15. Bölüm -operesyon başlıyor

Tim’in bulunduğu odada hava ağırdı.
Harita masanın üzerine yayılmıştı.
Işık loştu.
Ateş konuştu.
“Konum netleşti mi?”
Buğra başını salladı.
“Evet. Sinyal kesilen bölge burası.” dedi ve parmağıyla haritayı işaret etti.
Emre hemen eğildi.
“Erişim zor… açık alan yok.”
Doruk sessizdi ama gözleri haritadaydı.
“Bu bir tuzak olabilir.” dedi.
Yarbay telefonu kapattı.
“Olabilir.” dedi sertçe.
“Ama bu riski alacağız.”
Albay devreye girdi.
“Dinleyin.” dedi.
Herkes sustu.
“Bu operasyonu kendi başınıza yürütmeyeceksiniz.”
Ateş gözlerini kaldırdı.
“Destek mi geliyor?”
“Daha fazlası.” dedi Albay.
“Bu bir kurtarma değil sadece… bu bir karşı hamle.”
Yarbay devam etti.
“Onlar sizi izliyor olabilir.”
“Bu yüzden acele yok.”
“Akıllı olacaksınız.”
Ateş başını salladı.
“Anlaşıldı.”
Ama gözlerinde tek bir şey vardı:
Kararlılık.
Kaçırılan Tarafta…
Kapı açıldı.
Aynı adam.
Soğuk.
Sessiz.
Başımı kaldırıp
“Yine sen.” dedim
Adam bu sefer konuştu.
“Artık şakaya yer yok.”
Eslem hafifçe gülümsedi.
“Biz zaten ciddiyiz.”
Adam gözlerini kısıp yaklaştı.
“Kim olduğunuzu biliyoruz.”
kaşınımı kaldırdım.
“Vay… araştırma yapmışsınız.”
“İlginç.”
Adam sertleşti.
“Konuşacaksınız.”
gözlerimi ona diktim .
“Peki ya konuşmazsak?”
Adam cevap vermedi.
Bu sefer bir sessizlik oldu.
Gerilim yükseldi.
Eslem başını yana eğdi.
“Bizi öldüremiyorsun.” dedi sakin bir şekilde.
Adam hafifçe irkildi.
gülümsedim.
“Evet… çünkü bizi öldürürseniz,”
“sorununuz bitmez.”
“Başlar.”
Adam sinirlendi ama belli etmedi.
“Ne kadar güçlü olduğunuzu sanıyorsunuz?”
Ben ve Eslem aynı anda cevap verdik :
“Güçlü değiliz.”
Kısa bir duraklama.
“Tehlikeliyiz.”
Adam bir adım geri çekildi.
Bu iki kız…
Farklıydı.
Tim Operasyona Hazırlanıyor
Ateş son kez ekibe baktı.
“Bu işte hata yok.”
Burak silahını kontrol etti.
“Zaten hata yapma lüksümüz yok.”
Buğra haritayı katladı.
“Plan basit.”
Doruk konuştu:
“Gir, bul, çıkar.”
Emre ekledi:
“Canlı.”
Ateş başını salladı.
“Çıkıyoruz.”
Kapı açıldı.
Tim hareket etti.
Sessiz.
Profesyonel.
Kaçırılanlar… ve İlk Hamle
küçük bir hareket yaptım .
Ellerimi yavaşça oynattım .
Eslem göz ucuyla baktı.
Anladı.
hafifçe fısıldadım.
“Plan değişti.”
Eslem gözlerini kırptı.
“Ne yapıyoruz?”
hafifçe gülümsedim.
“Can sıkıntısını bitiriyoruz.”
Kapının kilidine baktı.
Sonra adamın ayak seslerini dinledi.
Zaman ölçüyordu.
Eslem de hazırdı.
Gözler…
bakışlar…
nefes…
Sakin.
Ama içten içe…
Fırtına