sıcaklık hissediyor, duygularını saklamaya çalışıyordu.
Asude’nin ise kalbi karışıktı. Batu’ya karşı hissettiklerini kolay kolay açamıyor, sessizliğin içinde kendi dünyasında yaşıyordu. Ancak, Batu’nun ona baktığı birkaç an, Asude’nin içindeki duyguları daha da derinleştiriyordu.
Tam o sırada, Batu ve Hamza da Ayşe ile Asude’nin kendilerini izlediğini fark etti. Hamza, kaşlarını hafifçe çatarak “Yine bizi izliyorlar,” dedi gülümseyerek. Batu ise esprili bir şekilde, “Bence bizimle ilgili bir plan yapıyorlar,” dedi.
Bu küçük an, aralarındaki dostluğu daha da güçlendirmişti. Onlar için bu bakışmalar, gençliğin masum ve heyecan dolu oyunlarından başka bir şey değildi.
Diğer yanda, 9. sınıf öğrencileri kendi dünyalarında hayatlarına devam ediyordu. Cenker, Asude’ye gizliden gizliye hayranlık besliyordu. Ona bakarken yüzünde hafif bir utangaçlık ve heyecan vardı. Osman, İlay’a olan duygularını açmıştı ancak reddedilmenin etkisiyle biraz içine kapanmıştı. Yağız, uzaklarda yaşayan Lydia ile yaptığı mesajlaşmalarda mutluluğu bulmaya çalışıyordu ancak bunu kimseyle paylaşmak istemiyordu. İhsan ve Mert ise bu karmaşanın biraz dışında kalmaya çalışıyor, arkadaşlarına destek oluyordu.
Gün ilerlerken, genç kalpler birbirine daha da yakınlaşıyor, ama kimse duygularını tam anlamıyla ifade edemiyordu. Herkes kendi içinde bir sır taşıyor, yaşadıkları bu özel anların farkında olmadan, gelecek için umutla doluyordu.
