4. Bölüm

“Sonumuz sandığım şey, başlangıcımızmış.”

Kerem'e, Murat'ın beni artık her yerde aradığını öğrenince onunda yüzü bir anda düşmüştü. Benim korktuğumu o da anlamıştı. Kerem'i içeriye davet ettim ve ikimiz salona geçip konuşmaya başladık.
“Aşiretime haber salıcam. En kısa zamanda burayı koruma altına alırım. Buraya gelmeye kalkışırsa onu mahvederiz.”
“Kerem , ben bunu isteyemem. Bu bir savaş olmamalı.”
“Tamam senin dediğin olsun Ela ama burayı ve senin güvenliğin için koruma altına almak istiyorum. Ayrıca işine giderken bile adamlarım senin yanında olsun. İtiraz edersen bozuşuruz.”
Kerem'in bu yaptığına karşı çıkamamıştım. Mecbur kabul ettim. Biraz daha konuştuktan sonra Kerem evine gitmişti. Bende bugün işe gitmeyip Ceyda'ya telefon açıp bugün işe gelemeyeceğimi söylemiştim.

Saat on ikiye kadar evimde oturmuştum. Yeni aldığım üç kitabı bitirmiştim. Üç kitabı bitirince canım sıkılmaya başladı. Evin içinde boş boş dolanmaya başladığım sırada telefonuma bir mesaj bildirimi geldi. Elime alıp gelen mesaja baktım. Mesaj Kerem'dendi. Hemen mesajı açıp okumaya başladım.

Kerem: Bugün işe gitmediğini biliyorum ve evin içinde oturmaktan sıkılmışsındır. Evinin önünde bir araç var ve sakın korkma. O araç benim aşiretimden. Üzerini değiştir ve o araca bin. O araç seni benim şirketime getirecek. Şirkete geldiğinde danışmandaki kadına adını ve soyadını söylersen hemen seni yanıma getiricek. Yanıma geldiğinde biraz konuşup işlerimi hallettiğimde beraber çıkıp bir yerlere gidicez. Merak etme kötü bir yere gitmicez. Hadi şimdi üzerini değiştir. Seni bekliyor olucam.

Kerem'in attığı mesajı okuyunca oturduğum koltuktan kalktım ve dışarıya baktım. Kerem'in yazdığı mesajda ki gibi beni dışarda siyah bir araba bekliyordu. Bende daha fazla oyalanmamak için hazırlanmak adına odaya gittim. Odama girdiğimde üzerime bir kırmızı mini bir elbise giydim. Saçımı düzleştirdim ve yüzüme hafif bir makyaj yapmıştım. Ama üzerime baktığımda bu çok uçuk olduğunu fark ettim ve üzerimi değiştirdim tekrardan. Üzerime siyah pantolon, siyah buluz ve ona göre tekrar bir makyaj yaptım. Artık hazırdım. Odamdan çıktım ve kapıya doğru gittim. Dışarıya çıktım ve Kerem'in dediği arabaya bindim, yola çıktık.

Yol boyunca canım sıkılmasın diye şarkı açıcağım sırada arabanın radyosundan bir şarkı çalmaya başladı. Kolpa grubundan Beni Aşka İnandır şarkısı çalmaya başladı. O şarkıyı duyduğumda yüzüm gülmeye başladı ve hafiften mırıldanarak o şarkıyı söylemeye başladım.

