5.Bölüm

Not; ders yoğunluğum nedeni ile uzun zamandır bölüm yayınlayamamıştım şimdi nihayetinde düzene sokmaya çalışacağım ve her hafta yeni bölüm atıcam düzenli olarak.

Kardelen'in anlatımı ile,

Arkamdan gelen tanıdık ses Rusça konuşmuştu. Arkamı dönünce gözüme çarpan ilk kişi koyu mavi gözlerin sahibi Drew'di, ardından onun önünde tekerlekli sandalyede oturan kadına döndü gözlerim Drew'e çok benzeyen beyaz tenli kadına.

Annemde arkasını dönünce anlık şok olmuştu normaldi kadın hiç normal bir gün yaşayamadığı için tek normal olan şeyde tepkileriydi. Ama annemden hiç beklemediğim bir tepki duydum.

"Ayla KARACA sen misin? Nefes ben hatırladın mı liseden arkadaşın?"

NE. Yani annem ve Drew'in annesi birbirlerini tanıyor muydu? Ben şok içinde etrafa bakarken isminin galiba Ayla olduğunu düşündüğüm kadın konuştu.

"Nefes merhaba hatırlamaz olur muyum canım arkadaşım Seni çok özlemişim."

Ardından annem Ayla teyzenin yanına gitti ve sarıldı.

"Oğlum sen Nefes'i nerden buldun?"
"Kızım ya sen Ayla'yı nerden buldun?"

Drew ile ikimiz aynı sorular karşısında şaşkınca birbirimize bakarken Drew durumu anlamış olucak ki konuşmaya başladı.

"Biz aslında birbirimizi bulduk sizleri değil"

"Evet annecim Drew haklı biz birbiri-"

Drew'in yanına gittim ve fısıltı ile

"Ne diyorsun sen be."

"Sadece bana ayak uydur gerisini boşver."

Ağzımdan ufak bir küfür çıkmış olacaktı ki sabrım daha taşmadığı için çıkmadı. Ardından annemlere dönüp cümlemi tamamladım.

"Evet biz birbirimizi bulduk."

Ayla teyze ve annem bize şaşırırken annem çok makul bir soru yöneltti.

"Sevgili misiniz yani?"

Ben"Hayır" Drew"Evet"

İkimizin zıt cevaplarına açıklık getiren ise Drew oldu.

"Yani Evet sevgiliyiz ama siz izin verirseniz bir çift olacağız." dedi ve diz çöküp cebinden bir yüzük çıkardı. Ben anın şoku ile kendime gelmezken bizden yaklaşık 10 metre uzakta bizi izleyen bir silüet gördüm ve o an dudaklarımdan sadece net bir kelime çıktı o kelime ise belki hayatımı değiştirecek kelimeyi.

"Evet..."