Bir pazartesi...

Alarmın o kulak tırmalayan sesi odamda yankılandığında, yastığımı kafama daha çok bastırdım. Bugün pazartesiydi ve pazartesileri nefret etmek için binlerce nedenim vardı. Yataktan zorla kazınarak kalktım, aynadaki dağılmış saçlarıma kısa bir bakış atıp banyoya yöneldim. Yüzüme çarptığım soğuk su bile zihnimi tam olarak açamamıştı. Aynadaki yansımama batım; her zamanki Gece' ydi işte....
Aynadaki yansımama bakarken, babamın dün geceki o telaşlı telefon konuşmasını düşünüyordum "Halledilecek" demişti fısıltıyla "O çocuk okula başladığında her şey kontrol altında olacak" Kimin geldiğinden ya da ne olup bittiğinden haberim yoktu ama içimde kötü bir his vardı.
Dolabımdan siyah sweatshirt' ümü üzerime geçirdim; bugün dikkat çekmek istemiyordum. Son bir aynaya bakış attım. Evden çıktığımda her zamanki gibi kulaklıklarım taktım ama müzik açmadım. Etrafımı dinlemek istiyordum.