Değerli şey

Yanıma baktığımda, Aras' ın çoktan koltuğa kurulmuş olduğunu gördüm. Camdan dışarıyı izliyordu. Arabanın içi, sabah burnuma dolan o karanlık ve sert parfüm kokusuyla kaplıydı.
"Nereye gidiyoruz?" Diye sordum, sesimin titremesini engellemeye çalışarak. Aras başını yavaşça bana doğru çevirdi. Dudaklarında yine o sinir bozucu gülümsemesi vardı. "Soru sorma yetkisini sana kim verdi, Gece?" Dedi. Sesi mırıldanır gibi ama bir o kadar da emir doluydu. "Sadece, arkana yaslan ve benim misafirim olmanın tadını çıkar."
"Ben senin misafirin değilim aptal!" Diye çıkıştım, içimdeki korku yerini artık bir öfkeye bırakırken. "Babamın borcu neyse, bunu onunla halletmeliydin. Benim bu işlerle bir ilgim yok!" Aras birden bana doğru eğildi. Aramızdaki mesafe o kadar azaldı ki, gözlerindeki o tehlikeli parıltıyı en net haliyle görebiliyordum. "Yanılıyorsun" dedi fısıldayarak "Babanın en değerli varlığı sensin ve yeraltı dünyasındaki kurallar basittir. Borcunu ödemiyorsan, en değerli şeyinden vazgeçersin."