2.BÖLÜM

Yazar'ın Anlatımı ile,

12 Kasım 2015

Tam 5 yıl olmuştu Nefes'in Umut'a güvenmeyip aldatıldığına dair kanıt toplamaya başlamasının üstünden 5 yıl geçmişti.Nefes bu sürede hem kocasından 1 ton azar yedi hem de çok severek evlendiği kocasının bu hale gelişini izledi.Umut hem karısını çok sevdiğini söyleyen bir koca hem de narsist bir pislikten farksızdır ama Nefes kurtulacaktı. Bugün boşanıcaklardı tam 2 yıl önce açılan dava hala devam ediyordu ama Nefes bu sefer kararlıydı çok nitelikli deliller toplamıştı bu zamana kadar ancak 2 kere uzaklaştırma cezası verdirebilmişti bu süreçte de Umut'u takip etmiş ve Helen'le bir sürü fotoğraf çekmişti.Bu fotoğraflarıda mahkemede kullanacaktı.

"Davalı Umut CANDAN, Davacı Nefes CANDAN"

Nefes yüzüne alaycı bir ifade kondurup Umut'a döndü

"Bugün o soyadından kurtulacağım"

"Soyadımdan kurtulman yetmez ben hep peşinde olacağım

Nefes umursamadan mahkeme salonuna girdi. Kızını annesine bırakmıştı o yüzden içi rahattı.

" Siz Nefes CANDAN eşinizin sizi aldattığını söyleyip boşanmak istemişsiniz 2 yıl öncede dava açılmış ve delil yetersizliği nedeniyle ertelenmiş.Evet davacı tarafı dinliyoruz"

Dava uzun sürer ama nihayet kazanan Nefes olur .

"Taraflar dinlendi davacı tarafın delilleri yeterli bulundu ve geçmiş davalarıda incelendi. Karar."

Herkes o an ayağa kalktı ve hakimi dinlemeye başladı.

"Nefes CANDAN'ın delillerinin doğruluğu anlaşılmış ve Mersin Aile mahkemesi tarafınca boşanmanız doğru bulunmuştur."

Nefes gururla gülümseyip Umut'a döndü ve sinsice gülümsedi.

"Ben sana demiştim artık o pis soyadından kurtuldum"

Umut umursamazca dudağının bir kenarını kıvırdı.Kısık bir ses ile

"Soyadımdan kurtulmuş olabilirsin ama benden kurtulamazsın Nefes"

Kardelen'in anlatımı ile,

"Anne bu bu mesaj ne alaka şimdi"

Sinirim bozulmuştu babam genelde tehditlerle annemi yanına çekmeye çalışıyordu ama bu sefer farklıydı bu sefer çok farklıydı. Babam annemin telefonuna bir konum ve saatli bomba resmi göndermişti. Konum ise anneannemlerin konumuydu yani babam bu sefer annemi anneannemlerin hayatı ile tehdit ediyordu üstelik bomba da 3 saate kuruluydu bu bizim için kısıtlı bir zamandı .

"Kızım buldum ben gidiyim babanla konuşayım ne istiyorsa yapıyım yoksa çok kötü şeyler olucak"

"Anne dur bi sakın ol anneannemi ara ve dedemle buraya gelmelerini söyle babamı kendi tuzağına düşürelim."

Annemin itirazını dinlemeden sofradan kalktım ve odama gittim. Telefondan babamı tuşladım.Çaldı çaldı ve en sonunda telefonu açtı.

"Alo kız-"

"Baba buluşalım mı seni çok özledimdeee"

Babamı oyalamam gerekiyordu. Babamın ağzından bir küfür savurduğunu duydum ama anlamamazlıktan geldim planlarını bozucaktım.

"Olur kızım ama ufak bir işim var önce onu halledeyim hem senin okulun yok mu kızım aksatma okulunu."

"Baba daha var lütfen acil buluşalım ben sana konum atıyorum görüşürüz."

