Genç Veliaht

Hiçbir fotoğraf yoktu ama çok sayıda haber başlığı vardı:
"Yeraltı Dünyasının Genç vist: Boraların Veliahtı"
"Demek veliaht sensin..." diye kendi kendime mırıldandım.
"Gördüğünden çok daha fazlasını merak ediyorsun Gece, bu iyi değil."
Duyduğum sesle telefon elimden kayıp masaya düştü. Aras, kütüphane raflarının arasından bir gölge gibi çıkmış, tam tepemde dikiliyordu. Ne zaman gelmişti?...Nasıl bu kadar sessiz olabiliyordu?
"Beni mi takip ediyorsun?" Dedim sesimi sert tutmaya çalışarak. Aras, masanın üstündeki telefonuma bir bakış attı, sonra sandalyemi kendine doğru çekti. Aramızdaki mesafe yine yok olmuştu.
"Benim hakkımda bilgi toplamak, az önce gördüğün o metal parçasından çok daha tehlikelidir" dedi. Sandalyemi kendine doğru çektiğinde, masadaki telefonumun ışığı Aras'ın yüzüne vurdu. Gözleri gerçekten buz gibiydi ama derinlerde bir yerde, kimsenin görmediği bir yorgunluk var gibiydi...