1.BÖLÜM

Yazar'ın Anlatımı ile,

24 Temmuz 2010

Minik Kardelen odasında oyun oynarken içerden anne ve babasının tartışma seslerini duyup dolabına saklandı. Olduğu yerde tirtirtitreyen Kardelen'i o gün ne annesi ne de babası umursuyordu.

"Umut ne işin vardı o kadınla diyorum sana ne demek sanane"

"Nefes! SA-NA-NE iş toplantısındaydık ne diyim ' Pardon Helen Hanım karım sizi sevmiyor o yüzden 2 toplantı düzenleyin birisine ben diğerine siz girmessiniz' mi diyim ha ne istiyosun"

Umut eşini uzun zamandır iş yerinden Helen diye bir kadın ile aldatıyordu Nefes onları daha önce yakalamıştı ancak Umut yalanlar uydurup Nefes'i inandırmıştı Nefes'te onları sadece iş meselesi konuşmasını başka bir muhabbete girmemesi konusunda uyarmıştı.Umut ise o gün Nefes'e bağırıp kendisine çok karıştığını söyleyip çıkmıştı.2 gün sonra da barışmışlardı ancak Nefes bu günde ikisini basbaya yakın bir şekilde görmüştü Umut'un Helen'i öperken görmesi ile Nefes sinir krizi geçirmiş ve Umut'a Helen'de dahil iş arkadaşlarının yanında tokat atmıştı.Halbuki ki Nefes kocasının yanına ne hayaller ile gitmişti ona yemek yapmıştı ama o arsızlıktan sonra yemeğinde bir anlamı yoktu.

Umut üstelik alkol bağımlısıydı haftanın 3-4 günü eve içmeden gelemezdi neyse ki bilinci kapalı olmuyordu alkole direnci yüksekti bu yüzdende fazla etkilenmiyor körkütük sarhoş olmuyordu.

"Umut seni kaç kere uyardım ama sen hala yalan söyleme peşindesin gördüm bes belli kadını öptün nasıl dönüşü olur bunun ya 5 yaşında ki kızına acı bari be ."

"Kadın bak beni dellendirme özür diledik bitti gitti tamam inkar etmiyorum evet sevdim ama o da beni manipüle etti."

"Umut bak bu son şans eğer 1 daha siz ikinizi yanyana görürsem o zaman anında tek celsede boşanırım senden haberin olsun."

Nefes avukattı bu yüzden bir çok boşanma davasınada katıldı ve çiftlerin tek celsede boşanmasını sağladı aynı şeyi kendi çalıştığı yerin müdürü olan kocasıyla da yapabilir ve rahatça boşanabilirdi ancak ona bir süre ihtiyacı vardı.Özelliklede biricik kızı Kardelen'in babasız büyümesini istemezdi. Ayrıca Anemi hastalığı yüzündende çalışmayı bırakmıştı tek geçim kaynağına kocası oluyordu.

"Tamam lan söz.Ama şunu bil Nefes Hanım eğer bir gün gelirde benden boşanmak falan istersin ister bir celse ister bin celse seni benden ayıramaz saklandığın tüm deliklerde bulurum seni Kadın"

Nefes bir şey demeden kızına bakmaya gitti ama Kardelen dolabın içinde ağlayarak uyuya kalmıştı.Nefes kızının odasına girince yerde dağınık oyuncakları gördü ve etrafı inceledi.

"Kardelen kızım neredesin korkma yavrum annen yanında"

Dolabın o tarafa bakınca Kardelen'in en sevdiği peluş ayısının kolunu gördü ve dolaba yanaşıp kapağı açtı.Dolabı açtığında uyuyan ve burnu ağlamaktan kıpkırmızı olmuş kızını gördü kızıl kıvırcıklarının arasında kaybolan minik Kardelen'ni kucağına aldı ve yatağına yatırdı.Alnına naif bir öpücük kondurup kulağına fısıldadı;
"Özür dilerim kızım bu gece için özür dilerim baban özür dilemez onun içinde özür dilerim sadece çok yanlış bir eş seçmişim sanada çok yanlış bir baba o yüzden senden çok özür dilerim. İyi geceler kızım."

Kardelen'in anlatımı ile,

14 Yıl Sonra

Sıkıcı alarmım ile yeni bir güne gözlerimi açtım. Yatakta doğrulup ayağa kalktım dersim 09.15'de başliyacaktı ve sadece 40 dakikam vardı en yakın arkadaşım Buse ile buluşup beraber okula gitmeyi planlıyordum ama her an ona git diyip kendim geç kalmamak için taksiye bir tomar para verip okuluma öyle gidebilirdim. Ne de olsa Tıp okumak zordu ve dersi kaçırmamam gerekti hızla hazırlanmaya başladım ancak kolumda ki kesik izine kaçtı gözlerim kimse bu kesiğin hikayesini bilmiyordu çünkü kimseye gösterememiştim hep saklamıştım ve kimseye göstermek gibide bir niyetim yoktu.Uzun düşüncelerimden sıyrılmaya neden olan ses annemin sesi olmuştu.

"Kızım kalktın mı hadi hazırlanda gel sana kahvaltı hazırladım."

"Geliyorum annecim 2 dakikaya kadar"

Hızlı bir şekilde altıma siyah kotumu üstümede koyu lacivert sweatimi giyip çantama lazım olan şeyleri tıktıktan sonra odadan ayrıldım mutfağa gittiğimde arkası dönük annemi gördüm. Bana çay koyuyordu korkutmamak ve geç kalmamak adına masaya oturdum ve kahvaltıma başladım.

Annem çayı doldurup masaya bırakınca yüzüne baktım ancak her sabah neşeli olan annem gözleri dolu yanakları ve burnu kızarık ve yüzünde de 1-2 damla yaş süzülüyordu. Benim ona baktığımı fark eden annem yüzünü saklamaya çalıştı ancak ayağa kalktım ve yüzünü kendime çevirdim.

"Annecim ne oldu iyi misin? Kötü bir şey mi oldu?"

"Yo-yok bir şey kızım iyiyim ben merak etme sen"

"Anne o yüzden mi ağladın gel oturalım anlat her şeyi "

Sandalyeye doğru yönlendirdim ve yanındaki sandalyeye oturdum. Ellerini avuç içlerime alıp sıkı sıkı sardım.

" Seni dinliyorum anlat annecim"

"Kızımmm telefonumda ki mesajı oku anlarsın"

Hızla ayağa kalktım ve tezgahta duran telefonu alıp şifreyi girip açtım.Hızlıca yabancı numaradan gelen mesajı okudum ve gözlerime inanamadım.

"A-Anne bu bu bu n-ne"

DEVAM EDİCEK...