Artık Kerem'in bulunduğu şirketin önüne gelmiştik. Şirket o kadar büyüktü ki hayran kaldım. Arabadan inmeden önce şoföre teşekkür edip öyle inmiştim. Şirketin içerisine doğru yürüdüm ve içeriye girdim. Beni bir danışmanlık karşıladı.
“Buyrun kime baktınız?”
“Ben Ela Yılmaz.”
“Buyrun Ela Hanım. Kerem Bey sizi bekliyor.”
Danışmanlıktaki kadın yerinden kalktı ve bana yolu göstermeye başladı. Bir koridorda yürüdükten sonra asansöre bindik ve yedinci katına çıktık. Yedinci kat son kattı.
Yedinci kata geldiğimizde asansör durdu ve kapı açılıp indik. Uzun bir koridor yürümeye devam ederken koridorun en sonuna vardık. Kapı tıklatılıp içeriye ilk önce o girdi.
“Kerem Bey, Ela Hanım geldi.”
“Tamam içeriye al.”
İçeriye girer girmez Kerem yüzünde kocaman gülümsemesiyle yanıma geldi.
“Hoşgeldin Ela.”
“Hoşbuldum.”
Kerem'in ofisine göz gezdirmeye başladım. Bu kadar büyük bir yerde en son katında olmak ve böyle bir ofisin olması çok değişikti. Demek ki aşiret dediğin böyle her şeye sahip olabilmek gibi bir durumdu.
“Ofisimi beğendin galiba. İstersen burada sana bir yer ayarlayabilirim. Bir oda seçip psikiyatri doktorun yeridir diye yazdırabilirim.”
“Yok teşekkür ederim. Ben kendi hastanemde memnunum.”
“Böyle diyeceğini tahmin ettim ve o hastaneyi senin için aldım. Tapusu neyi herşeyi senin.”
“Ne?”
Kerem'in söylediklerine inanamıyordum. Ne demek benim için o hastaneyi almıştı? Bu nasıl gerçekleşmişti? Aklımda binlerce soru oluşmaya başladı. Kerem ise bunu fark etmiş olacaktı ki açıklamaya başladı.
“Sen bana çok açık oldun. Doğruları söyledin ve hiç yalan konuşmadın. Bunca zamandır ikimiz iyi bir arkadaş gibi olduk. Bu yüzden hem sana böyle bir hediye vermiş oldum hem hastanenin önüne, içine birkaç koruma yerleştirdim. Artık o hastanenin yeni sahibi sensin. İstediğin zaman hastaneye gidersin oradaki işlerle ve hastalarınla ilgilenirsin, istediğin zaman evden idare edebilirsin. Orası artık sana kalmış.”
“Kerem bunun için sana çok teşekkür ederim ama ben bunu kabul edemem. Olmaz öyle şey.”
“Eğer itiraz edersen külahları değişicez.”
“Ama…”
“Bunun aması maması yok Ela Hanım. İş bitmiştir.”
Kerem'in böyle bir şey yapacağı aklıma gelmemişti. Birkaç haftadır birbirimizi tanıyorduk ve bana böyle bir şey yapması çok gelmişti. Çalıştığım hastaneyi benim için almıştı ve bana hediye etmişti. Bunu gerçekten hiç beklemiyordum.

Birkaç dakika boyunca Kerem'in ofisinde durmuştum ve Kerem'in işinin bitmesini bekledim. İşi bittiğinde ise ikimiz beraber dışarıya çıkmıştık. İlk önce bir restauranta gittik ve birkaç yemek siparişi vermiştik. Yemeklerimiz gelene kadar da biraz sohbet edip birbirimizi daha da iyi tanımaya başladık.
Benim yüzüm hiç bu kadar iyi güldüğünü hatırlamıyordum. Kerem'le tanışınca gerçekten hayatım değişmişti. Yemeklerimiz geldiğinde bile sohbetimiz hız kesmeden devam ediyordu. Kerem'i dinlerken gülüyordum çünkü onun anlattıkları komikti. Ömrüm boyunca bu kadar çok güldüğümü hiç hatırlamıyordum.
Yemeklerimiz bittiğinde restaurantan çıkmıştık. Birkaç yer gezmiştik. İlk önce kitapçıya girmiştik ve benim okuyabileceğim ne kadar kitap varsa almıştık. Kitapların parasını ödeyip oradan ayrıldık. Kerem'in şoförlerinden birisine aldığım bütün kitapları teslim ettim ve o da arabaya yerleştirmeye başladı. Kerem'le beraber bu sefer benim için bir mağazaya girmiştik. Bunun için itiraz etmek istesemde Kerem itirazlarımı geri çeviriyordu.
Kerem benim nasıl giyindiğimi bildiği için ona göre bir şeyler seçmişti. Bana göre seçtiği bütün kıyafetleri almıştı ve oradan da ayrılmıştık.

Akşama kadar dolaştıktan sonra eve gelebilmiştik. Kerem'in adamları bugün aldığımız ne varsa hepsini evime taşıdılar. Taşıdıkları bütün eşyaları bir yere koymuşlardı ve hepsini yarın halledecektim. Kerem'i ise kahve içmeye davet ettim ama bunu yarına ertelemiştik. Bende itiraz edemiyordum malum.
Kerem kendi evine geçince bende kendi evimin içindeydim. Odama geçtim ve hemen bir duşa girdim. On dakika boyunca duş aldıktan sonra duştan çıktım ve odama döndüm. Üzerime pijamalarımı giydim, saçımı kuruttum ve yatağıma uzanıp yatıp uyudum. Bugün çok fazla yorulduğumdan hemen uyuya kalmıştım.