Babama yaptığım bu show ardından anneannemlere en yakın kafenin konumunu attım ve en yakın arkadaşımı Defne'yi aradım

"Kanka merhaba rahatsız ettim ama uzun zamandır aradığın macera fırsatı ayağına geldi."

"Noldu ki yoksa baban mı ?"

"Evet anneannemlerin evine bomba düzeneği kurmuş.Annemi tehdit ediyor,bende onu hiç bir şeyden haberim yokmuş gibi buluşmaya çağırdım sizde o sırada Yağmur ve Rüzgar'la beraber o bombayı çıkartıcaksınız ve babamın evine yerleştiriceksiniz.Babamı uzun zamandır takip ediyorum etrafta herhangi bir adamı yoktur merak etmeyin."

"Kardelen sen dahi misin yoksa biz mi fazla salağız kızım bu çok iyi ama bir sorun var ya baban bizi fark ederde bombayı erkenden patlatırsa? "

" Eğer patlatırsa hapsi boylar patlatmazsa mezarı boylar."

" Tamam ben herkese haber veriyorum kaç saatimiz var? "

" Üç saat siz hemen çıkın bende babamı oyalıyim." Dedim ve kapattım şuan canından endişe duyduğum insanları kurtarmadan laf kalabalığı yapamazdım. Defne ile ilkokuldan tanışıyorduk o hep maceralara atılmayı seven bir kızdı ben ona göre biraz pasif kapsamda eğlenmeyi ve macerayı severdim.Yağmur ve Rüzgar'da eski mahalleden arkadaşlarımız ilkokul olmasada ortaokul son sınıftan beri 4lü yakın arkadaşlarız.

Çantamı koluma taktım komodinin üzerinden araba anahtarımı cebe attım ve hızla evden çıktım annem hala yaşadığı şoku atlatamamıştı ama benim kaybedecek zamanım yoktu hızla babamla buluşucağımız kafeye doğru yola koyuldum.

20 dakika içerisinde kafeye vardım babam dışarıda oturmuş beni bekliyordu.Arabayı park edip yanına gittim. Karşısindaki sandalyeye oturduğum gibi garson geldi ben ıce caramel macchiato babamsa filtre kahve söyledi.

"Kızım iyi misin okulda bir sorun yok dimi neden beni acil çağırdın çok korktum."

İçimden "hıı kesin korktun şapşal herif"

"Yooo korkulacak bir şey yok ama bu aralar biraz derslere odaklanamıyorum uzun zamandır seni özledim öyle Baba kız buluşması yapalım dedim"

Uzun uzun konuştuk ta ki Yağmur benim telefonuma mesaj atana kadar.

Yağmur;knk halloldu babanın evinde 25 dkye kurulu bir bomba var şu anda

Ben; Tmm hızla uzaklaşın oradan geliyorum yanınıza.

" Baba benim acil bir işim çıktı arkadaşım ödevini alicak bendende ben kalkıyim"

" Tmm kızım bende geçicem şimdi eve"

" Baba seni bırakırım istersen hem arkadaşım senden 1 km uzakta dönüşte onuda alırım eve geçerim."

"Gerek yok kızım ben geçerim sen yorma kendini hem kimmiş bu arkadaşın?"

" Fakülteden Nisa baba hem ısrar etme 5 dakikalık yol"

" İyi tamam kızım hadi gidelim öyleyse."

Babamı hızlıca bıraktım eve girdiğini gördüğümde uzaklaştım ve arkadaşlarımla babamın evini gören bir kafeye oturduk.

5 dakika sonra o ses yankılandı havada kulakları sağır edecek kadar olmasada korkutan bir sesti.Kafede bizim haricimizde oturan kişiler korkuyla zıpladı bizde anlamamazlıktan geldik ve ayağı kalktık tam çıkarken omzumdan birisi tuttu.Arkamı döndüm.

" 1 dakika bakar mısınız?"