11. bölüm · Kendime Kaldım

İnsanları Oldukları Gibi Sevmek

Mehmet Can ÇEVİR

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 Herkes Gittiğinde 2 Kendime Kaldım 3 Bazı acılar konuşmaz 4 İnsan En Çok İçinde Kaybolur 5 Kırıldığımı Kimse Görmedi 6 Sessizce Eksildim 7 Bazı Vedalar Çok Önceden Başlar 8 Özlemek de Bir Yük 9 Bazı İnsanlar Hayatımıza Kalmak İçin Gelmez 10 Her Güven Sonsuza Kadar Sürmez 11 İnsanları Oldukları Gibi Sevmek 12 Birini Kaybetmek, Kendini Kaybetmek Değildir 13 Söylenmeyen Cümleler 14 Kendimi Affetmek 15 Yalnızlıkla Barışmak 16 Her Şey Eskisi Gibi Olmayacak 17 Yeniden Başlamak 18 Bu Kez Kendimde Kalacağım 19 En Çok Yakınlarımız Kırar Bizi 20 Bir Gün Gülerek Hatırlayacağım 21 Hayat bana kalsın

İnsanları değiştirmeye çalışmak yorucu.Bunu geç öğrendim.Birini seviyorsun ve onun daha farklı olmasını istiyorsun.Daha çok arasın.Daha çok ilgilensin.Daha çok anlasın.Daha az kırsın.Senin sevdiğin şekle dönüşsün.Sonra fark ediyorsun ki sevdiğin insanı değil, onun olmasını istediğin halini seviyorsun.Ben bunu yaptım.Bazı insanlarda kendi istediğim kişiyi aradım.Değişir sandım.Zamanla anlar sandım.Bir gün benim gibi düşünür sandım.Ama insan, değişmek istemiyorsa değişmiyor.Ne kadar seversen sev.Ne kadar anlatırsan anlat.Ne kadar beklersen bekle.İşte o zaman sevmenin başka bir tarafını öğrendim.Birini olduğu gibi sevmek, onun yaptığı her şeyi kabul etmek değildir.Onu değiştirmeye çalışmadan tanımaktır.Ve eğer sana iyi gelmiyorsa, onu olduğu gibi bırakıp gitmeyi bilmektir.Bu ayrımı yapmak önemli.Çünkü sevgi, insanın kendisini yok etmesi değildir.Birini sevmek için kendinden vazgeçmek zorunda değilsin.Artık biliyorum.Herkes benim istediğim gibi olmayacak.Ben de herkesin istediği gibi olmayacağım.Ve bu normal.Belki de gerçek sevgi, iki insanın birbirini değiştirmeden yan yana durabilmesidir.Olmuyorsa da birbirinin hayatından kavga etmeden çıkabilmek.Bazen sevmek kalmak değildir.Bazen sevmek, gitmesine izin vermektir.